Σελίδες

29 Ιουλ 2012

Προβληματισμοί για την μη μετάγγιση αίματος από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά


Του Παναγιώτη Βενέτη



Από το έντυπο της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά «Τι απαιτεί ο Θεός από Εμάς» σελίδα 25


Κύριε Χρήστο καλημέρα.

Δεν κάνω προλόγους μπαίνω κατευθείαν στο θέμα.
Όπως είναι γνωστό έχουμε κάνει πολλούς διαλόγους και στον «ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ» αλλά και σε προσωπικό επίπεδο σε ότι αφορά στους Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Πριν από λίγο καιρό έζησα ένα περιστατικό που με σόκαρε πραγματικά.
Όπως σου έχω πει, έχω ένα φιλαράκι Μάρτυρα του Ιεχωβά, γνωριζόμαστε από το δημοτικό.
Έχουμε μιλήσει πολλές φορές για θρησκείες και όπως ήταν αναμενόμενο δεν συνεννοηθήκαμε ποτέ.
Μιλούσαμε για πολλά θέματα, σχεδόν για όλα όσα μας ''χωρίζουν'', Ορθοδοξία και Οργάνωση.
Όμως κύριε Χρήστο έκανα μια διαπίστωση.
Εντάξει, όταν κάνουμε διάλογο και όσο μένουμε στη θεωρία, καμιά φορά λέμε μέσα μας:
''ας λέει μωρέ, όταν έρθει εκείνη η ώρα θα δείξει την απαιτούμενη σοβαρότητα. Αυτά που λέει δεν θα τα κάνει όταν απειληθεί η ζωή του''.
Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος, αναφέρομαι στην μετάγγιση αίματος.
Ο φίλος μου λοιπόν χρειάστηκε να νοσηλευτεί για ένα διάστημα σε ένα μεγάλο νοσοκομείο που έχουμε εδώ στην πόλη μας.
Σκοπός της νοσηλείας του ήταν κάποια χειρουργική επέμβαση στην οποία έπρεπε να υποβληθεί.
Όπως ήταν φυσικό, πήγα να τον επισκεφτώ.
Να δω πως πάει η υγεία του και αν πήγαν όλα καλά.
Ε, λοιπόν από εκείνη την ημέρα ''βαδίζω και παραμιλώ'', ύστερα από το διάλογο που είχα μαζί του.
Μου αποκάλυψε ότι, πριν την εγχείρηση, έπιασαν το γιατρό στην άκρη, και του έβαλαν όρους.
Ότι δηλαδή είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά και πως αν χρειαστεί αίμα να μην του χορηγηθεί.

ΝΑ ΤΟΝ ΑΦΗΣΟΥΝ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ!

Τώρα θα μου πεις, καλά τί λέμε τόσο καιρό;
Δεν το ήξερες ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν δέχονται αίμα;
Ναι – και βέβαια το ήξερα κύριε Χρήστο, και έχω ακούσει πολλές περιπτώσεις τέτοιες, αλλά είναι η πρώτη φορά που ένα τέτοιο περιστατικό συνέβη σε ένα δικό μου φίλο, σε έναν άνθρωπο που τον ξέρω από παιδί.
Δεν περίμενα ότι αυτό που έλεγε για τη μετάγγιση αίματος το εννοεί τόσο που θα το έκανε κιόλας.
Ευτυχώς λοιπόν που δεν χρειάστηκε μετάγγιση αίματος.
Όταν μου τα είπε αυτά του απάντησα:
''τί κάνεις ρε φίλε; Είσαι καλά; Θα σε έθαβα στα 30 σου;''
Μου είπε: ''αφού ξέρεις ότι εμείς δεν δεχόμαστε αίμα''.
Τον ρώτησα: ''ωραία, ας πούμε ότι δεν δέχτηκες αίμα, λοιπόν; Σώθηκες; Είσαι εντάξει με όλα τα άλλα και το μόνο που έλειπε ήταν το να μην δεχτείς  μετάγγιση;
Και τί να το κάνω εγώ που δεν δέχεσαι τη μετάγγιση, αλλά είσαι κακός άνθρωπος;
Ή, είσαι εγωιστής, ή είσαι ψηλομύτης κ.ο.κ η μετάγγιση θα σε σώσει; Ο Θεός σου έδωσε τη ζωή να τη σέβεσαι και να τη φροντίζεις, όχι για να πιάνεις τους γιατρούς και να τους λες αφήστε με να πεθάνω.''
Τι να σας πω κύριε Χρήστο, από εκείνη την ημέρα έχω προβληματιστεί πολύ.
Όσο σκέφτομαι ότι είμαστε στα καλύτερά μας χρόνια, και ο φίλος μου παίζει τη ζωή του για τις θεωρίες μιας Οργάνωσης που στο κάτω – κάτω  ποτέ δεν είναι σταθερές.. τι να πω;
Κρίμα πραγματικά.
Κρίμα να επιβάλλεται έτσι μια  φυλλαδική εταιρία στις ψυχές αθώων ουσιαστικά ανθρώπων.
Του εξήγησα ότι όλος ο κόσμος έχει υποστεί μετάγγιση αίματος αλλιώς δεν θα ζούσαμε κανένας από εμάς.
Αν η μητέρα μας στην κοιλιά της δεν μας έδινε από το αίμα της δια της μεταγγίσεως πώς θα ζούσαμε σήμερα εμείς;
Αλλά δυστυχώς κύριε Χρήστο.
Όπως ξέρετε κι εσείς πιο καλά από εμένα, αν τυφλωθεί κανείς και φανατιστεί, δεν μπορούν να του ανοιχτούν τα μάτια, δεν μπορεί να δει το φως ακόμη κι αν αγγίζει με τα βλέφαρα τον ήλιο.
Μέσα στις πολλές μου σκέψεις λοιπόν συλλογίστηκα και τα παρακάτω.
-Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά όταν αρρωσταίνουν γιατί πηγαίνουν στα νοσοκομεία και εμπιστεύονται τις ζωές τους σε ανθρώπους (γιατρούς), που έχουν ορκιστεί;
Και ο όρκος για τους Ιεχωβάδες είναι αμάρτημα.
Παρόλα αυτά σε αυτό το σημείο ''ρίχνουν νερό στο κρασί τους'' και πηγαίνουν σε γιατρούς Καθολικούς, Ορθόδοξους κ.ο.κ
Σε αυτό το θέμα γιατί κάνουν ''τα στραβά μάτια'' ενώ στην μετάγγιση αίματος είναι κάθετοι;
Επίσης, αναρωτιέμαι, πώς είναι δυνατόν να εκβιάζουν τους γιατρούς να πατήσουν τον όρκο τους;!
Ο γιατρός ορκίζεται ότι θα κάνει τα πάντα προκειμένου να σώσει μια ζωή. Με ποιό δικαίωμα λοιπόν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά τον αναγκάζουν να γίνει δολοφόνος την στιγμή που θα μπορούσε δια της μεταγγίσεως να σώσει μια ζωή;
Για ποιό λόγο οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν φτιάχνουν τα δικά τους νοσοκομεία στο κάτω - κάτω;  
Γιατί επιτρέπουν στους εαυτούς τους καμιά φορά να λένε και κανένα ψεματάκι, να είναι και λίγο εγωιστές, να είναι και λίγο υπερήφανοι, αλλά στη μετάγγιση δεν επιτρέπουν ούτε σταγόνα;  

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ
Τελικά οι Μάρτυρες του Ιεχωβά σέβονται ή όχι ότι το αίμα ανήκει αποκλειστικά στον Ιεχωβά όπως μας λένε;
Ποιό εδάφιο της Γραφής τους δίνει το δικαίωμα να δίνουν σε γιατρούς λίγο από το αίμα τους προκειμένου να εξεταστούν;
Μετά τις εξετάσεις αίματος, τί γίνεται αυτό το αίμα, που καταλήγει;
Στα σκουπίδια!
Λοιπόν, είναι σωστό αυτό; Αυτός είναι ο σεβασμός που τρέφουν για το αίμα που ανήκει στον Ιεχωβά;
Είναι ολοφάνερο νομίζω ότι η Οργάνωση και οι οπαδοί της, ζούνε μια αρρωστημένη κατάσταση.
Δεν μπορεί η αλήθεια του Θεού να είναι του στιλ ''ολίγον έγκυος''.
Ας μην σας κουράσω όμως άλλο κύριε Χρήστο.
Ήθελα μόνο σας πω, ότι έχω απογοητευτεί πολύ και στεναχωριέμαι ιδιαίτερα για τους φίλους και γνωστούς που έχω, που ανήκουν σε αυτή την Οργάνωση και που τρέμω μην τυχόν συμβεί κάτι και χρειαστεί κάποιους από αυτούς αίμα.
Στην ερώτησή μου: ''Δηλαδή ρε ''άτιμε'' αν χρειαζόμουν εγώ αίμα, και σε ολόκληρη την πόλη είχες μόνο εσύ την ομάδα αίματος που μου ταιριάζει, θα με άφηνες να πεθάνω;''
Απάντηση με χαμόγελο – ναι φίλε, θα σε άφηνα – λυπάμαι!
Τα συμπεράσματα δικά σας!

Καλή συνέχεια στον «ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ» μας

Με εκτίμηση
Παναγιώτης.





ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Προσοχή! Χωρίς όνομα ή κάποιο ψευδώνυμο δεν γίνεται δημοσίευση σχολίου. Επίσης δεν πρέπει να είναι υβριστικό και άσχετο με το θέμα του άρθρου.






16 σχόλια:

  1. Μου έχει δημιουργηθεί η εξής απορία: αν ένας γιατρός είναι ΜτΙ και ο ασθενής του χρειάζεται μετάγγιση αίματος, ο γιατρός θα κάνει την μετάγγιση παραβιάζοντας τις αρχές της Σκοπιάς ή θα αφήσει τον ασθενή του να κινδυνεύσει και ίσως να πεθάνει και ο ίδιος να υποστεί τις συνέπειες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αλεξία, από τις ερωτήσεις που διατυπώνεις, γίνεται αντιληπτό πως δεν γνωρίζεις εις βάθος την τακτική, και τον τρόπο σκέψης των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Βεβαίως εννοώ την πραγματική τακτική τους, και όχι αυτές που παρουσιάζουν στους άλλους.

    Για να γίνω κατανοητός θα παραθέσω ένα έγγραφο που μαρτυρά τον τρόπο σκέψης, και την ψυχολογία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο θέμα της μεταγγίσεως αίματος για την αποφυγή του θανάτου.

    Εντός του κειμένου που ακολουθεί, βρίσκεται και η απάντηση στο ερώτημα σου:


    Αφορμή για ότι διαβάσετε εδώ είναι μια συζήτηση που έγινε μεταξύ αδελφών με εμπειρίες στο θέμα στο οποίο και θα αναλυθεί εδώ.

    Όλο το κείμενο αυτό είναι μια προσέγγιση σε ένα φλέγον θέμα που εύχομαι να μην χρειαστεί ποτέ να το αντιμετωπίσει κάποιος αλλά επειδή είμαστε ατελείς και η ασθένεια είναι μέσα στο ανθρώπινο σύστημα ίσως καλό είναι να έχουμε λίγο τον νου μας και να πράξουμε ανάλογα ακόμα και πριν βρεθούμε στην ανάγκη να αντιμετωπίσουμε κάποιο περιστατικό που θα χρειαστεί να γίνει χρήση αίματος από ιατρούς ενημερωμένους για την στάση μας στο θέμα αυτό.

    Ένα προσωπικό θέμα με ένα μέλος της οικογένειας που αντιμετώπισε αυτό το πρόβλημα (Χρήση Αίματος) το τελευταίο χρονικό διάστημα και είχε δυστυχώς κακή κατάληξη με θάνατο (το ότι δεν έγινε χρήση αίματος συνέβαλε στην κατάληξη καθώς υπήρξε άρνηση συνέχισης θεραπείας) με έκανε να σκεφθώ μερικά θέματα και να κάνω την προαναφερθείσα συζήτηση όπου δυστυχώς έβγαλε στην επιφάνεια ένα σοβαρότατο θέμα που δυστυχώς είναι πραγματικό.

    Είναι γνωστό ότι ο Ιεχωβά Θεός δε λέει ποτέ ψέματα (Τίτον 1:2). Όταν λοιπόν αναφέρεται στην Θεόπνευστη Γραφή, ότι “Καιρός και περίσταση” (Εκκλησ. 9:11) βρίσκει όλους τους ανθρώπους, αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το παίρνουμε πολύ στα σοβαρά, γιατί σχεδόν κανένας δεν ξεφεύγει από απρόβλεπτες καταστάσεις στην πορεία της ζωής του.

    Όταν η Αγία Γραφή μας συμβουλεύει να απέχουμε από αίματος (Πράξεις 15:20), αυτό είναι μία δέσμευση που ξέρουμε όλοι ότι πρέπει να τηρήσουμε. Όμως ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να τηρήσουμε κάτι τέτοιο;

    Είναι κάτι που θα έρθει αυτόματα;

    Είναι κάτι που θα κάνει η τύχη για εμάς;

    Είναι κάτι που θα κάνει ο γιατρός για εμάς;

    Αρκεί μόνο να εκδηλώσουμε την επιθυμία μας στο γιατρό;

    Έχουν τελειώσει μετά οι υποχρεώσεις μας προς τον Ιεχωβά;

    Πρέπει να αναλάβει τις υποχρεώσεις μας προς τον Ιεχωβά ο γιατρός στη συνέχεια;

    Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα θα μας απασχολήσουν εδώ, χωρίς καμία επιθυμία να υποκαταστήσουμε την Οργάνωση, χωρίς καμία επιθυμία ανάλυσης της διδασκαλίας της Γραφής. Το κείμενο αυτό είναι ιατρικού περιεχομένου και όχι θρησκευτικού. Βέβαια ο Ιεχωβά είναι στη ζωή μας και υπάρχει αναφορά σε αυτόν εδώ, όπως υπάρχει και σε όλα τα τμήματα της ζωής μας.

    Αναρωτιόμαστε λοιπόν… τελειώνουν οι ευθύνες μας μόλις δώσουμε τα απαραίτητα δικαιολογητικά στον γιατρό και του εκδηλώσουμε την επιθυμία μας να μην μεταγγιστούμε;

    Ας το εξετάσουμε για λίγο αυτό…. Θα προτιμούσατε να σας κάνει μελέτη ένας αβάπτιστος ευαγγελιζόμενος ή ένας αβάπτιστος ενδιαφερόμενος ή ένας Πρεσβύτερος ή ίσως και ένας Μπεθελίτης που θα ήταν διαθέσιμος; Σίγουρα θα προτιμούσατε έναν παλιό και έμπειρο αδερφό! Μήπως όμως ο αβάπτιστος ευαγγελιζόμενος θα σας έλεγε λάθος πράγματα ή θεωρίες οι οποίες απέχουν πολύ από την γραφική Αλήθεια; Μάλλον όχι. Θα σας έκανε μελέτη από το ίδιο βιβλίο, θα σας ρωτούσε τις ίδιες ερωτήσεις, θα σας έδειχνε τις ίδιες εικόνες κτλ… Γιατί τότε να προτιμήσετε τον παλαιότερο αδερφό; Πιθανώς, διότι θα διέφερε ως προς τις λεπτομέρειες που θα σας ανέλυε, ως προς τις εμπειρίες που θα σας έλεγε από το διάβα της ζωής του και την επήρεια του Πνεύματος του Ιεχωβά κατά τη διάρκεια αυτής. Και επειδή θέλετε το καλύτερο για τον εαυτό σας, θα κάνατε μια επιλογή όχι με τη βεβαιότητα ότι ο άλλος αδερφός είναι Κακός, αλλά στα πλαίσια της προσπάθειάς σας να κάνετε το καλύτερο για τον εαυτό σας.



    Συνεχίζεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η συνέχεια...

    Ποιος γιατρός θα πει ΌΧΙ, όταν ένα ζευγάρι αδερφών τον επισκεφθεί και του πει: Αντιπροσωπεύουμε 30.000 ανθρώπους στην Ελλάδα και όλοι τους θέλουν εγχειρήσεις χωρίς αίμα. Μπορείτε εσείς να είστε ένας από αυτούς τους χειρουργούς;

    Ο κοσμικός γιατρός δεν έχει πνευματικά εκπαιδευμένη συνείδηση, άρα λειτουργεί με την κοσμική συνείδηση! Ίσως κάποιοι από εσάς ήρθατε από τον κόσμο και έχετε ζήσει με κοσμική συνείδηση, άρα γνωρίζετε τι φραγμούς μπορεί να υπαγορεύει μία τέτοια συνείδηση! Αν πάλι είχατε το προνόμιο να γεννηθήκατε προστατευμένοι σε μία οικογένεια Μαρτύρων του Ιεχωβά, σίγουρα θα έχετε ακούσει εμπειρίες ή θα είχατε μελέτες με τέτοια άτομα. Αδελφοί, ο Διάβολος παραμονεύει και βρυχιέται γιατί ο χρόνος που του απομένει είναι ελάχιστος. Προσέξτε την υγεία σας γιατί ο θερισμός είναι πολύς και οι εργάτες λίγοι. Σίγουρα ο Δημιουργός μας, γεμάτος Αγάπη για τα πλάσματά του, ξέρει πολύ καλύτερα από εμάς γιατί δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε ξένο αίμα. Πιθανότατα για τόσο σοβαρούς λόγους τους οποίους εμείς ούτε κατά διάνοια δεν μπορούμε να φανταστούμε! Ας είμαστε πλήρως συνειδητοποιημένοι για τις πράξεις μας. Θυμηθείτε όμως το σημαντικότερο! Αυτό που θα κάνει το γιατρό Μάρτυρα του Ιεχωβά να ρισκάρει την καριέρα του και το όνομα του στον Ιατρικό Σύλλογο και στις υπεύθυνες αρχές είναι ΜΟΝΟ η ηθική υποχρέωση που έχει απέναντι στα μάτια του Ιεχωβά. Και επίσης ο Ιεχωβά είναι αυτός που θα ευλογήσει αυτό τον ΚΑΘΑΡΟ γιατρό να κάνει πραγματοποιήσιμο ένα Αναίμακτο Χειρουργείο!

    Τι γίνεται όμως με τον κοσμικό γιατρό ο οποίος δεν γνωρίζει καν τον Ιεχωβά; Μήπως πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά ότι «Ίσως» αυτός ο άνθρωπος μας δίνει την λεκτική επιβεβαίωση που θέλουμε να ακούσουμε και όταν έρθει η κρίσιμη ώρα της Μετάγγισης όπου είναι με έναν κοιμισμένο ασθενή τότε…….. Η συνέχεια είναι δική σας, αδερφοί!

    Οι περισσότερες μανάδες στην Ελλάδα μεγάλωσαν (και μεγαλώνουν) τα παιδιά τους λέγοντάς τους συνεχώς: «Άντε παιδί μου διάβαζε πολύ, για να γίνεις και εσύ γιατρός όταν μεγαλώσεις, να βγάζεις πολλά λεφτά, να μην πεινάσεις και να αποκτήσεις δόξα και δύναμη για να σε σέβονται στην κοινωνία». Ήταν η μεταπολεμική εποχή για την Ελλάδα, βλέπετε.

    Αυτά τα παιδιά είναι οι τωρινοί γιατροί. Και μάλιστα απογοητευμένοι οι περισσότεροι. Γιατί τώρα πλέον, είναι πάρα πολλοί, η εκπαίδευσή τους είναι πλημμελής (για το λόγο ότι είναι πάρα πολλοί), και δεν κερδίζουν όσα λεφτά θα ήθελαν και είχαν φανταστεί. Μία θετική, λοιπόν, απάντηση στην παραπάνω ερώτηση του ζευγαριού Μαρτύρων του Ιεχωβά, από μέρους του γιατρού μπορεί να είναι επηρεασμένη και από οικονομικούς λόγους. Για να μην πούμε πως είναι σχεδόν Μόνο αποκλειστικά από οικονομικούς λόγους.

    Μία μετάγγιση αίματος όπως και πολλές άλλες πράξεις, ιατρικές και μη, μπορεί να αποκρυφτούν. Είναι πάρα πολύ εύκολο να χορηγηθεί μετάγγιση στην/στον ασθενή, ενώ ακόμη κοιμάται, στο χώρο του χειρουργείου ή αλλού ενώ είναι μόνος/η. Είναι επίσης εύκολο να αποκρυφτεί αυτό το περιστατικό, αν αυτό θα πρέπει να γίνει.

    Ή μήπως νομίζουμε ότι οι Έλληνες γιατροί είναι τόσο καλοί, ώστε όλα αυτά τα χρόνια από τότε που ήρθαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα έκαναν όλες αυτές τις εγχειρήσεις αναίμακτα; Στους κοσμικούς τότε γιατί βάζουν αίμα αν γνωρίζουν τόσο καλά και κυρίως έχουν αντιληφθεί/πειστεί για τα οφέλη της αναίμακτης εγχείρησης;

    Μήπως ανούσια ή μήπως από «ανικανότητα»; Αυτή η «ανικανότητα» πιστεύετε ότι εξαφανίζεται δια μαγείας όταν πρόκειται για χειρουργείο Μάρτυρα του Ιεχωβά; Τι γίνεται; το θαύμα;




    Συνεχίζεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η συνέχεια


    Ακούστε λοιπόν τη λύση: Η Αναίμακτη Ιατρική, αποτελεί ξεχωριστό κλάδο και ειδικότητα της Χειρουργικής. Οι γιατροί οι οποίοι δεν βάζουν αίμα σε αντίθεση με αυτούς που βάζουν, δεν είναι πιο τυχεροί, αλλά έχουν κάνει ιδιαίτερες σπουδές για το λόγο αυτό.

    Παραδείγματος χάριν, υπάρχει γιατρός Γυναικολόγος στην Ελλάδα, που έχει διαβάσει όλες τις δημοσιεύσεις του Γραφείου Νοσοκομείων των Μαρτύρων του Ιεχωβά και συνεχίζει να ενημερώνεται για πάνω από 20 χρόνια για το θέμα αυτό. Πώς μπορεί να συγκριθεί αυτός με οποιονδήποτε άλλον κοσμικό που ξεκινάει τώρα να κάνει αναίμακτες επεμβάσεις;

    Επίσης, ο εν λόγω ιατρός έχει κάνει αναίμακτες επεμβάσεις και τοκετούς για περισσότερα από 30 χρόνια. Αυτό και μόνο δείχνει την ύπαρξη μακράς εμπειρίας. Η εμπειρία είναι κάτι το αναντικατάστατο! Επίσης, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο ο ίδιος ο γιατρός να είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά. Τότε δεν ακούει απλώς την επιθυμία του ασθενούς του -και ταυτόχρονα αδερφού/ης του- αλλά έχει και ο ίδιος περιορισμό να απέχει «από αίματος» και για τον ίδιο του τον εαυτό.

    Σε αυτό το σημείο πρέπει να δηλώσουμε και τη θέση του ασθενούς: Έχει και ο ασθενής ευθύνη και για την επιλογή του γιατρού αλλά και για την επέμβαση! Γενικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ισχύουν οι κάτωθι καθοδηγητικές γραμμές:

    Επιλέγουμε γιατρό, ο οποίος είναι ο ίδιος Μάρτυρας του Ιεχωβά, όπου αυτό είναι δυνατόν!

    Επιλέγετε ιατρό με πείρα και κάποιας ηλικίας από αυτούς που θα προτείνει η Επιτροπή για τα Νοσοκομεία.

    Μην επαφίεστε εντελώς σε αυτό που σας έχει πει η Επιτροπή για τα Νοσοκομεία, δεν έχουν αυτοί την ευθύνη για τη ζωή σας. Κάντε και δική σας έρευνα.

    Παρόλο που το οικονομικό μπορεί να είναι σημαντικός και καθοριστικός παράγοντας των αποφάσεών σας, μην το αφήσετε να χαλάσει τη σχέση σας με τον Ιεχωβά.

    Εάν ο γιατρός σας δεν είναι ο ίδιος Μάρτυρας του Ιεχωβά, επιδιώξτε να παραστεί ένας γιατρός Μάρτυρας του Ιεχωβά στο χειρουργείο. Δεν επιτρέπεται μη γιατρός στο χειρουργείο.

    Για να είναι πιο εύκολα πραγματοποιήσιμα τα ανωτέρω, καλύτερα να προσεγγίσετε πρώτα τον αδελφό ιατρό που θα παραστεί στο χειρουργείο και στη συνέχεια αυτός να προσεγγίσει το γιατρό που θα σας κάνει το χειρουργείο. Με τον τρόπο αυτό, ο αδελφός ιατρός θα είναι πιο εύκολο να έχει πρόσβαση στο χειρουργείο.

    Σε δημόσιο νοσοκομείο τα ανωτέρω είναι πιο δύσκολα να γίνουν, επειδή: Ο ειδικευόμενος ελέγχεται από τον Επιμελητή Β, αυτός με τη σειρά του από τον Επιμελητή Α, αυτός από το Διευθυντή, αυτός από τον Πρόεδρο του Νοσοκομείου και αυτός από τον Υπουργό Υγείας. Είναι λοιπόν κατανοητό πως πάντοτε υπάρχει αυξημένη η πιθανότητα να έρθει ‘άνωθεν’ η εντολή για Μετάγγιση Αίματος. Γι’αυτό το λόγο θα ήταν καλό να αποφεύγονται γενικώς τα δημόσια νοσοκομεία, σε περιπτώσεις χειρουργείων. Εξάλλου, τώρα πλέον, λόγω της ύπαρξης του ΕΟΠΥΥ οι τιμές των δημοσίων και των ιδιωτικών νοσοκομείων είναι σχεδόν ίδιες. Ότι θα πληρώναμε στο Δημόσιο θα πληρώσουμε και στο ιδιωτικό, αν υπάρχει διαφορά θα είναι πλέον αμελητέα.


    Συνεχίζεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η συνέχεια

    Πρέπει να έχουμε υπόψη μας, ότι μία Ιατρική ανάγκη θα έρθει σε ένα Μάρτυρα του Ιεχωβά, μία ή δύο φορές στη ζωή του. Δεν είναι τότε η κατάλληλη ώρα να κάνει οικονομία, ούτε με τα χρήματα που πιθανότατα να γλυτώσει, θα εξασφαλίσει το υπόλοιπο της ζωής του. Ας είναι αυτές οι μία-δύο φορές στη ζωή μας, στιγμές πνευματικής δοκιμασίας και όχι οικονομικής. Ότι τυχόν έξοδο γίνει στην συγκεκριμένη περίοδο, θα βρεθεί ο χρόνος, η υγεία και η ήσυχη πνευματικά συνείδηση να εξοφληθεί στο μέλλον.

    Καλό είναι επίσης, να υπάρχει μία ιδιωτική ασφάλεια υγείας. Οι ασφάλειες πλέον δεν κοστίζουν πολύ, εξοφλούνται με δόσεις και βοηθούν πολύ από τη στιγμή που οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αποτελούν, δυστυχώς, μία ιδιάζουσα περίπτωση για το Ελληνικό Σύστημα Υγείας. Το όνειρο ότι όλοι οι Έλληνες γιατροί θα κάνουν κάποτε τις επεμβάσεις τους αναίμακτα και με άνεση γιατί αυτό είναι για το καλό της υγείας του ασθενούς (εκτός του θρησκευτικού παράγοντα, μιας και είναι κοσμικοί), δεν υπάρχει ούτε στο υποσυνείδητό τους ακόμη και σαφέστατα δεν έχει φθάσει στα ελληνικά εδάφη!

    Στην Αναίμακτη Ιατρική ένα εδάφιο που θα πρέπει να εφαρμόσει όσο το δυνατόν πληρέστερα, τόσο ο ασθενής όσο και η οικογένειά του όσο και ο/η ΓΙΑΤΡΟΣ είναι το εδάφιο: Παροιμίες 22:3.

    Τέλος, ας γνωρίζουμε ότι κανένας από τους κοσμικούς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά αν εμείς θα πάρουμε αίμα ή όχι! Η ευθύνη είναι δική μας. Αν δουν οι κοσμικοί γιατροί ότι εμείς το παίρνουμε ελαφριά το θέμα, τότε κάνουμε κακό και σε αυτούς διότι λένε: «Αφού οι ίδιοι το παίρνουν αψήφιστα, εγώ γιατί να στεναχωρηθώ; να παιδευτώ; να διακινδυνεύσω την καριέρα και το όνομά μου;»



    Ελπίζω, πως, μετά την ανάγνωση του κειμένου αυτού, να έγινε πιο κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο σκέπτονται, και ενεργούν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητή Αλεξία 1004 καλημέρα.
    Η εταιρία Σκοπιά δεν επιτρέπει στους οπαδούς της να μορφώνονται.

    Ένας Μ.τ.Ιεχωβά αν επιθυμεί να σπουδάσει, για την εταιρία ισούται με τον ναρκομανή.

    Μη ξεχνάς ότι για να γίνει κάποιος γιατρός πρέπει να δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη. Συνεπώς αν κάποιος Μ.τ.Ιεχωβά έφτασε στο σημείο να είναι γιατρός έχει διαπράξει ήδη ''έγκλημα'' για την οργάνωση εφόσον ορκίστηκε.

    Αλλά είναι και το άλλο, πόσες πιθανότητες έχει ένας άνθρωπος που σπουδάζει γιατρός να παραμείνει Μ.τ.Ιεχωβά;

    Σχεδόν μηδενικές. Για το λόγο αυτό τους θέλουν χωρίς μόρφωση με τα μόνα βιβλία που θα διαβάζουν να είναι αυτά της Σκοπιάς.

    Πιστεύω να σε κάλυψα.

    Νέοντας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Νέοντα, θα μου επιτρέψεις να σε διορθώσω. Η 'ΣΚΟΠΙΑ' είναι κάτι σαν το λάστιχο, μπορεί να πάρει διάφορα μεγέθη, και διάφορα σχήματα.

    Άλλαξε προσφάτως η πολιτική της, και υπάρχουν αυτή την στιγμή που μιλάμε, εντός και εκτός Ελλάδος, πολλοί νέοι αστυνομικοί, ιατροί, εκπαιδευτικοί, και άλλων υπηρεσιών υπάλληλοι, οι οποίοι είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά, και τους όρκους...τους κάνουν 'γαργάρα'.

    Εννοείται ότι στην κάθε περιοχή, οι κρατικοί υπάλληλοι Μάρτυρες του Ιεχωβά, εξυπηρετούν τους 'αδελφούς' τους, και γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, κάθε όρκο, και κάθε ηθικό ή νομικό φραγμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αγαπητέ Αναγνώστη,

    ευχαριστώ για το κείμενο, που είναι πολύ ενδιαφέρον. Συνοψίζοντας τι πληροφορήθηκα:
    1) Γιατρός ΜτΙ δε θα προχωρήσει σε μετάγγιση αίματος, ακόμη κι αν ο ασθενής του δεν είναι ομόπιστός του. Ξεδιάντροπα η Σκοπιά ωθεί έναν άνθρωπο στην καταστροφή (το γιατρό) και έναν άλλο στο θάνατο (τον ασθενή).
    2) Η Σκοπιά, κατά την πάγια τακτική της, δαιμονοποιεί τους γιατρούς και τα νοσοκομεία. Οι γιατροί μορφώθηκαν για να αποκτήσουν φήμη και χρήματα και είναι και απογοητευμένοι, γιατί δεν τα έχουν αποκτήσει και γι'αυτό υποστηρίζουν τη μετάγγιση! Ακόμη ένας αυθαίρετος συλλογισμός.
    3) Παρεμβαίνει ξεδιάντροπα στην επιλογή γιατρού από τους οπαδούς της. Η επιλογή του γιατρού μας είναι ένα θέμα πάρα πολύ σοβαρό και προσωπικό.
    4)Η Σκοπιά αφήνει να εννοηθεί ότι η "Αναίμακτη Ιατρική" και οι μελέτες της ίδιας της Σκοπιάς σε αυτό το θέμα είναι αποδεκτές και αναγνωρισμένες από την επιστημονική κοινότητα και μόνο οι Έλληνες γιατροι τις αγνοούν! Μπορούν να μας δώσουν παραπομπές σε έρευνες και συγγράμματα γιατρών, αναγνωρισμένα βέβαια από την ιατρική κοινότητα, που να αποδέχονται τις έρευνες της Σκοπιάς για την "Αναίμακτη Ιατρική";
    5)Παρεμβαίνει ξεδιάντροπα (επίτηδες επαναλαμβάνω αυτό το επίρρημα) στα οικονομικά των μελών της, σε αυτές τις τόσο δυσχερείς συνθήκες, υποδεικνύοντάς τους να προτιμούν ιδιωτικά νοσοκομεία και ιδιωτικές ασφάλειες υγείας με το τερατώδες ψέμμα ότι οι διαφορές στις τιμές είναι πολύ μικρές. Να αναφέρω εδώ ενδεικτικά ότι: ο πατέρας μου χρειάστηκε προ διμήνου να κάνει μια εξέταση σε νοσοκομείο: στο Υγεία του ζήτησαν 300 ευρώ και στον Ευαγγελισμό πλήρωσε 25 ευρώ! Και αυτή δεν είναι η μόνη περίπτωση που γνωρίζω.

    Αγαπητέ Νέοντα,
    έχω γράψει ένα άρθρο σχετικά με τις απόψεις της Σκοπιάς για την ανώτερη μόρφωση. Δε συμφωνώ ότι ένας γιατρός θα εγκαταλείψει απαραίτα τη Σκοπιά: το αν κάποιος θρησκεύεται ή όχι και ποια θρησκεία ή ομολογία επιλέγει είναι παντελώς άσχετο με το μορφωτικό επίπεδό του.

    Αλεξία Κρηνίτη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κάτι ακόμη στο τεράστιο αυτό θέμα, σχετικά με την ιατρική περίθαλψη, και τις μεταγγίσεις αίματος στους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

    Είναι δεδομένο ότι οι περισσότεροι αγνοούν τις τακτικές των Μαρτύρων του Ιεχωβά, και αυτό είναι λογικό, καθώς κανείς δεν γνωρίζει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, καλύτερα απ' τους ίδιους, ή τα πρώην μέλη τους.

    Όταν εισάγεται για νοσηλεία σε ιδιωτικό ή δημόσιο νοσοκομείο κάποιος Μάρτυρας του Ιεχωβά, ανήλικος ή ενήλικος, τότε έξω από το δωμάτιο στην είσοδο, τοποθετούνται δυο αξιωματούχοι της εταιρείας Σκοπιά, και με βάρδιες αλλάζουν με άλλους, όλο το 24ώρο, παρακολουθώντας μήπως το νοσηλευόμενο μέλος, κάνει μετάγγιση αίματος στα κρυφά, με την θέλησή του, ή με την απόφαση των ιατρών του.

    Όπως αντιλαμβάνεστε αυτές είναι ποινικώς κολάσιμες τακτικές, καθώς και ηθικώς.

    Οι φρουροί του νοσηλευόμενου, αν αντιληφθούν κάποια ενέργεια που θα αποβεί σε μετάγγιση αίματος, τότε προβαίνουν ως σωματοφύλακες, ή τραμπούκοι, αποτρέποντας την μετάγγιση.

    Αν θέλει, ο οποιοσδήποτε Μάρτυρας του Ιεχωβά επιθυμεί, μπορεί να αντικρούσει τα γραφόμενά μου, και θα ήταν μεγάλη μου χαρά, να τον αντιμετωπίσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτό το έχω διαβάσει (για τη φρούρηση έξω από δωμάτια νοσοκομείου) και δυσκολεύομαι να το πιστέψω.

    Ξέχασα να ξεχωρίσω δύο σημεία στο κείμενο: το ανεκδιήγητο επιχείρημα ότι ο Ιεχωβά θα ευλογίσει τον "καθαρό γιατρό" να πετύχει το αναίμακτο χειρουργείο!

    Και την επίσης αχαρακτήριστη υπόδειξη, ένας ΜτΙ γιατρός να επιβλέπει τον υπεύθυνο γιατρό που χειρουργεί, για να μην προχωρήσει σε μετάγγιση. Πολύ θα ήθελα να βρισκόταν ένας γιατρός να μας πει αν θα δεχόταν αστυνόμευση την ώρα που χειρουργεί και πώς θα αντιδρούσε.

    Να μου πεις τώρα, αν θέλουν να αστυνομεύουν τους γιατρούς στα χειρουργία, δε θα επιβλέπουν τους ασθενείς ΜτΙ που είναι και πολύ πιο εύκολο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αλεξία, αυτά που γράφω τα έχω ζήσει, δεν μου τα είπε κάποιος, ούτε τα διάβασα κάπου.

    Μη ξεχνάς, ότι, ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά, είναι υποχρεωμένος επί ποινή αφορισμού, (αποκοπής), να αναφέρει με κάθε λεπτομέρεια στην αρμόδια δικαστική επιτροπή, πως ακριβώς, έκανε sex με την γυναίκα του, ή τον άνδρα της, στο συζυγικό κρεββάτι, ποια στάση είχαν, και όλα τα υπόλοιπα με κάθε λεπτομέρεια...

    Επαναλαμβάνω, πως, αν κάποιος Μάρτυρας του Ιεχωβά, αμφισβητεί αυτά που γράφω, μεγάλη μου χαρά θα ήταν, να μπει στο διάλογο, και αν μπορεί να με αντιμετωπίσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Γι'αυτή τη λεπτομερή αναφορά της σεξουαλικής ζωής (έχω διαβάσει και το άρθρο στον Αντιαιρετικό) έχω δύο παρατηρήσεις:
    1. Όποιος ελέγχει τη σεξουαλική ζωή ενός ανθρώπου, ελέγχει και τον άνθρωπο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που στο "1984" του Τζ. Όργουελ το Κόμα ελέγχει απόλυτα και τη σεξουαλική συμπεριφορά. Και πολλές φορές η Σκοπιά έχει παραλληλιστεί με τον οργουελικό κόσμο.
    2. Αποτελεί μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης και το θέμα καθίσταται ακόμη πιο σοβαρό αν είναι ανήλικος-η αυτή που καλείται να κάνει λεπτομερείς αναφορές (δεν μπορώ να πιστέψω ότι στις τάξεις της Σκοπιάς οι έφηβοι δεν νιώθουν το ξύπνημα της σάρκας και δε διερευνούν τη σεξουαλικότητά τους).

    Επίσης, χθες παρακολούθησα ένα βίντεο από την ιστοσελίδα του Αγίου Δημητρίου Αγρινίου, όπου πρώην ΜτΙ μιλούσαν για τις τραυματικές εμπειρίες τους. Δάκρυσα από τις ιστορίες που άκουγα, μίλησε και ο κ. Ρέιμον Φράνς (το βίντεο είναι παλιό - http://www.youtube.com/watch?v=RNjuMEF7VwI) με εκπληκτικό λόγο. Σοκαρίστηκα όμως όταν μια κυρία, που ο γιος της είχε αυτοκτονήσει, είπε ότι στους ΜτΙ δεν επιτρέπεται να συμβουλεύονται ψυχίατρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Θα ήθελα να επανέλθω σε αυτό το θέμα, γιατί σήμερα είχα συζήτηση με φίλο ΜτΙ. Τόσο ο ίδιος όσο και η γυναίκα του είναι άνεργοι, έχουν 2 κοριτσάκια και μου έλεγε ότι έχουν πέσει στα όρια τα κατάθλιψης, καθώς έχουν ταιράστια προβλήματα. Και ένα από τα πιο σοβαρά είναι η ασφάλεια υγείας τους, που δεν μπορούν να την πληρώσουν. Όταν ρώτησα γιατί δεν την καταργεί, μου απάντησε ότι "οι ΜτΙ αποφεύγουμε τα δημόσια νοσοκομεία, για το θέμα μετάγγισης του αίματος". Δεν έχω άλλο σχόλια πραγματικά. Άλλωστε, τι θα μπορούσα να προσθέσω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Και εδώ, η δεύτερη ερώτηση.

    Όταν χρειαζόμαστε εγχείρηση, τα νοσοκομεία, δημόσια και ιδιωτικά, ζητούν φυάλες αίμα. Αρκετές φορές έχω δώσει για δικούς μου ανθώπους. Δεδομένου ότι οι ΜτΙ δεν δίνουν αίμα, πώς αντιμετωπίζουν τα νοσοκομεία αυτό το ζήτημα; Κατ' εξαίρεση τους δέχονται, έστω και αν δεν έχουν προσφέρει αίμα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αγάπητή Αλεξία,

    Δεν ξέρω πώς χειρίζεται τέτοιες περιπτώσεις το κάθε νοσοκομείο. Υποθέτω ότι χρησιμοποιούν από το απόθεμά τους. Πάντως, υπάρχουν περιπτώσεις γιατρών που έκαναν μετάγγιση σε ΜτΙ παρά την άρνησή τους, άρα τουλάχιστον σε κάποιες περιπτώσεις τους δέχονται.

    Φιλικά,
    Αγωνιστής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Τώρα τελευταία όλοι μιλούν για δικαιώματα ασθενών. Ένας γιατρός δεν μπορεί να επιβάλει τη δική του μεθοδο θεραπείας αλλά ο ασθενής αποφασίζει τη μέθοδο θεραπείας έχοντας το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Πρόκειται για τη δική του ζωή και όχι του γιατρού. Άλλωστε ο ασθενής ενδιαφερεται για τη ζωή του και επιδιώκει αποκατάσταση της υγείας του. Ενώ η Ελλάδα διαθέτει πολύ καλούς γιατρούς εντούτοις υστερεί σε μεθόδους θεραπείας και σε μέσα, έτσι πολλοί ψαχνουν στο εξωτερικό θεραπεία. Απορώ όμως γιατί το θεμα της μετάγγισης αίματος να παίρνει τόσο μεγάλες διαστάσεις, λες και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πεθαίνουν και όλοι οι άλλοι ζουν υγιέστερα.
    Φιλικά
    Γιώργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.