ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ: ΠΟΙΜΑΙΝΕ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΜΟΥ

Του Ευθύμιου Αχείλα

Άλλη μια ομιλία για τη γιορτή των τριών Ιεραρχών θα εκφωνηθεί, άλλη μια πράξη του θεάτρου του παραλόγου θα παιχτεί. Ο ομιλητής θα εξυμνήσει με όσο το δυνατόν περισσότερο βαρύγδουπες εκφράσεις τη ζωή και το έργο τους, το ακροατήριο θα χειροκροτήσει από ανάγκη, μιας και εκφωνείται ο πανηγυρικός της ημέρας, οι συνάδελφοι θα δώσουν τα κατά συνθήκη συγχαρητήρια και όλοι στο τέλος θα φύγουν ευχαριστημένοι, θυμίζοντας τα παραμύθια, που ζήσαν αυτοί καλά και μεις καλύτερα.

Και τα «ρήματα ζωής» που λέγει ο Κύριος ή το «ποίμαινε τα πρόβατά μου» που είπε στο Πέτρο που θα πάνε; Πως κάνει καρδιά στον ομιλητή να συμβιβαστεί για μια ακόμη φορά; Πως θα αντικρύσει το πρόσωπό του στον καθρέπτη; Με ποιο δικαίωμα κακοποιούμε την μνήμη των τριών Ιεραρχών, εμείς οι τραγικοί απόγονοί τους;...

ΗΘΗ - ΕΘΙΜΑ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ ΑΡΧΑΙΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΑΧΕΙΛΑ

Μπορεί ο Ιησούς Χριστός να γεννήθηκε ως άνθρωπος από μία Παρθένο κόρη, την Παναγία μας, δεν συνέβη όμως το ίδιο με τον Χριστιανισμό. Γιατί ο Χριστιανισμός δεν γεννήθηκε από παρθενογένεση αλλά ήρθε σε ένα κόσμο που ήταν γεμάτος από Θρησκείες και διάφορα Θρησκευτικά πιστεύω. Έτσι ότι από τα πιστεύω αυτά δεν αλλοίωναν την δομή του και το δόγμα του τα ενσωμάτωσε δίνοντας τους καινούργιο περιεχόμενο και χρώμα, ότι όμως θεώρησε ανεπίτρεπτο και αμαρτωλό είτε προσπάθησε να το αλλάξει είτε να το καταργήσει τελείως. 

 Έτσι σκοπός του σημερινού μας άρθρου είναι να καταδείξουμε τι προσέλαβε ο Χριστιανισμός από τις αρχαίες Θρησκείες που βρήκε και τι μετάλλαξε ή κατήργησε από αυτές...

ΝΗΠΙΟΒΑΠΤΙΣΜΟΣ: ΑΡΧΑΙΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ

ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΑΧΕΙΛΑ

Ως γνωστόν η εισδοχή κάποιου στην οικογένεια της Εκκλησίας γίνεται με το μυστήριο του Βαπτίσματος. Η Εκκλησία από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της – από το Χριστό και τους Αποστόλους – τελούσε  το μυστήριο του Βαπτίσματος αδιακρίτου ηλικίας, άσχετα δηλαδή, το αν ο πιστός ήταν σε νηπιακή ή όχι ηλικία. Και αυτό συνέβαινε γιατί ακολουθούσε την Γραφή, στην οποία είναι γραμμένο, πως ο Χριστός δεν κάνει διακρίσεις και δεν ξεχωρίζει τους ανθρώπους ηλικιακά, αλλά τους αγαπάει όλους και τους καλεί αδιάκριτα κοντά του...

ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ: ΕΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΩΙΜΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ

Του Ευθύμιου Αχείλα

Ο Ιουστίνος ο μάρτυρας και απολογητής υπήρξε από τους πρώτους φιλοσόφους που προσχώρησε στην αληθινή φιλοσοφία – όπως ο ίδιος έλεγε – τον Χριστιανισμό. Και ήταν εκείνος, ο οποίος έδωσε σ’ αυτόν τα περισσότερα όπλα να επεκταθεί την εποχή εκείνη στις τάξεις των διανοουμένων.

Γεννήθηκε στην Φλαβία Νεάπολη της Παλαιστίνης το 110 μ.Χ. και μαρτύρησε στην Ρώμη πιθανόν το 165 μ.Χ. επί αυτοκράτορος Μάρκου Αυρηλίου.

Ήταν από τους πρώτους Χριστιανούς που ανέλαβε να υπερασπίσει τους ομοπίστους του οι οποίοι εδιώκοντο από το Ρωμαϊκό Κράτος. Και το έκανε αυτό γράφοντας Απολογίες, στις οποίες εξέθετε την πίστη των Χριστιανών και αναιρούσε όλα τα μυθεύματα και τις συκοφαντίες των ειδωλολατρών, που ήταν αιτία να διώκονται οι Χριστιανοί...

Η ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΑΧΕΙΛΑ

    Κάθε χρόνο όταν τιμάται η μνήμη ενός μεγάλου αγίου και Πατέρα της Εκκλησίας μας ( Μέγας Αθανάσιος, Τρεις Ιεράρχες, Γρηγόριος Νύσσης, Ιωάννης Δαμασκηνός, Μάξιμος Ομολογητής, Γρηγόριος Παλαμάς, Νικόλαος Καβάσιλας κ.λ.π.), ακούγονται πολλά για τη ζωή τους και το τεράστιο πράγματι έργο τους, είτε αυτό είναι διδασκαλία, φιλανθρωπία, αντιαιρετικός αγώνας. 

     Εκείνο όμως που μας διαφεύγει τις περισσότερες φορές είναι, πως οι μεγάλοι αυτοί Πατέρες, δεν είναι εκθέματα κάποιου Μουσείου που κάθε χρόνο πάμε και θαυμάζουμε, αλλά ότι, και αυτοί και η διδασκαλία τους μπορούν και σήμερα να δώσουν διέξοδο στα πολλαπλά πολιτιστικά, εθνικά και κοινωνικά αδιέξοδα από τα οποία πάσχει ή χώρα μας. Αδιέξοδα τα οποία συσσωρεύτηκαν, επειδή αρνηθήκαμε την μακραίωνη ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, που είχε διαμορφωθεί από αυτούς...

Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΔΟΜΗΝΙΚΟΥ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΥ - «ΕΛ ΓΚΡΕΚΟ»

ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΑΧΕΙΛΑ

Προσωπογραφία του Greco

     Πολλοί από τους κριτικούς τέχνης, ιστορικούς, καλλιτέχνες και αισθητικούς υποστηρίξανε ή αμφισβητήσανε τη σχέση του Greco με την Βυζαντινή Παράδοση. Και απ’ αυτούς άλλοι τον θέλουνε να έχει γνωρίσει αυτή στοιχειωδώς, άλλοι να έχει προπαιδευτεί σ’ αυτή και άλλοι να μην έχει ουδεμία σχέση με αυτή.

    Έτσι έχουμε τον Ισπανό Gossio (Γκόσιο), ο οποίος στο έργο του «El Greco», αναφέρει την επίδραση της Βυζαντινής Τέχνης στις πρώτες εμπνεύσεις του Greco και τον Δανό Willumsen (Γουίλιαμσεν) να υποστηρίζει την μετεξέλιξη του Greco από Βυζαντινό σε Ευρωπαίο ζωγράφο. Εκτός των ανωτέρω και πολλοί άλλοι σημειώνουν την Βυζαντινή επίδραση στη ζωγραφική του, όπως ο Α. Κύρου, Π. Πρεβελάκης, Leo Bronstein (Λίο Μπρονστάιν) κ.λ.π. Άλλοι πάλι προχωράνε μακρύτερα και συγκρίνουνε η ζωγραφική του με πολλές Βυζαντινές τοιχογραφίες και εικόνες Π.χ. ο Έλληνας Κ. Μέρτζιος και ο κυριότερος εξ αυτών Kelemen (Κέλεμεν)...

ΤΕΛΩΝΗΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΣ, Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ «ΚΑΘΩΣΠΡΕΠΙΣΜΟΥ»

ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΑΧΕΙΛΑ

Η παραβολή του Τελώνη και Φαρισαίου που είπε ο Κύριος είναι από τις πιο παράδοξες και πιο ανατρεπτικές που έχει πει ποτέ, όχι μόνο για τους ανθρώπους της εποχής του αλλά και κάθε εποχής, μη εξαιρουμένης βέβαια και της δικής μας.

Και ο λόγος είναι, πως δικαιώνει τον αμαρτωλό που είναι ο Τελώνης και καταδικάζει τον δίκαιο που είναι ο Φαρισαίος. Αν δε, όλα τα παραπάνω συνδυασθούν με τα λόγια που είχε πει σε ανύποπτο χρόνο πως «πρωτοπόροι στη δικιά μου βασιλεία είναι οι πόρνες και οι τελώνες» Ματθαίος 21:31, τότε η παραδοξότητα αγγίζει τα όρια της τρέλας. Ευθύς δε, γεννώνται εύλογα ερωτήματα. Πρέπει και εμείς να γίνουμε τελώνες και πόρνες για να εισέλθουμε στη βασιλεία του Θεού; Και γιατί ο Κύριος καταδικάζει τον δίκαιο και δικαιώνει τον αμαρτωλό;...

ΥΠΗΡΞΕ ΑΡΑΓΕ Ο ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ;

Του Ευθύμιου Αχείλα

    Είναι κοινή η μοίρα των περισσοτέρων μεγάλων μορφών της Ιστορίας όχι μόνο να έχουν πιστούς οπαδούς αλλά και ουκ ολίγους εχθρούς. Εχθρούς οι οποίοι δεν περιορίζονται μόνο στην συκοφάντηση αυτών και στην εύρεση μόνο αρνητικών στοιχείων της ζωής τους και της δράσης τους, αλλά πολλές φορές οδηγούνται και στην άρνηση της ίδιας της ύπαρξής τους. Έτσι κατά καιρούς αμφισβητήθηκε η ιστορική ύπαρξη γνωστών προσώπων της Ιστορίας αν και υπήρχαν και υπάρχουν άφθονες αποδείξεις και μαρτυρίες για την όντως ύπαρξη αυτών... 

ΤΟ ΑΠΟΚΡΥΦΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ

Του Ευθύμιου Αχείλα

   

  Ένα από τα πιο συκοφαντημένα και περισσότερο παρεξηγημένα πρόσωπα στην ιστορία του Χριστιανισμού είναι σαφώς και το πρόσωπο της Μαρίας της Μαγδαληνής. Κατά καιρούς έχουν ακουστεί μύρια όσα για το πρόσωπό της – πως  υπήρξε πόρνη, ερωμένη του Χριστού, μοιχαλίδα – και τόσα άλλα που όμως δεν αληθεύει ούτε το ελάχιστο...

Η «ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ» ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΑΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

Του Ευθύμιου Αχείλα

Ο αγιογράφος Φώτης Κόντογλου βοήθησε στην επανασύνδεση της Ορθόδοξης αγιογραφίας με το Βυζαντινό τυπικό

   Η μακραίωνη κατοχή της Ελλάδας από τους Τούρκους εκτός των άλλων δεινών που επισώρευσε, ήταν ως γνωστόν και αυτών της οπισθοδρόμησης των  Τεχνών και  των Γραμμάτων και του εν γένει  Πολιτισμού.

   Εξαίρεση βέβαια δεν μπορούσε να αποτελέσει και η Εκκλησιαστική αγιογραφία η οποία έμελλε να παρακμάσει παντελώς, αν και λίγους χρόνους προ της αλώσεως έφτασε στο απόγειό της με τις δυο περίφημες σχολές (τεχνοτροπίες), την Κρητική σχολή με κύριο εκπρόσωπο τον Θεοφάνη τον Κρήτα και την Μακεδονική σχολή με κύριο εκπρόσωπο τον Μανουήλ Πανσέληνο...

ΕΛ ΓΚΡΕΚΟ, Η ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑ

ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΑΧΕΙΛΑ

Ο Δομίνικος ή Δομήνικος Θεοτοκόπουλος γνωστός ως Ελ Γκρέκο (Ο Έλληνας), γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1541 και πέθανε στης 7 Απριλίου του 1614 στο Τολέδο, πόλη της Ισπανίας.

            Για τον τόπο της γέννησής του δημιουργήθηκαν όχι λίγες αμφισβητήσεις. Άλλωστε αυτή είναι η μοίρα πολλών μεγάλων. Μετά θάνατον, όταν αποκτούν φήμη να τους διεκδικούν περισσότερες από μία πόλεις, κάτι αντίστοιχο που συνέβει και με το μεγάλο μας επικό ποιητή Όμηρο που τον διεκδικούσαν στην Αρχαιότητα πάνω από επτά πόλεις της Ελλάδας και της Ιωνίας.

           Κατ’ αρχάς τον Γκρέκο τον διεκδικεί το χωριό Φόδελος της επαρχίας Μαλεβιζίου Κρήτης, επειδή υπήρξε στην περιοχή αυτή οικογένεια με την επωνυμία Θεοτόκης. Παρομοίως και το χωριό Μοίρες Καινουρίου Κρήτης ισχυρίζεται πως είναι γενέτειρά του, διότι υπάρχει κάποιο Τουρκικό έγγραφο του 1684 που αναφέρεται σε κάποιο μετόχι επ’ ονόματι κάποιου Μουρίνου Θεοτοκόπουλου.

          Όμως και οι δύο παραπάνω ισχυρισμοί των αναφερθέντων χωριών απορρίπτονται ως μη έχοντα ιστορικές βάσεις.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΑ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΑ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΑ

Του Ευθύμιου Αχείλα

Τα τελευταία χρόνια έμελε η χώρα μας να κατακλυσθεί από χιλιάδες μετανάστες, οι οποίοι προσδοκώντας μία καλύτερη ζωή εγκαταστάθηκαν σ’ αυτήν και όχι μόνο έγιναν γείτονές μας αλλά κάποιοι από αυτούς και συγγενείς μας εξ αγχιστείας.

Γι’ αυτό το λόγο έχουμε ξεκινήσει εδώ και καιρό από τις σελίδες του «Αντιαιρετικού» κάποια άρθρα που αφορούν την θρησκευτικότητά τους, ούτως ώστε ο αναγνώστης να έχει κάποια αντίληψη – ελάχιστη έστω – για κάποιες συμπεριφορές τους που πιθανόν να του φαίνονται ακατανόητες. Γιατί η σωστή και υπεύθυνη ενημέρωση βοηθάει στην καλή γειτνίαση και στην άρση παρεξηγήσεων που πιθανόν δημιουργηθούν λόγω διαφορετικής θρησκευτικότητας και κουλτούρας...

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

Του Ευθύμιου Αχείλα

Το βιβλίο της «Αποκάλυψις του Ιωάννη» είναι το τελευταίο βιβλίο του κανόνα της Καινής Διαθήκης. Ανήκει στην Ιουδαϊκή και Χριστιανική αποκαλυπτική γραμματεία ένα φιλολογικό είδος που διαμορφώθηκε τον Β΄ π.Χ.  αιώνα μέχρι τον Β΄ μ.Χ.  αιώνα και περιέχει τις κρυφές αποκαλύψεις που γίνονται κρυφά σε ιερά πρόσωπα από το Θεό και αναφέρονται στο τέλος των αιώνων. Έτσι έχουμε την Αποκάλυψη του Ενώχ, του Βαρούχ, την Ανάληψη του Μωϋσή κ.λ.π.
Λόγω ακριβώς του ιδιαίτερου αυτού ύφος του, γνώρισε αρκετή αμφισβήτηση ως προς την γνησιότητά του στους πρώτους Χριστιανικούς αιώνες ώσπου να γίνει τελικά αποδεκτό προς τα τέλη του Δ΄ μ.Χ.  αιώνα από την Εκκλησία ως γνήσιο βιβλίο της Αγίας Γραφής...

ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ

Του Ευθύμιου Αχείλα

Συνέλευση Μαρτύρων του Ιεχωβά ή Χιλιαστών

Κατ’ επανάληψη έχουμε ερωτηθεί από δεκάδες πιστούς όλα αυτά τα χρόνια που τυχαίνει να ασχολούμαστε με τα ζητήματα της Θρησκείας για το τι είναι και τι πρεσβεύουν οι αιρέσεις. Και επειδή οι ερωτήσεις που δεχόμαστε είναι λίγο – πολύ όμοιες σκεφτήκαμε να τις απαντήσουμε υπό μορφή άρθρου, το οποίο για να είναι πιο κατανοητό και εύληπτο, του δώσαμε την μορφή ερωταποκρίσεων.

Ερώτηση: Τι είναι αίρεση;
Απάντηση: Η λέξη αίρεση παράγεται από το αρχαίο ρήμα αιρέω – ώ, το οποίο σημαίνει διαλέγω, προτιμώ. Μερικοί Χριστιανοί δηλαδή, αίρεσαν = διάλεξαν να φύγουν από την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας μας και να δημιουργήσουν δική τους διδασκαλία. Πίστεψαν πως η Εκκλησία έχει απομακρυνθεί από την σωστή διδασκαλία του Χριστού και των Αποστόλων, γι’ αυτό και πρέπει να βγουν και να πουν την κατά την γνώμη τους σωστή διδασκαλία του Χριστιανισμού.
Ονομάζονται επίσης και αιρετικοί επειδή αιρούν = διαλέγουν χωρία (κομμάτια) από την Αγία Γραφή – αυτά που τους συμφέρουν βέβαια – για να αποδείξουν πως έχουν δίκαιο αυτοί και όχι η Εκκλησία.

ΑΠΟΡΙΕΣ, ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Του Ευθύμιου Αχείλα

Οι πρώτοι Χριστιανοί συνήθιζαν να κλείνουν την προσευχή τους με την ευχή «μαράν αθά» δηλαδή «Κύριε έρχου», προσμένοντας την ταχεία έλευση της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας.
Με τα χρόνια ατόνησε η προσμονή αυτή και επανέρχεται μόνο, όταν συμβαίνουν φυσικές καταστροφές ή διάφορα οριακά γεγονότα, που πολλοί πιστοί τα εκλαμβάνουν ως προμηνύματα της Δευτέρας Παρουσίας. Επειδή όμως τα προμηνύματα αυτά μπερδεύονται με άσχετα πράγματα και απλοϊκές δοξασίες, συσκοτίζουν παρά διαφωτίζουν το θέμα γύρω από την επάνοδο του Κυρίου μας. Έτσι σκεφτήκαμε να ασχοληθούμε με το τεράστιο αυτό θέμα και να δώσουμε τις πρέπουσες απαντήσεις.
Οι απαντήσεις αυτές δεν θα είναι προσωπικές, ούτε του συρμού και των λαϊκών αντιλήψεων οι οποίες όπως είπαμε συσκοτίζουν παρά διαφωτίζουν το θέμα, αλλά θα απαντηθούν μέσα από την Αγία Γραφή και την Ιερή Παράδοσή μας...