Η ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΑΧΕΙΛΑ

    Κάθε χρόνο όταν τιμάται η μνήμη ενός μεγάλου αγίου και Πατέρα της Εκκλησίας μας ( Μέγας Αθανάσιος, Τρεις Ιεράρχες, Γρηγόριος Νύσσης, Ιωάννης Δαμασκηνός, Μάξιμος Ομολογητής, Γρηγόριος Παλαμάς, Νικόλαος Καβάσιλας κ.λ.π.), ακούγονται πολλά για τη ζωή τους και το τεράστιο πράγματι έργο τους, είτε αυτό είναι διδασκαλία, φιλανθρωπία, αντιαιρετικός αγώνας. 

     Εκείνο όμως που μας διαφεύγει τις περισσότερες φορές είναι, πως οι μεγάλοι αυτοί Πατέρες, δεν είναι εκθέματα κάποιου Μουσείου που κάθε χρόνο πάμε και θαυμάζουμε, αλλά ότι, και αυτοί και η διδασκαλία τους μπορούν και σήμερα να δώσουν διέξοδο στα πολλαπλά πολιτιστικά, εθνικά και κοινωνικά αδιέξοδα από τα οποία πάσχει ή χώρα μας. Αδιέξοδα τα οποία συσσωρεύτηκαν, επειδή αρνηθήκαμε την μακραίωνη ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, που είχε διαμορφωθεί από αυτούς...

ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

Οι Αποστολικοί Πατέρες Κλήμης Ρώμης, Ιγνάτιος Αντιοχείας και Πολύκαρπος Σμύρνης

       Με τον όρο «Αποστολικοί Πατέρες» εννοούμε εκείνους τους συγγραφείς του 2^ου αιώνα μ.Χ. που τα συγγράμματά τους έχουν σαφώς θεολογικό περιεχόμενο και αποτελούν την συνέχεια των συγγραφέων των βιβλίων της Καινής Διαθήκης. Αποβλέπουν κυρίως σε πρακτικούς σκοπούς όσον αφορά τον Χριστιανισμό και τα διάφορα ερωτήματα που γεννώνται γύρω από την διδασκαλία του και στερούνται του θεολογικού βάθους και της δύναμης που εκπέμπουν τα θεόπνευστα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Τα συγγράμματά τους που είναι αρκετά στον αριθμό, αποτελούν σύμφωνα με τους ερευνητές πιθανόν λείψανα που έχουν περισωθεί από μεγαλύτερο αριθμό συγγραμμάτων της γενιάς τους...

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ TAΞΙΔΙ ΣΤΟ ΚΟΝΓΚΟ ΜΠΡΑΖΑΒΙΛ

Κώστας Τσαπάρας – Συν/χος δάσκαλος

     Νωπές ακόμη οι εμπειρίες μου και δυνατά τα βιώματά μου, από την παραμονή μου κοντά στους φτωχούς νεοφώτιστους, ορθόδοξους, αφρικανούς αδελφούς μας του Congo Brazzaville (Γαλλικό Κονγκό), που λιγότερο από δέκα χρόνια, γνώρισαν τον πλούτο της ορθοδοξίας μας.

   Χάρη στον αγιορείτη ιεραπόστολο π. Θεολόγο Χρυσανθακόπουλο μαθητεύονται  και ευαγγελίζονται τη βασιλεία του Θεού Κονγκολέζοι συνάνθρωποί μας. Η χάρη του Θεού, με όποιες δυσκολίες υπάρχουν στην ιεραποστολή, ενεργεί και σήμερα «θαυμάσια μεγάλα» όπως ακούμε στα ιερά αναγνώσματα των μεγάλων εορτών.

     Βίωσα για δεύτερη φορά τη χαρά της προσφοράς και την απλότητα των ανθρώπων του Congo. Οι εμπειρίες και τα συναισθήματα πρωτόγνωρα και ανεπανάληπτα. Η νεοσύστατη επισκοπή Congo και Gabon με τις εννέα ενορίες της, διάσπαρτες στην αχανή επισκοπή (τέσσερις φορές μεγαλύτερη από την έκταση της Ελλάδας) σου θυμίζει την εκκλησία των πρώτων χριστιανικών χρόνων...

ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

      Συχνά – πυκνά γινόμαστε δέκτες της αγωνίας πολλών πιστών για την αντιμετώπιση των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Μας ζητάνε να τους βοηθήσουμε είτε σε διάλογο που έχουν ανοίξει με κάποιους από αυτούς είτε επειδή κάποιοι συγγενείς τους έχουν πέσει θύματα της Οργάνωσης «Σκοπιά». Νοιώθοντας λοιπόν την αγωνία τους σκεφτήκαμε να τους βοηθήσουμε στον αγώνα τους αυτό με έναν εύκολο και απλό τρόπο. Πρακτικά και μόνο πρακτικά. Ούτε βαρύγδουπες αναλύσεις, ούτε θεολογικοί ακροβατισμοί, ούτε αποστήθιση χωρίων της Γραφής, ούτε … ούτε … Τίποτα από όλα αυτά, απολύτως τίποτα. Ο πιστός που θα βρεθεί αντιμέτωπος με οποιονδήποτε Μάρτυρα του Ιεχωβά, δεν χρειάζεται να έχει απολύτως τίποτα μαζί του, παρά μόνο τα ντοκουμέντα που δημοσιεύουμε στο παρόν άρθρο...

Εκκλησία, πολιτική εξουσία και πόλεμος

του Θεόδωρου Ρηγινιώτη

Το μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου (Πηγή: agiografikesmeletes.blogspot.gr)

Το παρόν άρθρο του κ. Θεόδωρου Ρηγινιώτη που παρουσιάζουμε σήμερα για την Εκκλησία, πολιτική εξουσία και πόλεμο, αποτελεί μέρος επιστολής που έστειλε σε αδογματικό προτεστάντη και περιλαμβάνει πληροφορίες και τεκμήρια όσον αφορά τις βιβλικές και αποστολικές ρίζες της Ορθόδοξης Εκκλησίας για ορισμένα ζητήματα αυτής, τα οποία πιστεύουμε πως ενδιαφέρουν κάθε Ορθόδοξο πιστό. Έχουμε ήδη δημοσιεύσει τρία μέρη της επιστολής  αυτής το «Περί ειδικού ιερατείου στην πρώτη (αποστολική) Εκκλησία», το «Η χιλιετής βασιλεία και η πρώτη ανάσταση» και το «Για την αιώνια κόλαση (και όχι αφανισμό) εκείνων που δε θα σωθούν». Θα ακολουθήσουν και άλλα τμήματα της τόσο ενδιαφέρουσας  και αξιόλογης επιστολής αυτής.

Ακολουθεί η παράθεση του άρθρου:

Βιβλική κατοχύρωση για το ότι η Εκκλησία οφείλει να προσεύχεται για το βασιλιά (πολιτικές αρχές):

α) όταν ο βασιλιάς είναι άπιστος: «παρακαλώ ουν πρώτον πάντων ποιείσθαι δεήσεις, προσευχάς, εντεύξεις, ευχαριστίας, υπέρ πάντων ανθρώπων, υπέρ βασιλέων και πάντων των εν υπεροχή όντων, ίνα ήρεμον και ησύχιον βίον διάγωμεν εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι. τούτο γαρ καλόν και απόδεκτον ενώπιον του σωτήρος ημών Θεού, ος πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν» (Α΄ Τιμ. 2, 1-4)!!! [το ανωτέρω δείχνει και ότι η Εκκλησία μεν προσεύχεται, αλλά ο Θεός ακούει όταν και όπως θέλει – εκτός αν και η αποστολική Εκκλησία ήταν αποστατική – συνεπώς, το ότι δεν επικρατεί παγκόσμια ειρήνη, παρά τις καθημερινές προσευχές της Εκκλησίας γι’ αυτό, δεν «αποδεικνύει» ότι η Εκκλησία αποστάτησε, όπως ισχυριστήκατε!]...

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ;

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     

Πηγή εικόνας, http://proionta-tis-fisis.blogspot.com

    Χωρίς αμφιβολία οι αρχαίοι μας πρόγονοι υπήρξαν ξεχωριστός λαός του αρχαίου κόσμου. Δημιούργησαν έναν ανεπανάληπτο πολιτισμό, ο οποίος προκαλεί το θαυμασμό όλων των ανθρώπων, όλων των εποχών. Κανένας τομέας του ανθρωπίνου πνεύματος, της επιστήμης και της ευγενούς δραστηριότητας δεν έμεινε έξω από την καλλιέργεια των σοφών Ελλήνων. Κανένας, εκτός από έναν, τη θρησκεία! Αυτή κατά τρόπο παράδοξο και ανεξήγητο, συγκρινόμενη με τα άλλα επιτεύγματα του αρχαιοελληνικού θαύματος, παρέμεινε χονδροειδής ειδωλολατρική πίστη, γεμάτη αστειότητες, ανηθικότητες και αθλιότητες, πραγματικά ασυμβίβαστη με το κατά τα άλλα καλλιεργημένο πνεύμα των προγόνων μας. Ο συγγραφέας Ν. Βασιλειάδης τόνισε πως «Η θρησκευτική αθλιότης των προγόνων μας ήρχετο εις τρομεράν αντίφασιν με το μεγαλείον, το οποίον παρουσίαζον η φιλοσοφία, η τέχνη και η ποίηση των αρχαίων Ελλήνων» (Ν. Βασιλειάδη, Ο Ανθρωπισμός του Χριστιανισμού, Αθήναι 1986, σελ.85)...

ΟΙ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΤΩΝ ΜΟΡΜΟΝΩΝ, ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

του Αρχιμανδρίτου

Γρηγορίου Κωνσταντίνου

                          Διδάκτορος Θεολογίας

Μορμόνοι Ιεραπόστολοι

1. Ο κόσμος των πνευμάτων μετά την ενσάρκωσή τoυς

Οι Μορμόνοι πιστεύουν ακόμη και σήμερα πως η  απομάκρυνση των πρωτοπλάστων από τον παράδεισο, ήταν μέσα στο σχέδιο του Θεού, με σκοπό τη σωτηρία τους. Μετά το τέλος της δοκιμασίας τους ελευθερωμένοι από τα υλικά τους σώματα δια του θανάτου, τα πνεύματά τους  γύρισαν και πάλι στο δικό τους χώρο. Ο χώρος συγκέντρωσης των πνευμάτων για τους Μορμόνους είναι ένας τόπος αναμονής, εργασίας, εκπαίδευσης, και αναπαύσεως από τις λύπες και τις φροντίδες. Στον χώρο αυτό τα πνεύματα θα παραμείνουν ως την τελική  ανάσταση. Στη συνέχεια κάθε υλικό σώμα θα ενωθεί και πάλι με το πνεύμα του για να λάβει το βαθμό δόξας που απέκτησε...

ΟΙ ΕΡΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

   Ο Ρωμαίος ηγεμόνας Ιούλιος Καίσαρας ήταν αυτός που σκέφτηκε να μεταρρυθμίσει το ημερολόγιο που ίσχυε έως τότε στην αχανή Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Για το λόγο αυτό το 46 π.Χ.  κάλεσε στην Ρώμη τον Έλληνα αστρονόμο Σωσιγένη για να μελετήσει τη μεταρρύθμιση, του τότε ισχύοντος ημερολογίου. Ο Σωσιγένης ο Αλεξανδρεύς ήταν Έλληνας αστρονόμος, μαθηματικός και φιλόσοφος (1ος αι. π.Χ.) από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο Σωσιγένης βασίστηκε στη διάρκεια του αστρονομικού έτους, την οποία οι Αιγύπτιοι αστρονόμοι είχαν προσδιορίσει σε 365 ημέρες και 6 ώρες και σύστησε την παραδοχή ενός πολιτικού έτους 365 ημερών, αντί του σεληνιακού των 355 ημερών, που ήταν σε χρήση έως τότε, αφού ο κάθε σεληνιακός μήνας (μήνας: από τη λέξη μήνη = σελήνη) είχε 29 με 30 ημέρες. Για να ρυθμίσει την διαφορά των έξι ωρών υπέδειξε ανά τρία συνεχή κανονικά έτη των 365 ημερών να ακολουθεί ένα έτος 366  ημερών. Η επιπλέον αυτή ημέρα που προστίθετο μετά την 24^η Φεβρουαρίου, η οποία λέγονταν έκτη, πριν από τις καλένδες του Μαρτίου, ονομάστηκε δίσεκτη ή λατινικά βισσέκτι και το έτος δίσεκτο, επειδή είχε δύο έξι (bis-sextus = δυο φορές το έξι). Η μεταρρύθμιση που πρότεινε ο Σωσιγένης με τη συνεργασία του Φλαβίου Μάξιμου έγινε αποδεκτή και το μεταρρυθμισθέν ημερολόγιο ονομάστηκε έκτοτε προς τιμή του Ιούλιου Καίσαρα «Ιουλιανό». Μάλιστα για να γίνει δεκτή αυτή η διόρθωση το έτος εκείνο δηλαδή το 46 π.Χ. διήρκησε 445 ημέρες!

Το κύρος των Πατέρων και των Συνόδων, Δύση και Ανατολή, Αίρεση και Ορθοδοξία, μέσα από τη διδασκαλία του αγίου Φωτίου του Μεγάλου (9ος αι.)

του Παναγιώτη

Περιεχόμενα

1. Πρόλογος.
2. Ο Μέγας Φώτιος, το έργο και η θέση του στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
3. Ένας Πατέρας της Εκκλησίας γράφει για τους Πατέρες της Εκκλησίας με αφορμή το Filioque (Φιλιόκβε).

·         Ποια είναι η αίρεση του Φιλιόκβε;

4. Το έργο των Πατέρων και των Συνόδων στη διδασκαλία του Μεγάλου Φωτίου.

·         Οι Λατίνοι αιρετικοί δεν έχουν δικαιολογία για την πλάνη τους, αφού η Δύση διέθετε ιεράρχες που ακολουθούσαν την ορθή πίστη.

·         Ο Μέγας Φώτιος αρνείται το πρωτείο εξουσίας του Πάπα και θεωρεί ότι η υπεράσπιση του δόγματος έγινε στην Ανατολή, και από εκεί έφτασε η ορθή πίστη στη Δύση.

·         Η λατινική γλώσσα ως πηγή θεολογικών προβλημάτων.

·         Η Συμφωνία Πατέρων (Consensus Patrum) δεν αναιρείται από τη μεμονωμένη και ευκαιριακή διαφωνία.

·         Η Συμφωνία Πατέρων ισχύει ακόμα και όταν παρατηρούνται χάσματα στην ιστορική μας γνώση.

·         Η αποσιώπηση ακόμα και μιας σημαντικής διδασκαλίας, από έναν Πατέρα της Εκκλησίας, δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως συμφωνία με την αίρεση.

·         Δεν πρέπει να βιαζόμαστε να καταλογίσουμε σφάλμα σε έναν Πατέρα της Εκκλησίας, αλλά οφείλουμε να εξετάζουμε όλες τις πιθανότητες.

·         Μια εσφαλμένη Πατερική θέση μπορεί να θεωρηθεί αιρετική, μόνο αν εκείνος που την διατύπωσε, μετά από νουθεσίες, εξακολουθεί να επιμένει σε αυτήν.

·         Οι Πατέρες της Εκκλησίας είναι δυνατόν να σφάλουν, όταν δεν καλούνται εκ των επειγόντων εκκλησιαστικών καταστάσεων να εκφράσουν τον λόγο της Εκκλησίας.

·         Η σημασία των Οικουμενικών Συνόδων στην χάραξη του Κανόνα της Πίστεως

5. Επίλογος

Πρόλογος

Για την Ορθόδοξη Εκκλησία, η Ιερά Παράδοση αποτελεί τον μεγίστης σπουδαιότητας συνεκτικό ιστό είκοσι αιώνων λατρευτικής και πνευματικής της ζωής, αλλά και δογματικής, λειτουργικής, υμνογραφικής, εικονογραφικής και νομοκανονικής της έκφρασης. Ασφαλώς, η ιερή και θεόπνευστη Γραφή αναδείχθηκε από την Εκκλησία ως πλήρης και επαρκής πηγή για την υπεράσπιση της χριστιανικής αλήθειας, είναι όμως απαραίτητο αυτή να «ερμηνεύεται ως σύνολον της ζώσης Παραδόσεως της πίστεως, υπό τας οδηγίας ή τον έλεγχον του ‘’κανόνος της πίστεως’’»[1]. Αυτό ακριβώς βεβαιώνει και εξηγεί ο Μέγας Αθανάσιος: «παρέδωκα», μας λέει, την «παραδοθείσαν ημίν παρά των πατέρων αποστολικήν πίστιν […] συμφώνως ταις Αγίαις Γραφαίς»[2], και πρέπει να γνωρίζουμε πως «η Εκκλησία τεθεμελίωται» στην «εξ αρχής παράδοσιν και διδασκαλίαν και πίστιν της καθολικής Εκκλησίας, ην ο μεν Κύριος έδωκεν, οι δε Απόστολοι εκήρυξαν και οι Πατέρες εφύλαξαν»[3].

Ο ΑΔΙΑΡΡΗΚΤΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Πηγή εικόνας, http://www.pygmi.gr

       Μεταξύ των πολλών δεινών που ταλανίζουν σήμερα την πατρίδα μας, είναι και η προσπάθεια κάποιων να σπείρουν τη διχόνοια ανάμεσα στον ελληνικό λαό. Απίθανοι τύποι αναμασώντας πεπαλαιωμένες θεωρίες, οι οποίες έχουν τεθεί προ πολλού στο περιθώριο, επιχειρούν να πείσουν ότι δήθεν υπάρχει διάσταση μεταξύ Ελληνισμού και Χριστιανισμού. Το περίεργο είναι ότι οι υποστηρικτές αυτών των απόψεων είναι πάντα πολέμιοι του Χριστιανισμού και διαλαλούν ότι αυτός είναι ξένο σώμα στον Ελληνισμό, … κατασκεύασμα των Εβραίων προκειμένου να χτυπηθεί καίρια ο ελληνικός πολιτισμός! Πρόκειται για το νεοφανές κύμα των αυτοαποκαλουμένων "Ελληνολατρών", λες και οι υπόλοιποι έλληνες και ιδιαίτερα εμείς οι πιστοί ορθόδοξοι είμαστε … μισέλληνες!...