Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

      Οι εχθροί του Αγίου Πνεύματος ή Πνευματομάχοι εμφανίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 350 μ.Χ., αρχικά στην Αίγυπτο αλλά μετά εξαπλώθηκαν και αλλού. Πνευματομάχοι ήταν οι πρώην οπαδοί της αίρεσης του Αρειανισμού, οι οποίοι μετά από πολλές διεργασίες και δισταγμούς δέχτηκαν το ομοούσιο του Υιού με τον Πατέρα, αλλά αρνούνταν τώρα το ομοούσιο αυτό για το Άγιο Πνεύμα, το οποίο θεωρούσαν κτίσμα, πρώτο άγγελο κ.λ.π. Σημαντικά έργα και κείμενα των Πνευματομάχων δεν διασώθηκαν. Αντίθετα διασώθηκαν σπουδαία θεολογικά έργα των Μ. Αθανασίου, Μ. Βασιλείου, Γρηγορίου Θεολόγου, Γρηγορίου Νύσσης, Αμβροσίου Μεδιολάνων και Δίδυμου Τυφλού. Στα κείμενα αυτά των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας μας, λύνεται το πρόβλημα της σχέσης του Αγίου Πνεύματος με τον Πατέρα και τον Υιό και εξηγείται γενικά το έργο του Αγίου Πνεύματος στα πλαίσια της θείας οικονομίας...

ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ, ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΛΟΓΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Το μαρτύριο των Αγίων Δέκα 

       Ο Χριστιανισμός στα πρώτα βήματά του, όσο δηλαδή παρέμενε στα στενά όρια της Ιουδαίας, δεν έτυχε καν της προσοχής των Ρωμαϊκών αρχών, αφού εθεωρείτο μία ακόμη Ιουδαϊκή αίρεση. Μάλιστα οι Ρωμαϊκές αρχές, έχαιρον ιδιαίτερα, διότι έβλεπαν τους Ιουδαίους να ερίζουν μεταξύ τους κάτι που τους βόλευε, αφού αρχή τους ήταν «το διαίρε και βασίλευε». 

      Όμως προϊόντος του χρόνου, όταν ο Χριστιανισμός έσπασε τα στενά αυτά όρια της Ιουδαίας και άρχισε να εξαπλώνεται σε όλη την επικράτεια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και να αποκτάει ικανό αριθμό οπαδών, η Ρωμαϊκή εξουσία θορυβήθηκε και ιδιαίτερα όταν έγιναν Χριστιανοί άτομα που κατείχαν ανώτερες θέσεις στην κοινωνία...

ΤΑ ΖΩΔΙΑ, ΠΟΣΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΕΙΝΑΙ; ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Του αρχιμανδρίτη Γρηγορίου Κωνσταντίνου

Η σχέση Αστρολογίας και  Μαγείας με τη Θρησκεία.

Αφού στο πρώτο μέρος της εργασίας μας «Τα Ζώδια, πόσο Χριστιανικά είναι;» είδαμε τι είναι Αστρολογία, τι είναι τα Ζώδια, τι είναι Ωροσκόπιο, στη συνέχεια θα δούμε τη σχέση της Αστρολογίας με τη θρησκεία.

Οι αστρολόγοι διακηρύττουν, ότι η αστρολογία δεν είναι θρησκεία, αλλά επιστήμη και γι’ αυτό και δεν συγκρούεται με τη θρησκεία. Ο Χριστιανισμός, λένε, «έχει τις δικές του δοξασίες. Αστρολογία και θρησκεία δεν συγκρούονται. Ποιός έφτιαξε τους πλανήτες που μελετά η αστρολογία; Ο Θεός. Η αστρολογία σαν όρος είναι η μελέτη της επίδρασης των πλανητών και του ζωδιακού πάνω στην ανθρώπινη ζωή».

Στο σημείο αυτό θα ασχοληθούμε με το κατά πόσο η αστρολογία είναι θρησκεία και σαν θρησκεία αν συγκρούεται με την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη...

Ο ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΟΣ «ΕΡΩΤΑΣ» ΕΝΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Η Μονή της Αγίας Λαύρας

Όταν ήρθε στα χέρια μας μία ακόμη κατάθεση ψυχής από ένα πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά τον Αλέξανδρο Μοναστηριώτη σκεφτήκαμε όπως συνηθίζεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις να κάνουμε ένα πρόλογο. Κάτι όμως που στην συνέχεια αποδείχτηκε αχρείαστο αφού καλύτερος πρόλογος από αυτόν ενός άλλου πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά του Ονήσιμου Ελευθεριάδη νομίζουμε πως δεν υπάρχει. Και αυτός ο πρόλογος δεν είναι τίποτα άλλο από ένα απλό ιμέηλ που μας το έστειλε όταν διάβασε την κατάθεση ψυχής του Αλέξανδρου Μοναστηριώτη. Απολαύστε τον:

ΤΑ ΖΩΔΙΑ, ΠΟΣΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΕΙΝΑΙ; ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Του αρχιμανδρίτη Γρηγορίου Κωνσταντίνου

     

   Η επίμονη φροντίδα και αγωνία του ανθρώπου να ερευνήσει και εξηγήσει όλα όσα βλέπει γύρω του, προσπάθησε δια ερμηνείας των φαινομένων. Αυτό ονομάζεται απόκρυφη επιστήμη και τέχνη που γεννήθηκε   από τη στιγμή που ο άνθρωπος άρχισε να σκέπτεται και να παρατηρεί τα φυσικά φαινόμενα. Η ιδιαίτερη ενασχόλησή του με τα φαινόμενα του σύμπαντος και ειδικά των άστρων ονομάστηκε Αστρολογία ή Αστρομαντεία. Επέκταση αυτής είναι τα λεγόμενα ωροσκόπια...

Κοινώνησε ο Χριστός τον Ιούδα; Προγνώριζε το ηθικό ποιον του;Τί κρύβεται πίσω από την άρνηση τής Σκοπιάς;

Του Γεωργίου Τσιμπιρίδη

   

  Αγαπητοί αναγνώστες, εις την μελέτη που ακολουθεί, θα γίνει για πρώτη φορά μία προσπάθεια να εμβαθύνουμε εις δύο διδασκαλίες τής Εταιρίας Σκοπιά, που αφορούν εις το πρόσωπο τού Ιούδα. Η τελευταία αρνείται ΚΑΙ την μετοχή τού Ιούδα εις την Θεία Κοινωνία (ή κατά την ορολογία της, την μετοχή του εις τα εμβλήματα τής Αναμνήσεως), αλλά ΚΑΙ το ότι ο Χριστός ήξερε ΕΞ ΑΡΧΗΣ τής κλήσεως τού Ιούδα εις το Αποστολικό αξίωμα, το ηθικόν του ποιον. Θα γίνει λοιπόν, για πρώτη φορά όπως προείπαμε, μία εις βάθος απόπειρα αναλύσεως τών ανωτέρω διδασκαλιών, για να διαπιστώσουμε τι τελικά είναι αυτό που η Σκοπιά, αρνούμενη τις ανωτέρω αλήθειες, αποκρύπτει από τούς αναγνώστες και ακολούθους της...

Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ : 4ος ΑΙΩΝΑΣ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΟΣ

Του συνεργάτη μας Ιγνατίου Ε. Γ.

Ο όρος θεωρία κατά τον Γρηγόριο Νύσσης χαρακτηρίζει την ιδιομορφία της εξηγητικής παραδόσεως των Ελλήνων Πατέρων.

Χρησιμοποιεί τον όρο θεωρία με τριπλή έννοια :

α) Το κρυπτό μυστικό νόημα που αφορά την πνευματική πραγματικότητα το οποίο κρύβεται πίσω από το γράμμα της Γραφής.

β) Τη Θεία οικονομία η οποία προεξαγγέλλεται στις προφητικές επαγγελίες.

γ) Την προφητική διόραση των συγγραφέων της ΠΔ οι οποίοι θεωρούσαν κατ’ ουσίαν και καθ’ υπερβολήν τα μελλοντικά εσχατολογικά γεγονότα.

Θεωρία είναι ο έλεγχος και το νόημα του κείμενου, η γραμματική είναι η κατά λέξη θεωρία.

ΙΟΥΔΑΣ ΙΣΚΑΡΙΩΤΗΣ, ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Η μορφή του Ιούδα του Ισκαριώτη και η πράξη του να προδώσει τον Χριστό έχει αποτελέσει πεδίο έρευνας και αντιπαράθεσης των ιστορικών και ερμηνευτών των χρόνων της Καινής Διαθήκης.

Έχει λοιπόν υποστηριχτεί από κάποιους πως τα Ευαγγέλια περιγράφουν τη πράξη του αυτή, λόγω αντισημιτισμού και αντιιουδαϊσμού επειδή το όνομά του παραπέμπει συνειρμικά στους Εβραίους ( Ιούδας = Ιουδαίοι)...

ΤΟ ΑΠΟΚΡΥΦΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ

Του Ευθύμιου Αχείλα

   

  Ένα από τα πιο συκοφαντημένα και περισσότερο παρεξηγημένα πρόσωπα στην ιστορία του Χριστιανισμού είναι σαφώς και το πρόσωπο της Μαρίας της Μαγδαληνής. Κατά καιρούς έχουν ακουστεί μύρια όσα για το πρόσωπό της – πως  υπήρξε πόρνη, ερωμένη του Χριστού, μοιχαλίδα – και τόσα άλλα που όμως δεν αληθεύει ούτε το ελάχιστο...

Η πλάνη της Σκοπιάς εις τα άζυμα του αναμνηστικού δείπνου του Κυρίου.

Του Γεωργίου Τσιμπιρίδη

    Eις την παρούσα μελέτη μας θα επιδιώξουμε, πολύ συνοπτικώς, να αποδείξουμε την πλάνη τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά εις το θέμα τής χρήσεως τών αζύμων που χρησιμοποιούν εις την τελετή τής Αναμνήσεως, την οποία επιτελούν κάθε χρόνο κατά την 14^ην τού Εβραικού μήνα Νισάν, και που εφέτος συμπίπτει με την 17^ην Απριλίου. Για να καταλάβουμε εις ποία σημεία βασίζονται και ποία σημεία τής Γραφής έχουν παρερμηνεύσει, παραθέτουμε ευθύς αμέσως αποσπάσματα από διάφορα κείμενά τους τα οποία και θα σχολιάσουμε, υπογραμμίζοντας αυτά που θεωρούμε σημαντικά..