ΤΑ ΑΝΩΝΥΜΑ, ΥΒΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΣΧΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΣΧΟΛΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ

Τελευταία Νέα του "Αντιαιρετικός"

Ευχαριστούμε όλες και όλους εσάς που επισκέπτεστε το ιστολόγιο μας ... Διαβάστε την καινούργια σελίδα μας "Απάνθισμα Πατερικών Κειμένων"

25 Δεκ 2016

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ



του
αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου
Διδάκτορος Θεολογίας

Η παρούσα διάλεξη έγινε από τον π. Γρ. Κων/νου στις 05.12.2016 προσκληθείς από το Σωματείο «Μακεδονικός Παρατηρητής», στη Θεσσαλονίκη σε στελέχη προετοιμαζόμενα για τον αντιαιρετικό αγώνα. Κατόπιν λοιπόν παρακλήσεως προς τον π. Γρηγόριο μας παραχώρησε την άδεια να το αναρτήσουμε στο Ιστολόγιο μας προς ενημέρωση των αναγνωστών μας. Λόγω λοιπόν του μήκους του κειμένου θα αναρτηθεί σε δυο μέρη.

Στο πρώτο μέρος της διάλεξής μας για «την προσευχή και τον διαλογισμό» που μπορείτε να βρείτε στο ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ   ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ ασχοληθήκαμε με 1. Τι είναι προσευχή 2. Προϋποθέσεις προσευχής 3. Τα είδη της προσευχής 4. Τι  είναι διαλογισμός Στο δεύτερο μέρος θα ασχοληθούμε με 1. Τις Κατηγορίες διαλογισμού και 2. Το κριτικό ερώτημα, Διαλογισμός ή προσευχή;

18 Δεκ 2016

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ



του
αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου
Διδάκτορος Θεολογίας


Η παρούσα διάλεξη έγινε από τον π. Γρ. Κων/νου στις 05.12.2016 προσκληθείς από το Σωματείο «Μακεδονικός Παρατηρητής», στη Θεσσαλονίκη σε στελέχη προετοιμαζόμενα για τον αντιαιρετικό αγώνα. Κατόπιν λοιπόν παρακλήσεως προς τον π. Γρηγόριο μας παραχώρησε την άδεια να το αναρτήσουμε στο Ιστολόγιο μας προς ενημέρωση των αναγνωστών μας. Λόγω λοιπόν του μήκους του κειμένου θα αναρτηθεί σε δυο μέρη.


Εισαγωγικά
Ποια σχέση θα μπορούσε να υπάρξει ανάμεσα στην Προσευχή και στον Διαλογισμό; Την απάντηση θα την λάβουμε όταν δούμε αναλυτικά τι είναι και τι προσφέρει η καθεμιά από αυτές χωριστά. Μπορώ να διαλογίζομαι και να προσεύχομαι; είναι το ίδιο; εάν όχι ποιες είναι οι διαφορές; Είναι μερικά ερωτήματα που αναρωτιόμαστε. Στην καθημερινή μας ζωή έχουμε σχέση με την προσευχή και συγχρόνως με την «διαφήμιση» του διαλογισμού, ενός τρόπου προσευχής που μας έρχεται από την Κίνα και την Ινδία. Για την κατανόηση της διαφοράς ανάμεσα στην προσευχή και τον διαλογισμό, πρέπει να δούμε τι είναι οι δύο αυτοί πνευματικοί τρόποι, που ο άνθρωπος αναφέρεται στο Θεό και το πόσο πνευματικά και σωματικά επικίνδυνο είναι για τον καθένα μας...

11 Δεκ 2016

Μ.Τ.Ι: ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΗΤΟ ΥΠΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟ!



Επιμέλεια : ¨ ΑΝΤΙΧΙΛΙΑΣΤΙΚΟΣ ¨


Όσο κι αν ακούγεται τρελό, όσο κι αν ξαφνιάζει τον αναγνώστη, είναι πράγματι αλήθεια πως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά διδάσκονται από την Οργάνωσή τους ότι ο φωτεινός αστέρας που οδήγησε τους τρεις Μάγους στο Θείο Βρέφος, ήτο υπό του Διαβόλου κινούμενος.
Όπως μας είναι γνωστό από την Παλαιά Διαθήκη ο Δημιουργός των αστέρων είναι ο Κύριός μας.

«Και είπε ο Θεός:
Ας γίνουν φωστήρες στο στερέωμα του ουρανού, για να διαχωρίζουν την ημέρα από τη νύχτα· κι ας είναι για σημεία, και καιρούς, και ημέρες, και χρόνους·
και ας είναι για φωστήρες στο στερέωμα του ουρανού, για να φέγγουν επάνω στη γη. Και έγινε έτσι.
Και έκανε ο Θεός τούς δύο φωστήρες τους μεγάλους, τον φωστήρα τον μεγάλο για να εξουσιάζει επάνω στην ημέρα, και τον φωστήρα τον μικρότερο για να εξουσιάζει επάνω στη νύχτα· και τα αστέρια·»
Π. Διαθήκη Βιβλίο ΓΕΝΕΣΗ, Κεφ. 1, Στίχοι 14-16.


Στον ¨ ΑΝΤΙΧΙΛΙΑΣΤΙΚΟ ¨ δεν γίναμε ποτέ προκλητικοί και ούτε πρόκειται να γίνουμε.

Θα θέλαμε όμως μίαν υπεύθυνη απάντηση από πλευράς των Μαρτύρων του Ιεχωβά στα απλά εξής ερωτήματα:

-Λέει πουθενά στην Αγία Γραφή ότι ο Διάβολος κατασκεύασε δικούς του αστέρες;

-Λέει πουθενά στην Αγία Γραφή ότι έδωσε ο Θεός εξουσία στον Διάβολο να μετακινεί τους αστέρες;

Εάν είχε δοθεί μια τέτοια εξουσία στον Διάβολο είμαστε σίγουροι ότι όχι απλώς θα μετακινούσε ένα άστρο αλλά το μίσος του για το ανθρώπινο γένος θα τον οδηγούσε στο να καταστρέψει ολόκληρο τον πλανήτη μας.

Ας δούμε όμως πώς δικαιολογούν τη διδασκαλία τους!

Δεν είναι δυνατόν -μας λένε-, το Άστρο να ήταν εκ του Θεού, διότι αυτό οδήγησε τους τρεις Μάγους στον Βασιλιά Ηρώδη.

Σκοπός του Σατανά ήταν να εντοπιστεί το σημείο της γέννησης και να θανατωθεί το βρέφος, όπως έγινε δηλαδή στα άλλα βρέφη, με εντολή του Βασιλιά Ηρώδη.

Ο Σατανάς –διδάσκουν-, προσπάθησε δια μέσω των Μάγων να οδηγήσει τον Βασιλιά Ηρώδη στον εντοπισμό του βρέφους με σκοπό να το θανατώσει.

Για το λόγο αυτό οι τρεις Μάγοι δεν βρήκαν αμέσως το σημείο της γέννησης του Χριστού αλλά μέσω του Αστέρα, τους οδήγησε ο Σατανάς στο παλάτι του Βασιλιά Ηρώδη με σκοπό αυτός να το μάθει για να θανατώσει το Θείο Βρέφος.

                     (''κλικ'' στην εικόνα για να ανοίξει)
ΣΚΟΠΙΑ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1998 Σελίδα 9..
«Επομένως, το «άστρο» θα πρέπει να αποτελούσε επινόηση του εχθρού του Θεού, του Σατανά, ο οποίος θα έκανε τα πάντα προκειμένου να βλάψει τον Μεσσία

Αξίζει να αναφέρουμε στο σημείο αυτό ότι από τις Γραφές δεν προκύπτει μια τέτοια ερμηνεία, ούτε και η Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μας επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο.

Συνεπώς πρόκειται για παρερμηνεία και πλάνη.

Αν και υπάρχει μια παγίδα εδώ που αν κάποιος δεν την προσέξει μπορεί να βρει και το μπελά του διότι με βάση το φυλλάδιο της Οργάνωσης που παραθέτουμε, η Οργάνωση κατά κάποιο τρόπο βγαίνει καθαρή διότι τι λέει;
«..πρέπει να αποτελούσε επινόηση του Διαβόλου..»

Πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να μας κατηγορήσει ακόμη και για παραπληροφόρηση διότι κατά αυτόν τον τρόπο που είναι καταγραμμένη η πλάνη τους στο φυλλάδιο φανερώνει ότι:

..εμείς δεν είπαμε ότι το άστρο ήταν από τον Διάβολο σώνει και καλά, απλώς μια υπόθεση κάναμε – θα μπορούσαν κάλλιστα να μας πουν..

Μόνο που οι οπαδοί δεν διδάσκονται με βάση τα:

«Μπορεί, ίσως, πιθανόν,..» της Οργάνωσης αλλά ότι πράγματι το άστρο ήτο υπό του Διαβόλου κινούμενο.

Ρωτήστε όποιον οπαδό της Οργάνωσης θέλετε και θα το διαπιστώσετε.

Οριζοντίως και καθέτως υποστηρίζουν ότι το άστρο ήταν του Διαβόλου.

Σε αυτή την περίπτωση βέβαια μπορείτε να τους φανερώσετε το φυλλάδιο της Οργάνωσης και να τους επισημάνετε ότι η Οργάνωση (με βάση το συγκεκριμένο φυλλάδιο) δεν είναι απόλυτη σε αυτή τη διδασκαλία και να τους ρίξετε από τα σύννεφα!

ΠΩΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ;

«Πού είναι αυτός που γεννήθηκε, ο βασιλιάς των Ιουδαίων;
Επειδή, είδαμε το αστέρι του στην ανατολή, και ήρθαμε για να τον προσκυνήσουμε 
Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, Κεφ. 2, στίχοι 1 – 2..

Οι Μάγοι που ήξεραν να «διαβάζουν» τα άστρα επιβεβαιώνουν τίνος είναι το αστέρι που είδαν και ο Ευαγγελιστής το επιβεβαιώνει αυτό με τον γραπτό του λόγο.

«Είδαμε το αστέρι του βασιλιά των Ιουδαίων!»

-Το κυριότερο είναι πως όλα αυτά μας τα περιγράφει ο μαθητής και Ευαγγελιστής του Χριστού ο Ματθαίος.

-Αν ο Ματθαίος γνώριζε ότι το άστρο δεν ήταν του Θεού αλλά του Διαβόλου, δε θα άφηνε κάποια σημείωση;

-Δε θα εξηγούσε πως οι Μάγοι νόμιζαν ότι είδαν το άστρο του βασιλιά των Ιουδαίων;

Κάτι τέτοιο όμως όχι μόνο ο Ματθαίος δεν έγραψε, αλλά ούτε και οι άλλοι Ευαγγελιστές ισχυρίστηκαν κάτι ανάλογο, ούτε δε στις Πράξεις των Αποστόλων βρίσκουμε έστω και μία αναφορά.

Εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε με μια επικίνδυνη πνευματικά περίπτωση, αφού δοξάζεται κατά κάποιον τρόπο ο Διάβολος αντί του Θεού.

Η Αγία Γραφή δεν ερμηνεύεται με εικασίες… όπως γίνεται στην ¨Σκοπιά¨ όπου γράφουν:

"θα πρέπει να ήταν από τον Διάβολο.."

ΓΙΑ ΠΙΟ ΛΟΓΟ ΟΙ ΜΑΓΟΙ ΠΗΓΑΝ ΠΡΩΤΑ ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΗΡΩΔΗ;

Το γεγονός ότι οι Μάγοι επισκέφτηκαν πρώτα το παλάτι του βασιλιά Ηρώδη και ύστερα κίνησαν να βρουν την ακριβή τοποθεσία της γεννήσεως, ερμηνεύεται απλά και μάλιστα χωρίς «σενάρια» περί συμμετοχής του Σατανά.

-Το Άστρο ανήκε στον βασιλιά των Ιουδαίων.

-Πού αλλού θα πήγαιναν να βρουν το βασιλιά που μόλις γεννήθηκε;

-ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΦΥΣΙΚΑ!!!

-Δεν συνηθίζεται οι βασιλιάδες να γεννιούνται σε στάβλους όπως έγινε στην μοναδική περίπτωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

-Το παράλογο θα ήταν μάλλον αν οι Μάγοι βλέποντας το Άστρο του βασιλιά που γεννήθηκε δεν άφηναν στάβλο για στάβλο που να μην τον είχαν ψάξει..

-Μιας και οι οπαδοί της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά ισχυρίζονται ότι πιστεύουν μόνον όσα λέει στην Αγία Γραφή, περιμένουμε να μας υποδείξουν και ένα ανάλογο εδάφιο από την Αγία Γραφή διαφορετικά η διδασκαλία τους είναι άκυρη και επιπλέον αντι-Γραφική.

-Πού λέει στην Γραφή ότι το Άστρο ήταν του Διαβόλου;

Ο Θεός να μας προστατεύει από την πλάνη των αιρέσεων!

4 Δεκ 2016

ΜΙΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΗΡΩΔΗ ΤΟΝ ΜΕΓΑ, ΤΟΝ ΣΦΑΓΕΑ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ




Ακούγοντας οι περισσότεροι το όνομα Ηρώδης τους δημιουργείται άμεσα μια αποστροφή και απέχθεια εξαιτίας της χριστιανικής παιδείας τους και αγωγής, αλλά και της πληροφορίας των Ευαγγελίων (κατά Ματθαίον 2:16 – 18) για την σφαγή αθώων νηπίων στην Ιουδαία κατά διαταγή του, την περίοδο της γέννησης του Χριστού...

27 Νοε 2016

Η ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΛΟΓΗΤΩΝ




Με την είσοδο τού δεύτερου μετά Χριστόν αιώνα, συντελείται μεγάλη πρόοδος στα θρησκευτικά και θεολογικά πράγματα της Εκκλησίας, αφού οι τότε εκκλησιαστικοί συγγραφείς έχουν καταφέρει επιτυχώς να αντιμετωπίσουν τις Γνωστικίζουσες και Ιουδαΐζουσες αιρέσεις, και να ορθοτομούν την αληθινή χριστιανική πίστη. Σημαντικό ρόλο σ’ αυτό, αλλά και στο θέμα τής Χριστολογίας και της περί Αγίας Τριάδας βασικής χριστιανικής αλήθειας, παίζει ο Ιγνάτιος ο Θεοφόρος επίσκοπος Αντιοχείας και οι επτά επιστολές που συνέγραψε, πορευόμενος προς την Ρώμη για να αντιμετωπίσει το μαρτύριο. Οι επτά επιστολές του είναι οι ακόλουθες: προς Εφεσίους, προς Μαγνησιείς, προς Τραλλιανούς, προς Ρωμαίους, προς Φιλαδελφείς, προς Σμυρναίους και προς Πολύκαρπο...

20 Νοε 2016

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΜΕ ΔΥΟ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ



Της Αλεξίας Κρηνίτη


ΜτΙ κάνουν προσηλυτισμό στην Ισπανία. Με δύο αντίστοιχους ΜτΙ στην Ελλάδα, είχε διάλογο η αρθογράφος μας


Ο παρακάτω διάλογος με 2 Μάρτυρες του Ιεχωβά έγινε τον Απρίλιο 2016. Κράτησα σημειώσεις και τον κατέγραψα, καθώς βρήκα ενδιαφέροντα 2 σημεία:

       Τις αντιφάσεις ακόμη και με βασικές διδασκαλίες της Σκοπιάς, στις οποίες υπέπεσαν οι συνομιλητές μου, προκειμένου να μου απαντήσουν.
       Την παπαγαλία κειμένων και φράσεων της Σκοπιάς, χωρίς να απαντούν σε συγκεκριμένα δικά μου ερωτήματα.

Στο διάλογο παρεμβάλλω και δικά μου σχόλια...

13 Νοε 2016

ΟΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΛΑΝΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΜΟΡΜΟΝΩΝ, ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ



του
Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου
Διδάκτορος Θεολογίας



Η παρούσα ομιλία έγινε στο Αγρίνιο στην ΚΗ΄ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Εκκλησιών από 31ης Οκτωβρίου έως 2ας Νοεμβρίου 2016. Κατόπιν ευγενικής παραχώρησης τού ομιλητού αυτής Αρχιμ. Π. Γρηγορίου Κωνσταντίνου, φιλοξενούμε αυτήν στην ιστοσελίδα μας σε δύο μέρη, λόγω του μεγάλου μεγέθους αυτής. Ευχαριστούμε λοιπόν και πάλι τον π. Γρηγόριο.


Στο πρώτο μέρος της ομιλίας μας για «τις περί του ανθρώπου πλάνες στη διδασκαλία των Μορμόνων» που μπορείτε να βρείτε στο ΟΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΛΑΝΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΜΟΡΜΟΝΩΝ, ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ ασχοληθήκαμε με 1. Δημιουργία κόσμου και ανθρώπου: Το σχέδιο της δημιουργίας στους Μορμόνους, 2. Κήπος της Εδέμ: η παρουσία του ανθρώπου στον παράδεισο και η πτώση του. Στο δεύτερο μέρος θα ασχοληθούμε με 3. την έννοια της εξιλέωσης και σωτηρίας του ανθρώπου στο έργο του Θεανθρώπου και 4. την συμπεριφορά του ανθρώπου στο θέλημα του Θεού...

6 Νοε 2016

ΟΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΛΑΝΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΜΟΡΜΟΝΩΝ, ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ



του
Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου
Διδάκτορος Θεολογίας


Η παρούσα ομιλία έγινε στο Αγρίνιο στην ΚΗ΄ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Εκκλησιών από 31ης Οκτωβρίου έως 2ας Νοεμβρίου 2016. Κατόπιν ευγενικής παραχώρησης τού ομιλητού αυτής Αρχιμ. Π. Γρηγορίου Κωνσταντίνου, φιλοξενούμε αυτήν στην ιστοσελίδα μας σε δύο μέρη, λόγω του μεγάλου μεγέθους αυτής. Ευχαριστούμε λοιπόν και πάλι τον π. Γρηγόριο.


Σεβασμιώτατοι, Σεβαστοί πατέρες,
Κυρίες και Κύριοι, Σύνεδροι,

Το θέμα που θα εκθέσουμε  αναφέρεται: «στις περί του ανθρώπου πλάνες στη διδασκαλία των Μορμόνων». Ίσως το κύριο εμπόδιο στην κατανόηση της ανάπτυξης της μορμονικής θεολογίας βρίσκεται στο γεγονός της σταδιακής δογματικής διατύπωσης των αρχών, της πίστεως και του δόγματός των, με μια εναλλαγή και προσθήκη με νεότερες ψευδό – αποκαλύψεις των αρχηγών των Μορμόνων, που περισσότερο εγκλωβίζουν τον άνθρωπο ως δουλικά εξαρτώμενο ον, παρά τον ελευθερώνουν. Κύριο γνώρισμα είναι, και η υιοθέτηση ορισμένων στοιχείων – πλανών από νεότερα προτεσταντικά εσχατολογικά κινήματα της ίδιας εποχής, όσον αφορά την διδασκαλία – πλάνες για τον άνθρωπο και την σωτηρία του...

30 Οκτ 2016

Η ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ


Λέγοντες  εσχατολογία, εννοούμε την φιλοσοφική ή θρησκευτική εκείνη δοξασία, που αντικείμενό της έχει το τέλος του ανθρώπου, τη συντέλεια του κόσμου, την μετά θάνατον ζωή, την ημέρα της κρίσεως και την ανάσταση των νεκρών. Η εσχατολογία του Πλάτωνα διαπραγματεύεται το θέμα για την ψυχή και το μέλλον αυτής...

23 Οκτ 2016

Πωλείται ακίνητο ελαφρώς μεταχειρισμένο



Του Άρη Μαζαράκη


Τον είδα αναμαλλιάρη και φουριόζο να τρέχει εκεί στη Σταδίου. Κρατούσε διπλωμένη μια εφημερίδα και ήταν καταφανώς στεναχωρημένος.
- Το πουλάω, μου λέει πριν προλάβω να του μιλήσω. Βάλανε και την αγγελία σήμερα.
- Δεν θα σ’ αφήσω να το κάνεις Γεράσιμε, του απαντάω. Όλοι μας ξέρουμε ότι είναι ολόκληρη η ζωή σου.
- Δεν βαριέσαι, το ’κανα κιόλας, μου γυρίζει. Κι αν θες να ξέρεις καρφάκι δεν μου καίγεται. Δεν πάει στον αγύριστο, εμείς να ’μαστε καλά.  Και ξέσπασε σε λυγμούς...

16 Οκτ 2016

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΓΙΑ ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ




Αρκετές φορές μας διηγείται το Ευαγγέλιο τον Χριστό να θεραπεύει ανθρώπους που βρίσκονταν κάτω από την κατοχή πονηρών πνευμάτων. Το προνόμιο αυτό και την ικανότητα αυτή μετέδωσε ο Χριστός και στους μαθητές του, όταν τους έστειλε να κηρύξουν δύο – δύο. Βέβαια εκτός των δαιμονισμένων υπήρχαν και άλλοι που είχαν διάφορες ψυχικές ασθένειες, κάτι όμως που ήταν ξένο στους Ιουδαίους αλλά και σε όλους τους αρχαίους λαούς, γι’ αυτό τον λόγο άλλωστε, τους κατέτασσαν και αυτούς στην κατηγορία εκείνων που κατέχονταν από δαιμονικά πνεύματα...

9 Οκτ 2016

ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΡΓΑ

Του Άρη Μαζαράκη


Το Ευπαλίνειο Όρυγμαστο Πυθαγόρειο της Σάμου

Κάπου εκεί στο 530 π.Χ. ο Ευπαλίνος, μέγας μηχανικός από τα Μέγαρα, δέχτηκε μια πρόσκληση από τον τύραννο της Σάμου να κατέβει στο νησί γιατί τον είχαν, λέει, μεγάλη ανάγκη. Γεμάτος περιέργεια ο Μεγαρεύς   “τι να με θέλει τώρα ο παλιοφασίστας;” –και παρά τη γκρίνια της κυράς του – “που θα πας μωρέ παλαβέ χειμωνιάτικα;” – παίρνει το βαπόρι της γραμμής και μια ωραία πρωία αριβάρει στο Πυθαγόρειο.
– Καλημέρα σας, Ευπαλίνος απ’ τα Μέγαρα, συστήθηκε στον τύραννο...

2 Οκτ 2016

ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ


Πατέρας Παΐσιος, από τους τελευταίους που «αγιοποιήθηκαν» από την Εκκλησία μας

Ως γνωστόν, στη πρώτη χριστιανική κοινότητα, όπως είναι φανερό κυρίως από τις επιστολές του αποστόλου Παύλου, όλοι όσοι είχαν βαπτιστεί στο όνομα της Αγίας Τριάδος ονομάζονταν «άγιοι», όχι επειδή ήταν ενάρετοι, αλλά ακριβώς επειδή είχαν βαπτιστεί, επειδή ανήκαν δηλαδή σ’ αυτή τη συγκεκριμένη καινούργια κοινότητα (Εκκλησία), ήταν μέλη του σώματος του Χριστού: «στέλνω τα χαιρετίσματά μου στους αγίους της Εκκλησίας της Κορίνθου», «στέλνω τα χαιρετίσματά μου στους αγίους της Εκκλησίας της Εφέσου». Όλοι λοιπόν άγιοι. Η αγιότητα, δηλαδή, είναι εν δυνάμει παρούσα, και έχει συγχρόνως και μία δυναμική, αυτή η αγιότητα.
Αυτή η πρακτική ακολουθήθηκε από την Εκκλησία επί αιώνες όπως γράφει ο πρωτοπρεσβύτερος Κ.Ν. Παπαδόπουλος: «Από τη μελέτη των πρακτικών των οικουμενικών συνόδων συμπεραίνομε ότι η Εκκλησία κατέτασσε μεταξύ των αγίων κάθε μέλος της που είχε τηρήσει την ορθή πίστη κι είχε αγωνιστεί, όσο ήξεραν οι άνθρωποι, για τις εντολές. Δεν υπήρχε καμμία “επίσημη ανακήρυξη”, ούτε χρειάζονταν θαύματα του τεθνεώτος, ώστε να θεωρηθεί “άγιος” με μια διαφορετική έννοια από τη βιβλική. Αναντίρρητα η Εκκλησία των οικουμενικών συνόδων διατηρεί αδιάφθορη τη διδασκαλία της Γραφής ότι άγιοι είναι όλοι οι πιστοί, οι ζώντες και οι κεκοιμημένοι. Δεν πρέπει ν’ αντιπαρέλθομε ένα γεγονός που δείχνει ότι η εκκλησιαστική αρχή, ακόμη κι όταν εκπροσωπείται από τον πράγματι μεγάλο Κύριλλο, δεν μπορεί να “ανακηρύξει” κάποιον “άγιο” χωρίς τους λόγους που γράψαμε πιο πάνω. Ο άγιος Κύριλλος, λοιπόν, τον οπαδό του και μοναχό Αμμώνιο, που ο έπαρχος Ορέστης εθανάτωσε με σκληρά βασανιστήρια διότι ο μοναχός του είχε πετάξει λίθο στο κεφάλι, τον απεκάλεσε “μάρτυρα” κι έθαψε μέσα σ’ εκκλησία. Ο λαός όμως αντιδρούσε, διότι ο Αμμώνιος θανατώθηκε ως προπέτης κι όχι ως μάρτυρας του Χριστού. Ο άγιος Κύριλλος άφησε να ξεχαστεί πολύ σύντομα η υπόθεση (Βλ. Σωκρ., Εκκλ. Ιστ. 7,14, P.G. 67, 765C εξ.)»
Μια άλλη ματιά από τη δική μας παράδοση είναι, πως οι Άγιοι είναι μέτοχοι της «θείας δόξας». Μετά την Παναγία, είναι αυτοί που έχουν φτάσει στη θέωση, κάτι το οποίο είναι ζητούμενο από όλους μας. Έχουν πετύχει το έσχατο και έχουν διαποτιστεί από τις άκτιστες ενέργειες της θεότητας. Είναι μαζί με το Χριστό και ζούνε μετ’ Αυτού.
Μπαίνει λοιπόν εδώ το ερώτημα. Πως ορίζεται στη δική μας παράδοση κάποιος ως άγιος, πως γίνεται αυτό που ονομάζουμε «αγιοποίηση», αν και ο όρος αυτός θεωρείται αδόκιμος, γιατί εδώ και πολλούς καιρούς, η θεολογία μας προκρίνει τον όρο «αναγνώριση αγίων» έναντι του όρου «αγιοποίηση», καθ’ όσον ο δεύτερος υπονοεί κατασκευή κι όχι απλώς αποδοχή ενός γεγονότος. Στο πέρασμα των αιώνων πάρα πολλοί επώνυμοι Άγιοι, έχουν ανακηρυχθεί από την Εκκλησία. Εδώ ας μας επιτραπεί μια παρένθεση για να σημειώσουμε πως η ανακήρυξη αγίων που έχει πλέον επικρατήσει στην Εκκλησία μας, είναι μια ρωμαιοκαθολική πράξη, η οποία εισήχθηκε από έναν Πατριάρχη που αγωνίστηκε μ’ όλη του τη δύναμη κατά της διείσδυσης των Ιησουϊτών στην Ανατολή. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριλλο Λούκαρι, ο οποίος υπήρξε πράγματι μεγάλος αλλά όχι αμέμπτως Ορθόδοξος. Αυτός λοιπόν ήταν που «ανακήρυξε» πρώτος τον πρώτο άγιο, ο οποίος ήταν ο θαυματουργός ασκητής της Κεφαλλονιάς Γεράσιμος, στου οποίου τις πρεσβείες προσέτρεχαν οι πίστοί και όσο ζούσε και αμέσως μετά το θάνατό του. 
Η αναγνώριση λοιπόν αγίων, παλιότερα γινόταν από τις τοπικές Εκκλησίες, ενώ σήμερα ακολουθείται διαφορετική πρακτική. Λόγου χάρη, αν αφορά η «αγιοποίηση» την ελληνόφωνη Εκκλησία, αυτή γίνεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αν αφορά την σλαβόφωνη Εκκλησία, από το Ρωσικό Πατριαρχείο, κ.λ.π.
Βέβαια πρέπει να ληφθεί υπόψη, πως υπάρχουν πάρα πολύ Άγιοι οι οποίοι δεν έχουν «ανακηρυχθεί» και των οποίων αγνοούμε το όνομα. Γι’ αυτό άλλωστε έχει εισαχθεί και στο εκκλησιαστικό εορτολόγιό μας η γιορτή των Αγίων Πάντων. Επί πλέον υπάρχει και μια σειρά αγίων που ζούνε ανάμεσά μας και δεν γνωρίζουμε πως είναι άγιοι.
Ας δούμε τώρα πως γίνεται η «αγιοποίηση» ενός μάρτυρα ή ενός άλλου αγίου. Για να φτάσει η Ορθόδοξη Εκκλησία να εγκρίνει και να εντάξει στο εορτολόγιό της ένα μάρτυρα, χρειάζεται ένα και μόνο στοιχείο: τη μαρτυρία του περιεστώτος λαού, δηλαδή τη μαρτυρία του λαού που συγκροτείται ως λαός γύρω από το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας. Αρκεί και μόνο αυτό το στοιχείο, αυτή η λαϊκή μαρτυρία, ώστε να οδηγήσει την Εκκλησία να εγγράψει έναν άγιο στο αγιολόγιό της.
Δεν τίθεται λοιπόν θέμα η Εκκλησία να εγκρίνει ή να μην εγκρίνει την αγιότητα κάποιου. Άλλωστε αυτή είναι και η μεγάλη μας διαφορά με άλλες χριστιανικές Εκκλησίες. Η Σύνοδος, είτε πρόκειται για το Πατριαρχείο, είτε πρόκειται για την Εκκλησία της Ελλάδας, είτε πρόκειται για μια άλλη τοπική Εκκλησία, δεν εγκρίνει αν κάποιος είναι ή δεν είναι άγιος. Απλώς αναγνωρίζει αυτό που μαρτυρείται από την κοινή συνείδηση του περιεστώτος λαού, του λαού που ίσταται «περί» το τραπέζι της Ευχαριστίας. Έτσι η Σύνοδος δεν κάθεται να εξετάσει τον βίο του αγίου, αν ήταν δηλαδή ενάρετος ο βίος του ή όχι και πόσο ενάρετος ήταν. Χρειάζονται βέβαια κάποια στοιχεία, κάποιες μαρτυρίες, αλλά είναι ο ίδιος ο λαός που οδηγεί ουσιαστικά στην «ανακήρυξη» ενός αγίου.
Το κριτήριο πάνω στο οποίο βασίζεται η κρίση του λαού είναι τα λεγόμενα «σημεία» της αγιότητας. Ένα «σημείο» αγιότητας είναι η θαυματουργία, η εμπειρία δηλαδή πως ο Άγιος θαυματουργεί. Εάν τυχόν υπάρχουν και λείψανα του αγίου, «σημείο» θεωρείται η ευωδία τους. Συνεπώς δεν είναι τεκμήριο αγιότητας ούτε η ακρίβεια στην Ορθόδοξη πίστη, ούτε ο φαινόμενος ενάρετος βίος. Αυτό μαρτυρούν τα συναξάρια, οι συλλογές δηλαδή των βίων των Αγίων. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που πολιτεύονται και ζουν εναρέτως, αλλά τα μύχια και τα κρύφια της ψυχής τους δεν τα ξέρει κανείς μας, παρά μόνο ο Θεός. Βέβαια για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις σπάνιες βέβαια και στην Ορθόδοξη Εκκλησία που μπορούμε ίσως να πούμε πως συνέβη κάποια «αγιοποίηση» σκοπιμότητας, για παιδαγωγικούς λόγους των πιστών.
Γράφει ο Δημήτρης Μαυρόπουλος αναφερόμενος στην αγιοποίηση του αγίου Νεκταρίου: «Θα σας πω ένα παράδειγμα, από τα πολύ τελευταία μας, με την αγιοποίηση του αγίου Νεκταρίου. Ο άγιος Νεκτάριος, όπως ίσως γνωρίζετε, δίδαξε επί έτη στη Ριζάρειο Σχολή κατήχηση και δογματική και κήρυξε ως θεολόγος. Ως “θεολόγος” ο Άγιος δεν είναι και πολύ κοντά στη λεγόμενη ακριβή ορθόδοξη πίστη. Ακολουθώντας λίγο ως πολύ το γενικό κλίμα των θεολογικών γραμμάτων της εποχής του, και ειδικότερα το κλίμα που επικρατούσε στη Ριζάρειο Σχολή, δίδαξε από εγχειρίδια της δυτικής θεολογίας και η κατήχησή του, αν την κρίνουμε με βάση τα θεολογικά δεδομένα, δεν εκφράζει απόλυτα τη θεολογία της Εκκλησίας μας. Δεν είναι λοιπόν η διδασκαλία του που οδήγησε την Εκκλησία να τον ανακηρύξει άγιο. Όπως δεν είναι ούτε και ο ενάρετος βίος, αφού, όπως είπαμε, την αρετή του καθενός μας την γνωρίζει μόνο ο Θεός. τι είναι λοιπόν αυτό που κάνει τον άγιο Νεκτάριο να μαρτυρείται ως άγιος; Πρώτα είναι η μαρτυρία αυτών που έζησαν κοντά του και μαρτυρούν το ξεχείλισμα αγάπης προς τη δημιουργία του Θεού και προς τον άνθρωπο, κυρίως όμως η θαυματουργία. Δια των θαυμάτων του ο λαός έχει την εμπειρία της παρουσίας και της αγιότητας του αγίου Νεκταρίου. Και είναι αυτή η εμπειρία του περιεστώτος λαού, του λαού που θεραπεύεται μπροστά στον τάφο του αγίου Νεκταρίου, αυτή που οδηγεί την επίσημη Εκκλησία στην αναγνώριση της αγιότητάς του. Ο λαός τον τιμά ως άγιο και η εκκλησιαστική ιεραρχία έρχεται να αναγνωρίσει αυτήν την αγιότητα».
Ας δούμε τώρα πως γίνεται η αγιοποίηση κάποιου μέλους της Καθολικής Εκκλησίας. Και στην Εκκλησία αυτή υπάρχουν τα αντίστοιχα στοιχεία που υπάρχουν και στην Ορθόδοξη, δηλαδή η θαυματουργία, τα ιερά λείψανα και η ευωδία. Όμως όλα αυτά δεν είναι ικανά για να αγιοποιηθεί κάποιος, αφού δεν κατατίθενται ως στοιχεία εμπειρίας του λαϊκού σώματος. Διότι για να γίνουν αποδεκτά τα στοιχεία αυτά από τη Καθολική Εκκλησία ως αποδείξεις αγιότητας, πρέπει να εκληφθούν με αντικειμενικό τρόπο. Πρέπει δηλαδή να υπάρξει μια αντικειμενική μέτρηση της πραγματικότητας αυτών των στοιχείων. Και κυρίως πρέπει να μαρτυρηθεί η οσιότητα του βίου κάποιου μέσω των αρετών που επέδειξε αυτός κατά την διάρκεια του επίγειου βίου του.
Ακολουθείται λοιπόν η εξής μέθοδος και διαδικασία αγιοποίησης ή μη του μέλους της Δυτικής Εκκλησίας: Ένας τοπικός επίσκοπος μιας περιοχής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα εκπροσωπεί και την εμπειρία των πιστών της δικαιοδοσίας του, κάνει πρόταση στο Βατικανό, όπου βρίσκεται η κεφαλή της Δυτικής Εκκλησίας, την αγιοποίηση ενός ευσεβούς Χριστιανού που έζησε ανάμεσά μας και ο οποίος μπορεί να ήταν είτε μεγάλος ή μικρός θεολόγος, είτε μεγάλος ή μικρός μάρτυρας. Τότε δημιουργείται στο Βατικανό ένα είδος δικαστηρίου που σκοπό έχει να εξετάσει το ζήτημα αυτό.
Στη συνέχεια ένας από τους καρδιναλίους (ανώτατοι εκκλησιαστικοί αξιωματούχοι από τους οποίους εκλέγεται ο Πάπας), ο οποίος είναι επιφορτισμένος με το έργο αυτό, βοηθούμενος από ένα ολόκληρο συνεργείο, αναλαμβάνει να εξετάσει με κάθε λεπτομέρεια ακόμη και την παραμικρότερη, τον βίο του υποψήφιου αγίου.
Ένας άλλος καρδινάλιος, ο οποίος διαθέτει και αυτός μια αντίστοιχη ερευνητική ομάδα, αναλαμβάνει τον άχαρο ρόλο να εξετάσει τις πιθανές μελανές σελίδες αυτού του βίου, τα παραπτώματα που πιθανόν έχει κάνει ο εν δυνάμει άγιος, και οτιδήποτε μεμπτό μπορεί να αντιβαίνει σε κάθε περίπτωση στην αγιοποίηση του.
Και όταν κάποια στιγμή ολοκληρώνεται η διαδικασία της έρευνας και από τους μεν (θετική) και από τους δε (αρνητική), στήνεται ένα κανονικό δικαστήριο. Στο δικαστήριο αυτό λοιπόν, ο πρώτος καρδινάλιος προτείνει την αγιότητά του και ο δεύτερος την απόρριψη, ο οποίος μάλιστα ονομάζεται και «συνήγορος του διαβόλου» (“advocatus diaboli”). Ο ρόλος λοιπόν του «συνήγορου του διαβόλου» είναι να εκθέσει και να προβάλει τυχόν αρνητικά στοιχεία, τα οποία καλείται να τα αντικρούσει ο άλλος καρδινάλιος και η ομάδα του ώστε το συμπέρασμα που θα βγει να αντέχει σε οποιαδήποτε αντικειμενική κριτική.
Αφού λοιπόν λάβουν χώρα όλα αυτά και το δικαστήριο αυτό πειστεί και αποφανθεί υπέρ της αγιότητας, ο λαός είναι ελεύθερος πλέον και επιτρέπεται να τιμήσει το νέο του Άγιο. Αν τώρα με νεότερες έρευνες που πιθανόν να γίνουν, αποδειχθεί πως είχαν παραλειφθεί κάποια κρίσιμα στοιχεία που εμποδίζουν την αγιότητα, η Δυτική Εκκλησία δεν έχει κανένα πρόβλημα και μπορεί να διαγράψει ένα άγιο από το αγιολόγιό της. Αυτό άλλωστε συνέβη και σχετικά πρόσφατα, κατά τη δεκαετία του 1960, μετά τη Β΄ Σύνοδο του Βατικανού, όταν διαγράφηκαν μερικές δεκάδες αγίων, γιατί στο μεταξύ είχε προχωρήσει η έρευνα, είχαν αναπτυχτεί οι αγιολογικές σπουδές, είχαν αναγνωσθεί καλύτερα οι πηγές, βρέθηκαν και νέα ντοκουμέντα, και διαπιστώθηκε πως δεν υπήρχε η αντικειμενικότητα και το εχέγγυο της αγιότητας.
Αυτό συμβαίνει, επειδή στη Δυτική Εκκλησία η αγιότητα έχει να κάνει με την αρετή και δεν έχει να κάνει με την έκπληξη της ενθεώσεως, όπως συμβαίνει στη δική μας παράδοση. Και κλείνουμε το σημερινό μας άρθρο με την αγιοποίηση από τη Δυτική Εκκλησία του Πάπα Ιωάννη – Παύλου Β΄κατά κόσμο Κάρολ Βοϊτίλα, όπως περιγράφεται στην εφημερίδα «Το Βήμα» 11/3/2014:
«Τον Απρίλιο, ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β', κατά κόσμον Κάρολ Βοϊτίλα, πρόκειται να αγιοποιηθεί. Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel παρουσιάζει την ιστορία μίας γυναίκας από την Κόστα Ρίκα, η οποία υποτίθεται ότι θεραπεύθηκε από σοβαρό ανεύρυσμα εγκεφάλου, αφού προσευχήθηκε στον εκλιπόντα πάπα – “θεόσταλτο” δώρο για τη “μηχανή κατασκευής θαυμάτων” του Βατικανού.
Στη Ρώμη υπάρχει ένα μέρος όπου τα ‘θαύματα” συγκεντρώνονται και η αυθεντικότητά τους εξετάζεται εξονυχιστικά. Υπεύθυνος του Βατικανού για την διαδικασία της ανακήρυξης της “αγιοποίησης” Ιωάννη Παύλου είναι ο μονσινιόρ Σλαβομίρ Όντερ. Στο γραφείο του βρίσκεται ένας φάκελος που φέρει τον τίτλο “Positio super vita, virtutibus et fama sanctitatis” (Έκθεση για τη Ζωή, τις Αρετές και τη Φήμη Αγιότητας). “Ο "Positio" περιλαμβάνει μία μεγάλη, θαυματουργή ιστορία που εκτυλίχθηκε πριν από τρία χρόνια και δέκα χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, ή για να είμαστε πιο ακριβείς, στον δεξί κροταφικό λοβό της Φλόριμπεθ Μόρα Ντίας” γράφει το Der Spiegel.
Τον Απρίλιο του 2011, η σενιόρα Μόρα είχε πεισθεί ότι το κεφάλι της ήταν έτοιμο να εκραγεί. Δεν μπορούσε πλέον να αισθανθεί το αριστερό της πόδι ενώ έκανε συνέχεια εμετούς. Ο σύζυγος της 50χρονης γυναίκας την πήγε στο καλύτερο νοσοκομείο της πρωτεύουσας της Κόστα Ρίκα, Σαν Χοσέ. Εκεί την εξέτασε ο δρ. Αλεχάντρο Βάργκας, “ένας γιατρός τόσο νέος, όμορφος και έξυπνος που θα μπορούσε εύκολα κανείς να πιστέψει ότι είναι ηθοποιός σαπουνόπερας”. Πριν ο δρ. Βάργκας, που θεωρείται ένας από τους καλύτερους γιατρούς στην Κόστα Ρίκα, πραγματοποιήσει μία εγχείρηση λέει: “Με τη βοήθεια του θεού, ξεκινάμε...”.
Λόγια που η Μόρα εξέλαβε σαν θετικό οιωνό. Της είπαν ότι έχει ανεύρυσμα σε μή εγχειρήσιμο σημείο. “Αυτές οι περιπτώσεις εγχειρίζονται στο Μεξικό ή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Της έγραψα αντι - υπερτασικά φάρμακα, όπως και ηρεμιστικά. Στο κάτω κάτω το ανεύρυσμα δεν είχε σπάσει. Υπήρχε ακόμη ελπίδα είπε ο δρ. Βάργκας. Η Μόρα όμως πίστευε ότι γρήγορα θα πέθαινε: όταν δεν έκλαιγε, προσευχόταν. Αυτό έκανε και όταν είδε μπροστά της μία ασπρόμαυρη φωτογραφία στην εφημερίδα “La Nacion” (Το Έθνος) του πάπα Ιωάννη Παύλου Β' που έδινε την ευχή του σε πιστούς.
“Το πρωί κοίταξα στη φωτογραφία της εφημερίδας. Άκουσα μια φωνή. Ναι, ήταν ανδρική φωνή. Ναι, ήταν στα Ισπανικά. Είπε: «Σήκω και μην φοβάσαι". Τα δυο του χέρια βγήκαν από τη φωτογραφία” θυμάται η Μόρα και συνεχίζει: “Σηκώθηκα και είπα: "Ναι, σενιόρ". Πήγα στην κουζίνα. Αισθανόμουν λίγο καλύτερα. Αισθανόμουν μία εσωτερική ζεστασιά. Ήμουν σίγουρη ότι ήμουν υγιής, ακόμη και αν το σώμα μου έλεγε το αντίθετο”. Οι πονοκέφαλοι που είχε εξαιτίας του ανευρύσματος σταδιακά υποχώρησαν. Τον Ιούλιο, ο δρ. Βάργκας, εξεπλάγην όταν η ασθενής του επέστρεψε χωρίς συμπτώματα. Κάνοντας τις απαραίτητες εξετάσεις διαπίστωσε ότι το ανεύρυσμα είχε εξαφανιστεί.
Όταν η ιστορία της Μόρα έγινε γνωστή στο Βατικανό, την κάλεσαν στη Ρώμη προκειμένου να διαπιστωθεί και εκεί ότι είχε γίνει πλέον καλά. “Δεν είναι το θαύμα που κάνει τον άγιο. Είναι απλά η τελική επιβεβαίωση” εξήγησε ο Σλαβομίρ Όντερ. Στις 5 Ιουλίου 2013 η Αγία Έδρα ανακοίνωσε ότι ο πάπας Φραγκίσκος είχε αναγνωρίσει το δεύτερο θαύμα που απαιτείτο για την αγιοποίηση του πάπα Ιωάννη Παύλου (το πρώτο που του αποδίδεται είναι η θεραπεία μιας γαλλίδας μοναχής που έπασχε από Πάρκινσον). Η ρωμαιοκαθολική εκκλησία βρήκε το θαύμα που χρειαζόταν και η Μόρα συνέχισε τη ζωή της. “Τί θα συμβεί αν ένα άλλο ανεύρυσμα σχηματισθεί στον εγκέφαλό της; ‘Σύμφωνα με το εκκλησιαστικό δίκαιο θα πρόκειται για μία νέα ασθένεια’ είπε ο Όντερ. Τότε θα χρειαστεί ένα νέο θαύμα - ή έναν καλύτερο γιατρό” καταλήγει το ρεπορτάζ του Der Spiegel.»

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Δημήτρης Μαυρόπουλος, «Διερχόμενοι διά του Ναού», εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 2009
2. Δημήτρης Μαυρόπουλος, «Εις πνεύματος αγίου κοινωνίαν», εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 2013
3. Περιοδικό “Σύναξη”, τεύχος 102
4. Εφημερίδα «Το Βήμα» http://www.tovima.gr/world/article/?aid=575544

25 Σεπ 2016

Γευσιγνωσία – πανδαισία για ανήσυχους ουρανίσκους

Του Άρη Μαζαράκη


Τελευταίως κουράζεις, μου είπε ο Σπύρος με ύφος βαρύ.
– Δεν αντελήφθην.
– Το αναγνωστικό κοινό. Το κουράζεις καθ’ όσον το ’ριξες στις μακροσκελείς αναλύσεις και κατάντησες μονότονος. Άσε που κυκλοφορεί στην πιάτσα ότι έχασες το χιούμορ σου. Έπειτα το χρονογράφημα πρέπει να είναι κάτι ελαφρύ και εύπεπτο, κάτι σαν “μους σοκολάτα”. Γιατί δεν παίρνεις να διαβάσεις κανένα από εκείνα τα περιοδικά με τις μυστήριες συνταγές μπας και κατεβάσεις καμιά ιδέα;...

18 Σεπ 2016

Η ΠΑΛΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Του Ευστάθιου Μπαρνασά


Ο όρος Νέα Τάξη Πραγμάτων (ΝΤΠ) δεν είναι κάτι καινούργιο, είναι τόσο παλιός όσο και ο άνθρωπος. Σήμερα έχει επικρατήσει ως έννοια ότι είναι ένα σύγχρονο μοντέλο μιας μεταβατικής παγκόσμιας διακυβέρνησης, από ένα ξεπερασμένο κόσμο σε ένα νέο κόσμο, που όμως τίποτα συνταρακτικό δεν συνέβη ούτως ώστε να τον αλλάξει ξαφνικά, από το πριν στο μετά. Δεν είναι πρωτόγνωρο ότι τείνει να συμβεί κάτι τέτοιο παγκόσμια με υποτακτικές τοπικές κυβερνήσεις, είναι άλλωστε διαχρονικό φαινόμενο, που όμως εάν συμβεί τώρα, θα μείνει για πάντα με άγνωστες συνέπειες...

11 Σεπ 2016

ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Του Άρη Μαζαράκη


Ενίοτε, όταν έχω βαρεθεί να βαράω τα πλήκτρα τού υπολογιστή, παίρνω τους δρόμους και πάω στο υπόγειο τού Γιαννάκη για ένα τσίπουρο και ολίγη αμπελοφιλοσοφία. Εκεί βρέθηκα και χτες το μεσημέρι, αφού πρώτα είχα αποφασίσει ότι είχα φτάσει στο μη παραπέρα. Κάτι η δόση τής εφορίας, θέλεις μια μόνιμη χειμωνιάτικη ψιλό – κατάθλιψη που με δέρνει, με έκαναν να κτυπήσω την πόρτα του. Τον βρήκα σκυμμένο πάνω από μια άδεια γυάλα μαγιονέζας να την κοιτάζει με ύφος ακατανόητο...

4 Σεπ 2016

Ο ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ


Ο π. Βασίλειος Θερμός, όπως και ο π. Φιλόθεος Φάρος, έχει αποτελέσει συχνά το «κόκκινο πανί» για πολλούς, και έχει γίνει στόχος ύβρεων, συκοφαντιών και θρησκευτικού φανατισμού. Ποιο είναι το «αμάρτημά» του; Ότι σε μια εποχή θρησκευτικής υποκρισίας και μισαλλοδοξίας τολμάει και λέει αλήθειες, και στηλιτεύει πράγματα και καταστάσεις που κακοφορμίζουν στο σώμα της Εκκλησίας, κάτι που όπως είναι φυσικό ενοχλεί το Εκκλησιαστικό κατεστημένο, το οποίο είναι τόσο εξουσιολάγνο, με αποτέλεσμα να βλέπει και να διακηρύττει πως όλα είναι υπέροχα μέσα στην Εκκλησία. Όσοι δε επιτίθενται στον π. Βασίλειο Θερμό, έχουν την αφέλεια να πιστεύουν πως έτσι υπερασπίζονται την Εκκλησία και επιτελούν θεάρεστο έργο, χωρίς να αντιλαμβάνονται οι δυστυχείς πως πασχίζουν να υπερασπιστούν τα στενά συντεχνιακά συμφέροντα του Εκκλησιαστικού κατεστημένου. Λησμονούν βέβαια όλοι αυτοί, πως Εκκλησία χωρίς διάλογο, αυτοκριτική και μετάνοια είναι αδύνατον να υπάρξει...

28 Αυγ 2016

ΙΝΔΙΚΤΙΩΝ, Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

του
Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου
Διδάκτορος Θεολογίας

Το εκκλησιαστικό έτος που ξεκινά από την 1η Σεπτεμβρίου, αποτελεί την αρχή της Ινδίκτου. Η Ινδικτιών απετέλεσε ένα γενικότερο τρόπο μετρήσεως τού χρόνου ανά δεκαπενταετίες έχοντας ως αφετηρία την γέννηση τού Χριστού, περίπου από το 3o  έτος  π.Χ. Αρχικά υπήρχε η Αυτοκρατορική Ίνδικτος, ή Καισαρική Ινδικτιών, πού κατά πάσαν πιθανότητα εισήχθη από τον Μέγα Κωνσταντίνο και γι’ αυτό τον λόγο ονομαζότανε επιπλέον Κωνσταντινική, ή της Κωνσταντινουπόλεως, ή Ελληνική. Παράλληλα όμως πρέπει να επισημάνουμε πως υπήρχε και η Παπική Ινδικτιών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...