ΗΤΑΝ Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ ΜΙΑ ΑΝΗΘΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ;

Του Παναγιώτη

Απαντήσεις στους ατεκμηρίωτους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς των ειδωλολατρών Ιουλιανού και Ζώσιμου, για την αγία Ελένη, μητέρα του Μ. Κων/νου.

       Το άρθρο αυτό, αφορά τις αρχαίες ειδωλολατρικές συκοφαντίες κατά της αγίας Ελένης, μητέρας του αυτοκράτορα Μ. Κων/νου, συκοφαντίες που συχνά αναπαράγουν και σήμερα οι πολέμιοι του χριστιανισμού.

Οι άνθρωποι αυτοί, με τρόπο επιπόλαιο, όταν τύχει να διαβάσουν κάτι που να αμαυρώνει το πρόσωπό της αγίας Ελένης, νομίζουν ότι έκαναν κάποια σπουδαία «ανακάλυψη», ξεχνώντας ότι πλέον, όλες οι αρχαίες πηγές έχουν εξεταστεί από χιλιάδες ιστορικούς κατά τους τελευταίους αιώνες. Κι όμως, δεν ενδιαφέρονται να μελετήσουν, ούτε να ενεργοποιήσουν την κριτική τους σκέψη ώστε να βρουν ποιος και γιατί μπορεί να έγραψε κάτι που μειώνει ηθικά ένα ιστορικό πρόσωπο και αν αυτό τεκμηριώνεται επαρκώς...

ΜΙΑ ΓΝΗΣΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΦΩΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΗΣ

    Οι Αιγύπτιοι ιερείς, τους οποίους είχε επισκεφτεί ο Πλάτωνας σε ένα από τα ταξίδια του, είχαν χαρακτηρίσει τους Έλληνες «νήπια», ότι δηλαδή ξεχνάνε εύκολα. Αυτό δεν άλλαξε από τότε και ενδεικτικό τούτου είναι ότι στη σημερινή κρίση – η οποία είναι πρωτίστως οικονομική – που βιώνουν ως πρόσωπα και ως κοινωνία, ψάχνουν να βρουν τις αιτίες της κρίσης αυτής έξω από τον εαυτό τους, λες και μέχρι σήμερα δεν κατοικούσαν σ’ αυτή την χώρα αλλά σε κάποια άλλη και έτσι αυτοί είναι άμοιροι και ανεύθυνοι για ότι συμβαίνει σήμερα. Κάτι ανάλογο βέβαια είχε συμβεί και στους Ιουδαίους την εποχή της Βαβυλώνιας αιχμαλωσίας όταν αναρωτιόντουσαν ποιος έφταιγε για την αιχμαλωσία αυτή. Την απάντηση βέβαια ως γνωστόν την έδωσε ο προφήτης Ιεζεκιήλ ο οποίος τους θύμισε πως όλοι είμαστε μέλη μιας κοινότητας και οι πράξεις μας έχουν αντίκτυπο στην κοινότητα αυτή. Κανένας δεν είναι ανεύθυνος για ότι καλό ή κακό συμβαίνει στην κοινότητα αυτή...

Για μια θεολογία της απενοχοποίησης

Του Ιωάννη Πλεξίδα, Δρ Δογματικής Θεολογίας και Δρ Φιλοσοφικής Ανθρωπολογίας

 Με αφορμή το βιβλίο του Harold Kushner, «Κατακτώντας την ευτυχία»

Στο βιβλίο του «Κατακτώντας την ευτυχία» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «λογείον», με πρόλογο του π. Φιλόθεου Φάρου, ο Harold Kushner, μέσα από μια σειρά θετικών ενεργοποιήσεων προσεγγίζει, μεταξύ άλλων, το ερώτημα για το πραγματικό νόημα της θρησκείας. Ο ουσιακός χαρακτήρας της θρησκείας, αυτό που πραγματικά είναι η θρησκεία στην πιο καθαρή μορφή της, θα πει, πηγάζει από την κατ’ εξοχήν ιδιότητα του Θεού, που δεν είναι άλλη από την ανέκπτωτη και ανυπόκριτη αγάπη. (Α΄ Ιωάν. 4, 16)...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟ ΣΤΟΝ ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΟ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΜΟ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ

Καθηγητή - Θεολόγου

      

       Η Εκκλησία του Χριστού ιδρύθηκε από τον Θείο Ιδρυτή Της για να επιτελεί στον κόσμο τη σωστική αποστολή Της. Να είναι το νοητό πλοίο, το οποίο θα διασώζει από τον κλύδωνα του διαβόλου και τον καταποντισμό της αμαρτίας όσα ανθρώπινα πρόσωπα επιθυμούν να σωθούν και να οδηγηθούν με ασφάλεια στη σωτηρία και την αιώνια ζωή. Γι’ αυτήν ακριβώς την επί γης αποστολή Της ο κόσμος, ο οποίος «εν τω πονηρώ κείται» (Α΄Ιωάν.5,19), όχι μόνο αντιστέκεται στη σωστική διαδικασία Της, αλλά στέκεται, απ’ αρχής, απόλυτα εχθρική απέναντί Της. Η αγία μας Εκκλησία πορεύεται στο χρόνο πάντοτε διωκόμενη από τον αρχέκακο και τα επί γης όργανά του, οι οποίοι επιδιώκουν να ματαιώσουν το σχέδιο της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους και ολοκλήρου της δημιουργίας...

ΥΠΗΡΞΕ ΑΡΑΓΕ Ο ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ;

Του Ευθύμιου Αχείλα

    Είναι κοινή η μοίρα των περισσοτέρων μεγάλων μορφών της Ιστορίας όχι μόνο να έχουν πιστούς οπαδούς αλλά και ουκ ολίγους εχθρούς. Εχθρούς οι οποίοι δεν περιορίζονται μόνο στην συκοφάντηση αυτών και στην εύρεση μόνο αρνητικών στοιχείων της ζωής τους και της δράσης τους, αλλά πολλές φορές οδηγούνται και στην άρνηση της ίδιας της ύπαρξής τους. Έτσι κατά καιρούς αμφισβητήθηκε η ιστορική ύπαρξη γνωστών προσώπων της Ιστορίας αν και υπήρχαν και υπάρχουν άφθονες αποδείξεις και μαρτυρίες για την όντως ύπαρξη αυτών... 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

      Οι εχθροί του Αγίου Πνεύματος ή Πνευματομάχοι εμφανίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 350 μ.Χ., αρχικά στην Αίγυπτο αλλά μετά εξαπλώθηκαν και αλλού. Πνευματομάχοι ήταν οι πρώην οπαδοί της αίρεσης του Αρειανισμού, οι οποίοι μετά από πολλές διεργασίες και δισταγμούς δέχτηκαν το ομοούσιο του Υιού με τον Πατέρα, αλλά αρνούνταν τώρα το ομοούσιο αυτό για το Άγιο Πνεύμα, το οποίο θεωρούσαν κτίσμα, πρώτο άγγελο κ.λ.π. Σημαντικά έργα και κείμενα των Πνευματομάχων δεν διασώθηκαν. Αντίθετα διασώθηκαν σπουδαία θεολογικά έργα των Μ. Αθανασίου, Μ. Βασιλείου, Γρηγορίου Θεολόγου, Γρηγορίου Νύσσης, Αμβροσίου Μεδιολάνων και Δίδυμου Τυφλού. Στα κείμενα αυτά των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας μας, λύνεται το πρόβλημα της σχέσης του Αγίου Πνεύματος με τον Πατέρα και τον Υιό και εξηγείται γενικά το έργο του Αγίου Πνεύματος στα πλαίσια της θείας οικονομίας...

ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ, ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΛΟΓΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Το μαρτύριο των Αγίων Δέκα 

       Ο Χριστιανισμός στα πρώτα βήματά του, όσο δηλαδή παρέμενε στα στενά όρια της Ιουδαίας, δεν έτυχε καν της προσοχής των Ρωμαϊκών αρχών, αφού εθεωρείτο μία ακόμη Ιουδαϊκή αίρεση. Μάλιστα οι Ρωμαϊκές αρχές, έχαιρον ιδιαίτερα, διότι έβλεπαν τους Ιουδαίους να ερίζουν μεταξύ τους κάτι που τους βόλευε, αφού αρχή τους ήταν «το διαίρε και βασίλευε». 

      Όμως προϊόντος του χρόνου, όταν ο Χριστιανισμός έσπασε τα στενά αυτά όρια της Ιουδαίας και άρχισε να εξαπλώνεται σε όλη την επικράτεια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και να αποκτάει ικανό αριθμό οπαδών, η Ρωμαϊκή εξουσία θορυβήθηκε και ιδιαίτερα όταν έγιναν Χριστιανοί άτομα που κατείχαν ανώτερες θέσεις στην κοινωνία...

ΤΑ ΖΩΔΙΑ, ΠΟΣΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΕΙΝΑΙ; ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Του αρχιμανδρίτη Γρηγορίου Κωνσταντίνου

Η σχέση Αστρολογίας και  Μαγείας με τη Θρησκεία.

Αφού στο πρώτο μέρος της εργασίας μας «Τα Ζώδια, πόσο Χριστιανικά είναι;» είδαμε τι είναι Αστρολογία, τι είναι τα Ζώδια, τι είναι Ωροσκόπιο, στη συνέχεια θα δούμε τη σχέση της Αστρολογίας με τη θρησκεία.

Οι αστρολόγοι διακηρύττουν, ότι η αστρολογία δεν είναι θρησκεία, αλλά επιστήμη και γι’ αυτό και δεν συγκρούεται με τη θρησκεία. Ο Χριστιανισμός, λένε, «έχει τις δικές του δοξασίες. Αστρολογία και θρησκεία δεν συγκρούονται. Ποιός έφτιαξε τους πλανήτες που μελετά η αστρολογία; Ο Θεός. Η αστρολογία σαν όρος είναι η μελέτη της επίδρασης των πλανητών και του ζωδιακού πάνω στην ανθρώπινη ζωή».

Στο σημείο αυτό θα ασχοληθούμε με το κατά πόσο η αστρολογία είναι θρησκεία και σαν θρησκεία αν συγκρούεται με την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη...

Ο ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΟΣ «ΕΡΩΤΑΣ» ΕΝΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Η Μονή της Αγίας Λαύρας

Όταν ήρθε στα χέρια μας μία ακόμη κατάθεση ψυχής από ένα πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά τον Αλέξανδρο Μοναστηριώτη σκεφτήκαμε όπως συνηθίζεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις να κάνουμε ένα πρόλογο. Κάτι όμως που στην συνέχεια αποδείχτηκε αχρείαστο αφού καλύτερος πρόλογος από αυτόν ενός άλλου πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά του Ονήσιμου Ελευθεριάδη νομίζουμε πως δεν υπάρχει. Και αυτός ο πρόλογος δεν είναι τίποτα άλλο από ένα απλό ιμέηλ που μας το έστειλε όταν διάβασε την κατάθεση ψυχής του Αλέξανδρου Μοναστηριώτη. Απολαύστε τον:

ΤΑ ΖΩΔΙΑ, ΠΟΣΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΕΙΝΑΙ; ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Του αρχιμανδρίτη Γρηγορίου Κωνσταντίνου

     

   Η επίμονη φροντίδα και αγωνία του ανθρώπου να ερευνήσει και εξηγήσει όλα όσα βλέπει γύρω του, προσπάθησε δια ερμηνείας των φαινομένων. Αυτό ονομάζεται απόκρυφη επιστήμη και τέχνη που γεννήθηκε   από τη στιγμή που ο άνθρωπος άρχισε να σκέπτεται και να παρατηρεί τα φυσικά φαινόμενα. Η ιδιαίτερη ενασχόλησή του με τα φαινόμενα του σύμπαντος και ειδικά των άστρων ονομάστηκε Αστρολογία ή Αστρομαντεία. Επέκταση αυτής είναι τα λεγόμενα ωροσκόπια...