ΤΑ … ΑΜΙΜΗΤΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ «ΣΚΟΠΙΑ»!

Έντυπα της Οργάνωσης των ΜτΙ, από τα οποία «αλιεύσαμε» τα … αμίμητα της Σκοπιάς

Ασχολούμενοι για πάνω από 20 χρόνια με τα έντυπα και τις εκδόσεις της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά «Σκοπιά», δεν ήταν και λίγες οι φορές, όπου κυριολεκτικά «καραφλιάζαμε» μ’ αυτά που διαβάζαμε σ’ αυτά. Έτσι σκεφτήκαμε να δημοσιεύσουμε μερικά από αυτά, που είτε διακρίνονται για την απιθανότητά τους, είτε προκαλούν άφθονο γέλιο. Ελπίζοντας πως θα αποζημιωθείτε διαβάζοντάς τα, σας αφήνουμε να τα απολαύσετε. Καλό διάβασμα λοιπόν. 

1. Ο Χριστός είναι κυβερνητικός εκπρόσωπος του Πατέρα του!

“Προτού έρθει στη γη ο Ιησούς ονομαζόταν ο Λόγος του Θεού. Αυτός ο τίτλος δείχνει ότι υπηρετούσε στον ουρανό ως εκείνος που μιλούσε εκ μέρους του Θεού”.

Βιβλίο της Σκοπιάς, «Μπορείτε να ζείτε» σελ. 58.

Σχόλιο: Σε λίγο θα βγάλουν και μουγγό τον Θεό - Πατέρα!...

ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Γράφει ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ: «Το αληθές θέμα ολοκλήρου της Αγίας Γραφής είναι ο Χριστός και η Εκκλησία του και όχι τα έθνη ή αι κοινωνίαι ούτε ο ουρανός και η γη. Ο παλαιός Ισραήλ απετέλεσε τον “τύπον” του νέου, δηλαδή της οικουμενικής Εκκλησίας, και όχι κάποιου ιδιαίτερου ή τυχαίου έθνους … Μετά τον Χριστόν δεν υπάρχει παρά ένα μόνον έθνος, το Χριστιανικόν, το genus Christianum – κατά την αρχαϊκήν έκφρασιν “το τρίτον γένος” (tertium genus) – ήτοι ακριβώς η Εκκλησία, ο μόνος λαός του Θεού. Ουδεμία άλλη εθνικότης ημπορεί να διεκδικήση πλέον οιονδήποτε βιβλικήν επίκλησιν. Αι εθνικαί διαφοραί ανήκουν εις την τάξιν της φύσεως και είναι άσχετοι προς την τάξιν της χάριτος» (Αγία Γραφή, Εκκλησία, Παράδοσις σσ. 35 – 36)...

« Οικογένεια της Αγάπης»

του  Αρχιμ.   Γρηγορίου  Κωνσταντίνου    Δρ.  Θ.

Ο ιδρυτής της οργάνωσης «Οικογένεια της αγάπης» Ντάβιντ Μπεργκ ή Μω

Ο τίτλος αυτός είναι ένας από τους πολλούς που χρησιμοποιεί ο Μπεργκ. Στην παρούσα σύντομη μελέτη μας θα αναφερθούμε σε ένα ξεπερασμένο θρησκευτικό κίνημα που ξεκίνησε από  την Καλιφόρνια των Η.Π.Α. Την εποχή που δημιουργήθηκε είχε ως στόχο την προστασία της ομάδας των Χίπηδων, που μεσουρανούσε την δεκαετία του ’70. Μέσα λοιπόν από την σπουδή και μελέτη της οργάνωσης αυτής στοχεύουμε να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες τις ημέρες δόξας της οργάνωσης αυτής, αλλά το βασικότερο τις επιπτώσεις που άφησε στις ανθρώπινες ψυχές και ιδιαίτερα στους νέους. Τους καρπούς της οργάνωσης αυτής βλέπουμε να τους δρέπουν τότε και σήμερα σχεδόν όλος ο νεανικός κόσμος.Η οργάνωση αυτή είναι ένα θρησκευτικό κίνημα που ίδρυσε ο Ντάβιντ Μπεργκ ή Μω (1919-1994), όπως είναι ευρέως γνωστός. Στόχος του ήταν η προάσπιση της ελευθερίας της σεξουαλικότητας νομιμοποιώντας ακόμη και την αιμομιξία στο όνομα του Θεού. Έτσι λοιπόν με αυτές τις αρχές της περί ηθικής ο Μω έβαλε τα θεμέλια για τις ηθικές αξίες και αρχές, που υλοποιήθηκαν τότε και σήμερα...

ΧΩΡΟΙ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Ο χρυσός ναός των Σιχ, στο Αμριτσάρ της Ινδίας

Μέχρι τα τέλη του 1980 ο Έλληνας ένοιωθε μια αυτάρκεια και μια ασφάλεια σε επίπεδο πολιτισμού και θρησκείας, αφού υπήρχε μια τουλάχιστον φυλετική και θρησκευτική καθαρότητα των κατοίκων, στα υπάρχοντα Ελλαδικά σύνορα. Τα επόμενα όμως χρόνια που ακολούθησαν έγινε μια πραγματική κοσμογονία. Λόγω οικονομικών συνθηκών, πολεμικών συρράξεων αλλά και άλλων παραγόντων η Ελλάδα έπαθε ένα πολιτισμικό σοκ, αφού κατά κύματα έρχονταν πλέον σ’ αυτήν, οικονομικοί μετανάστες από τις χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού που είχε καταρρεύσει και του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου της Αφρικής και της Ασίας. Όλοι αυτοί έφεραν μαζί τους την δική τους διαφορετική κουλτούρα που πήγαζε εν πολλοίς και από τα θρησκευτικά τους πιστεύω, με αποτέλεσμα διάφορες εκδηλώσεις τους και στάσεις ζωής να ξενίζουν τους γηγενείς Έλληνες.

Έτσι σκεφτήκαμε να βοηθήσουμε κάπως την κατάσταση δημοσιεύοντας άρθρα όπως «ΤΑ ΙΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ» και «ΟΙ ΙΔΡΥΤΕΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ»  που έκαναν γνωστά κυρίως τα θρησκευτικά πιστεύω των ατόμων αυτών.

Συνεχίζοντας αυτή την προσπάθεια δημοσιεύουμε το παρόν άρθρο, που έχει να κάνει με τον χώρο λατρείας του πιστού τής κάθε θρησκείας. Τους χώρους λατρείας τούς έχουμε με αλφαβητική σειρά, οπότε ο αναγνώστης, πατώντας πάνω σε όποιον επιθυμεί και τον ενδιαφέρει, οδηγείται αμέσως σε αυτόν.

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ

Ο Άντολφ φον Χάρνακ (1851 – 1930) υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Γερμανούς Εκκλησιαστικούς ιστορικούς του Προτεσταντισμού. Επηρεασμένος από τον δάσκαλό του Α. Ρίτσλ παραμέρισε παντελώς την εκκλησιαστική δογματική και υποστήριξε πως τα εκκλησιαστικά δόγματα, αλλοίωσαν και συσκότισαν την πραγματική ουσία του Χριστιανισμού, αφού σχηματίσθηκαν εξ επιδράσεως τής αντίληψης περί Μεσσία τής Παλαιάς Διαθήκης, αλλά κυρίως της ελληνικής φιλοσοφίας...

ΑΝΩΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ, ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΑΣΧΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΓΑΜΟΣ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ

Στα μέσα τού Β΄αιώνα μ.Χ., όταν άρχισαν να υποχωρούν οι ενθουσιαστικές τάσεις στις χριστιανικές κοινότητες που εκφράζονταν κατά κύριο λόγο από διάφορους χαρισματούχους (προφήτες, γλωσσολαλούντες κ.λ.π.), η εσωτερική οργάνωση τής εκκλησίας εξελίσσεται και λαμβάνει διαφορετική μορφή. Από τις ιστορικές και εκκλησιαστικές μαρτυρίες που έχουμε προκύπτει, ότι οι τρεις βαθμοί τής ιεροσύνης – επίσκοπος, πρεσβύτερος και διάκονος – σταθεροποιούνται πλέον. Προϊόντος τού χρόνου εξαφανίζονται παντελώς τα αξιώματα που συνδυάζονταν με τις ενθουσιαστικές τάσεις και αναπτύσσονται στην εκκλησία νέες υπηρεσίες τις οποίες αναλαμβάνουν ορισμένοι πιστοί...

Οι ιστορικές καταβολές τού Filioque (Φιλιόκβε)

Ως γνωστόν, οι δυο πιο καθοριστικοί παράγοντες που έγιναν αιτία να γίνει το σχίσμα στην Εκκλησία και να χωριστεί έτσι σε Ανατολική και Δυτική, υπήρξαν το «παπικό πρωτείο» δηλαδή η αξίωση του Πάπα της Ρώμης να αναγνωρίζεται από όλους, ως ορατή κεφαλή της Εκκλησίας και αντιπρόσωπος του Χριστού επί της Γης και έχων την εξουσία επί των υπολοίπων Εκκλησιών και το «Filioque».

Αλλά τι σημαίνει «Filioque»; Η λέξη αυτή είναι λατινικής προέλευσης και είναι σύνθετη λέξη αποτελούμενη από το Filius = υιός και το que = και, και όλο μαζί σημαίνει «και εκ του υιού». Αφορά την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος. Όμως, ας γίνουμε πιο αναλυτικοί και συνεπώς πιο κατανοητοί...

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ!

Του Γεωργίου Διαμαντίδη

Δεν υπάρχει, αληθινή χαρά μακριά από την πηγή της. Και πηγή αστείρευτης χαράς, παραμένει πάντα ο Θεός. Όσοι θέλησαν μακριά από τον Θεό να την βρουν, γρήγορα ένοιωσαν την πικρή γεύση της απογοητεύσεως, γιατί απλούστατα, διαψεύστηκαν. Μια αλήθεια χιλιομαρτυρημένη από την καθημερινή  προσωπική πείρα. Καλό είναι να αναφερθούμε τώρα και σε μερικές πιο πρακτικές σκέψεις, που χρειάζεται να έχουμε  υπ’ όψιν μας στη ζωή, αν θέλαμε αυτό το μυρίπνοο λουλούδι της χαράς να διατηρείται πάντα θαλερό μέσα μας...

ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ, Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ;

Εκκοσμίκευση σημαίνει η χειραφέτηση της σκέψης, της συμπεριφοράς, των κοινωνικών θεσμών και του πολιτισμού από τη θρησκευτική πίστη, τους θρησκευτικούς θεσμούς και τα θρησκευτικά σύμβολα. Την εκκοσμίκευση την διακρίνουμε σε δύο είδη:

1. Την αντικειμενική εκκοσμίκευση, η οποία αφορά τους κοινωνικούς θεσμούς και τον πολιτισμό

2. Την υποκειμενική εκκοσμίκευση, η οποία αφορά τη συνείδηση και το φρόνημα του ατόμου

Η ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ

Απεικόνιση του Χριστού, στην Ορθόδοξη και Δυτική αγιογραφία

Σύμφωνα με το έργο του Ψευδο – Διονυσίου του Αρεοπαγίτη (5^ος αιώνας μ.Χ.) “Περί Ουρανίου Ιεραρχίας”, η εν κόσμω Εκκλησία που αποκαλείται και “στρατευομένη”, θεωρείται τύπος και εικόνα τής ουράνιας Εκκλησίας. Τα πάντα λοιπόν σ’ αυτήν επειδή ανακαλούν τον ουράνιο κόσμο πρέπει να τον εκφράζουν, ιδιαίτερα δε η ζωγραφική τέχνη οφείλει να αναπαριστά, όχι με μορφές τής καθημερινής ζωής, αλλά εκφράζοντας αυτόν τον ουράνιο και υπεραισθητό κόσμο. Και ακριβώς αυτό έγινε η θεμελιώδης αρχή τής χριστιανικής τέχνης, ήδη από τους πρώτους αιώνες, όταν ξεκινούσαν δειλά – δειλά στις κατακόμβες τα πρώτα δημιουργήματά της...