ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ TAΞΙΔΙ ΣΤΟ ΚΟΝΓΚΟ ΜΠΡΑΖΑΒΙΛ

Κώστας Τσαπάρας – Συν/χος δάσκαλος

     Νωπές ακόμη οι εμπειρίες μου και δυνατά τα βιώματά μου, από την παραμονή μου κοντά στους φτωχούς νεοφώτιστους, ορθόδοξους, αφρικανούς αδελφούς μας του Congo Brazzaville (Γαλλικό Κονγκό), που λιγότερο από δέκα χρόνια, γνώρισαν τον πλούτο της ορθοδοξίας μας.

   Χάρη στον αγιορείτη ιεραπόστολο π. Θεολόγο Χρυσανθακόπουλο μαθητεύονται  και ευαγγελίζονται τη βασιλεία του Θεού Κονγκολέζοι συνάνθρωποί μας. Η χάρη του Θεού, με όποιες δυσκολίες υπάρχουν στην ιεραποστολή, ενεργεί και σήμερα «θαυμάσια μεγάλα» όπως ακούμε στα ιερά αναγνώσματα των μεγάλων εορτών.

     Βίωσα για δεύτερη φορά τη χαρά της προσφοράς και την απλότητα των ανθρώπων του Congo. Οι εμπειρίες και τα συναισθήματα πρωτόγνωρα και ανεπανάληπτα. Η νεοσύστατη επισκοπή Congo και Gabon με τις εννέα ενορίες της, διάσπαρτες στην αχανή επισκοπή (τέσσερις φορές μεγαλύτερη από την έκταση της Ελλάδας) σου θυμίζει την εκκλησία των πρώτων χριστιανικών χρόνων...

ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

      Συχνά – πυκνά γινόμαστε δέκτες της αγωνίας πολλών πιστών για την αντιμετώπιση των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Μας ζητάνε να τους βοηθήσουμε είτε σε διάλογο που έχουν ανοίξει με κάποιους από αυτούς είτε επειδή κάποιοι συγγενείς τους έχουν πέσει θύματα της Οργάνωσης «Σκοπιά». Νοιώθοντας λοιπόν την αγωνία τους σκεφτήκαμε να τους βοηθήσουμε στον αγώνα τους αυτό με έναν εύκολο και απλό τρόπο. Πρακτικά και μόνο πρακτικά. Ούτε βαρύγδουπες αναλύσεις, ούτε θεολογικοί ακροβατισμοί, ούτε αποστήθιση χωρίων της Γραφής, ούτε … ούτε … Τίποτα από όλα αυτά, απολύτως τίποτα. Ο πιστός που θα βρεθεί αντιμέτωπος με οποιονδήποτε Μάρτυρα του Ιεχωβά, δεν χρειάζεται να έχει απολύτως τίποτα μαζί του, παρά μόνο τα ντοκουμέντα που δημοσιεύουμε στο παρόν άρθρο...

Εκκλησία, πολιτική εξουσία και πόλεμος

του Θεόδωρου Ρηγινιώτη

Το μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου (Πηγή: agiografikesmeletes.blogspot.gr)

Το παρόν άρθρο του κ. Θεόδωρου Ρηγινιώτη που παρουσιάζουμε σήμερα για την Εκκλησία, πολιτική εξουσία και πόλεμο, αποτελεί μέρος επιστολής που έστειλε σε αδογματικό προτεστάντη και περιλαμβάνει πληροφορίες και τεκμήρια όσον αφορά τις βιβλικές και αποστολικές ρίζες της Ορθόδοξης Εκκλησίας για ορισμένα ζητήματα αυτής, τα οποία πιστεύουμε πως ενδιαφέρουν κάθε Ορθόδοξο πιστό. Έχουμε ήδη δημοσιεύσει τρία μέρη της επιστολής  αυτής το «Περί ειδικού ιερατείου στην πρώτη (αποστολική) Εκκλησία», το «Η χιλιετής βασιλεία και η πρώτη ανάσταση» και το «Για την αιώνια κόλαση (και όχι αφανισμό) εκείνων που δε θα σωθούν». Θα ακολουθήσουν και άλλα τμήματα της τόσο ενδιαφέρουσας  και αξιόλογης επιστολής αυτής.

Ακολουθεί η παράθεση του άρθρου:

Βιβλική κατοχύρωση για το ότι η Εκκλησία οφείλει να προσεύχεται για το βασιλιά (πολιτικές αρχές):

α) όταν ο βασιλιάς είναι άπιστος: «παρακαλώ ουν πρώτον πάντων ποιείσθαι δεήσεις, προσευχάς, εντεύξεις, ευχαριστίας, υπέρ πάντων ανθρώπων, υπέρ βασιλέων και πάντων των εν υπεροχή όντων, ίνα ήρεμον και ησύχιον βίον διάγωμεν εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι. τούτο γαρ καλόν και απόδεκτον ενώπιον του σωτήρος ημών Θεού, ος πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν» (Α΄ Τιμ. 2, 1-4)!!! [το ανωτέρω δείχνει και ότι η Εκκλησία μεν προσεύχεται, αλλά ο Θεός ακούει όταν και όπως θέλει – εκτός αν και η αποστολική Εκκλησία ήταν αποστατική – συνεπώς, το ότι δεν επικρατεί παγκόσμια ειρήνη, παρά τις καθημερινές προσευχές της Εκκλησίας γι’ αυτό, δεν «αποδεικνύει» ότι η Εκκλησία αποστάτησε, όπως ισχυριστήκατε!]...

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ;

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     

Πηγή εικόνας, http://proionta-tis-fisis.blogspot.com

    Χωρίς αμφιβολία οι αρχαίοι μας πρόγονοι υπήρξαν ξεχωριστός λαός του αρχαίου κόσμου. Δημιούργησαν έναν ανεπανάληπτο πολιτισμό, ο οποίος προκαλεί το θαυμασμό όλων των ανθρώπων, όλων των εποχών. Κανένας τομέας του ανθρωπίνου πνεύματος, της επιστήμης και της ευγενούς δραστηριότητας δεν έμεινε έξω από την καλλιέργεια των σοφών Ελλήνων. Κανένας, εκτός από έναν, τη θρησκεία! Αυτή κατά τρόπο παράδοξο και ανεξήγητο, συγκρινόμενη με τα άλλα επιτεύγματα του αρχαιοελληνικού θαύματος, παρέμεινε χονδροειδής ειδωλολατρική πίστη, γεμάτη αστειότητες, ανηθικότητες και αθλιότητες, πραγματικά ασυμβίβαστη με το κατά τα άλλα καλλιεργημένο πνεύμα των προγόνων μας. Ο συγγραφέας Ν. Βασιλειάδης τόνισε πως «Η θρησκευτική αθλιότης των προγόνων μας ήρχετο εις τρομεράν αντίφασιν με το μεγαλείον, το οποίον παρουσίαζον η φιλοσοφία, η τέχνη και η ποίηση των αρχαίων Ελλήνων» (Ν. Βασιλειάδη, Ο Ανθρωπισμός του Χριστιανισμού, Αθήναι 1986, σελ.85)...

ΟΙ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΤΩΝ ΜΟΡΜΟΝΩΝ, ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

του Αρχιμανδρίτου

Γρηγορίου Κωνσταντίνου

                          Διδάκτορος Θεολογίας

Μορμόνοι Ιεραπόστολοι

1. Ο κόσμος των πνευμάτων μετά την ενσάρκωσή τoυς

Οι Μορμόνοι πιστεύουν ακόμη και σήμερα πως η  απομάκρυνση των πρωτοπλάστων από τον παράδεισο, ήταν μέσα στο σχέδιο του Θεού, με σκοπό τη σωτηρία τους. Μετά το τέλος της δοκιμασίας τους ελευθερωμένοι από τα υλικά τους σώματα δια του θανάτου, τα πνεύματά τους  γύρισαν και πάλι στο δικό τους χώρο. Ο χώρος συγκέντρωσης των πνευμάτων για τους Μορμόνους είναι ένας τόπος αναμονής, εργασίας, εκπαίδευσης, και αναπαύσεως από τις λύπες και τις φροντίδες. Στον χώρο αυτό τα πνεύματα θα παραμείνουν ως την τελική  ανάσταση. Στη συνέχεια κάθε υλικό σώμα θα ενωθεί και πάλι με το πνεύμα του για να λάβει το βαθμό δόξας που απέκτησε...

ΟΙ ΕΡΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

   Ο Ρωμαίος ηγεμόνας Ιούλιος Καίσαρας ήταν αυτός που σκέφτηκε να μεταρρυθμίσει το ημερολόγιο που ίσχυε έως τότε στην αχανή Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Για το λόγο αυτό το 46 π.Χ.  κάλεσε στην Ρώμη τον Έλληνα αστρονόμο Σωσιγένη για να μελετήσει τη μεταρρύθμιση, του τότε ισχύοντος ημερολογίου. Ο Σωσιγένης ο Αλεξανδρεύς ήταν Έλληνας αστρονόμος, μαθηματικός και φιλόσοφος (1ος αι. π.Χ.) από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο Σωσιγένης βασίστηκε στη διάρκεια του αστρονομικού έτους, την οποία οι Αιγύπτιοι αστρονόμοι είχαν προσδιορίσει σε 365 ημέρες και 6 ώρες και σύστησε την παραδοχή ενός πολιτικού έτους 365 ημερών, αντί του σεληνιακού των 355 ημερών, που ήταν σε χρήση έως τότε, αφού ο κάθε σεληνιακός μήνας (μήνας: από τη λέξη μήνη = σελήνη) είχε 29 με 30 ημέρες. Για να ρυθμίσει την διαφορά των έξι ωρών υπέδειξε ανά τρία συνεχή κανονικά έτη των 365 ημερών να ακολουθεί ένα έτος 366  ημερών. Η επιπλέον αυτή ημέρα που προστίθετο μετά την 24^η Φεβρουαρίου, η οποία λέγονταν έκτη, πριν από τις καλένδες του Μαρτίου, ονομάστηκε δίσεκτη ή λατινικά βισσέκτι και το έτος δίσεκτο, επειδή είχε δύο έξι (bis-sextus = δυο φορές το έξι). Η μεταρρύθμιση που πρότεινε ο Σωσιγένης με τη συνεργασία του Φλαβίου Μάξιμου έγινε αποδεκτή και το μεταρρυθμισθέν ημερολόγιο ονομάστηκε έκτοτε προς τιμή του Ιούλιου Καίσαρα «Ιουλιανό». Μάλιστα για να γίνει δεκτή αυτή η διόρθωση το έτος εκείνο δηλαδή το 46 π.Χ. διήρκησε 445 ημέρες!

Το κύρος των Πατέρων και των Συνόδων, Δύση και Ανατολή, Αίρεση και Ορθοδοξία, μέσα από τη διδασκαλία του αγίου Φωτίου του Μεγάλου (9ος αι.)

του Παναγιώτη

Περιεχόμενα

1. Πρόλογος.
2. Ο Μέγας Φώτιος, το έργο και η θέση του στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
3. Ένας Πατέρας της Εκκλησίας γράφει για τους Πατέρες της Εκκλησίας με αφορμή το Filioque (Φιλιόκβε).

·         Ποια είναι η αίρεση του Φιλιόκβε;

4. Το έργο των Πατέρων και των Συνόδων στη διδασκαλία του Μεγάλου Φωτίου.

·         Οι Λατίνοι αιρετικοί δεν έχουν δικαιολογία για την πλάνη τους, αφού η Δύση διέθετε ιεράρχες που ακολουθούσαν την ορθή πίστη.

·         Ο Μέγας Φώτιος αρνείται το πρωτείο εξουσίας του Πάπα και θεωρεί ότι η υπεράσπιση του δόγματος έγινε στην Ανατολή, και από εκεί έφτασε η ορθή πίστη στη Δύση.

·         Η λατινική γλώσσα ως πηγή θεολογικών προβλημάτων.

·         Η Συμφωνία Πατέρων (Consensus Patrum) δεν αναιρείται από τη μεμονωμένη και ευκαιριακή διαφωνία.

·         Η Συμφωνία Πατέρων ισχύει ακόμα και όταν παρατηρούνται χάσματα στην ιστορική μας γνώση.

·         Η αποσιώπηση ακόμα και μιας σημαντικής διδασκαλίας, από έναν Πατέρα της Εκκλησίας, δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως συμφωνία με την αίρεση.

·         Δεν πρέπει να βιαζόμαστε να καταλογίσουμε σφάλμα σε έναν Πατέρα της Εκκλησίας, αλλά οφείλουμε να εξετάζουμε όλες τις πιθανότητες.

·         Μια εσφαλμένη Πατερική θέση μπορεί να θεωρηθεί αιρετική, μόνο αν εκείνος που την διατύπωσε, μετά από νουθεσίες, εξακολουθεί να επιμένει σε αυτήν.

·         Οι Πατέρες της Εκκλησίας είναι δυνατόν να σφάλουν, όταν δεν καλούνται εκ των επειγόντων εκκλησιαστικών καταστάσεων να εκφράσουν τον λόγο της Εκκλησίας.

·         Η σημασία των Οικουμενικών Συνόδων στην χάραξη του Κανόνα της Πίστεως

5. Επίλογος

Πρόλογος

Για την Ορθόδοξη Εκκλησία, η Ιερά Παράδοση αποτελεί τον μεγίστης σπουδαιότητας συνεκτικό ιστό είκοσι αιώνων λατρευτικής και πνευματικής της ζωής, αλλά και δογματικής, λειτουργικής, υμνογραφικής, εικονογραφικής και νομοκανονικής της έκφρασης. Ασφαλώς, η ιερή και θεόπνευστη Γραφή αναδείχθηκε από την Εκκλησία ως πλήρης και επαρκής πηγή για την υπεράσπιση της χριστιανικής αλήθειας, είναι όμως απαραίτητο αυτή να «ερμηνεύεται ως σύνολον της ζώσης Παραδόσεως της πίστεως, υπό τας οδηγίας ή τον έλεγχον του ‘’κανόνος της πίστεως’’»[1]. Αυτό ακριβώς βεβαιώνει και εξηγεί ο Μέγας Αθανάσιος: «παρέδωκα», μας λέει, την «παραδοθείσαν ημίν παρά των πατέρων αποστολικήν πίστιν […] συμφώνως ταις Αγίαις Γραφαίς»[2], και πρέπει να γνωρίζουμε πως «η Εκκλησία τεθεμελίωται» στην «εξ αρχής παράδοσιν και διδασκαλίαν και πίστιν της καθολικής Εκκλησίας, ην ο μεν Κύριος έδωκεν, οι δε Απόστολοι εκήρυξαν και οι Πατέρες εφύλαξαν»[3].

Ο ΑΔΙΑΡΡΗΚΤΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Πηγή εικόνας, http://www.pygmi.gr

       Μεταξύ των πολλών δεινών που ταλανίζουν σήμερα την πατρίδα μας, είναι και η προσπάθεια κάποιων να σπείρουν τη διχόνοια ανάμεσα στον ελληνικό λαό. Απίθανοι τύποι αναμασώντας πεπαλαιωμένες θεωρίες, οι οποίες έχουν τεθεί προ πολλού στο περιθώριο, επιχειρούν να πείσουν ότι δήθεν υπάρχει διάσταση μεταξύ Ελληνισμού και Χριστιανισμού. Το περίεργο είναι ότι οι υποστηρικτές αυτών των απόψεων είναι πάντα πολέμιοι του Χριστιανισμού και διαλαλούν ότι αυτός είναι ξένο σώμα στον Ελληνισμό, … κατασκεύασμα των Εβραίων προκειμένου να χτυπηθεί καίρια ο ελληνικός πολιτισμός! Πρόκειται για το νεοφανές κύμα των αυτοαποκαλουμένων "Ελληνολατρών", λες και οι υπόλοιποι έλληνες και ιδιαίτερα εμείς οι πιστοί ορθόδοξοι είμαστε … μισέλληνες!...

ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ – EXELDIM

Του Ονήσιμου Ελευθεριάδη

     Μετά από αρκετούς μήνες, πήρα την απόφαση, με την ευκαιρία των 5 ετών από την δημιουργία του Αντιαιρετικού, να γράψω το καινούργιο μου άρθρο.  Όταν βρισκόμουν εις την πλάνη των Μαρτύρων του Ιεχωβά, δεν είχα την δυνατότητα να εκφράσω άποψη, ή να υποβάλλω ερώτηση, μετά από εύλογες απορίες μου σε οιοδήποτε ζήτημα με προβλημάτιζε.  Δόξα τω Θεώ, εις το Πανάγιο Όνομα Της Παναγίου Τριάδος απελευθερώθηκα από την βαριά δουλεία της πλάνης του εχθρού της αθάνατης ψυχής μας. Το άρθρο αυτό, ίσως αποτελέσει την σειρά κάποιων άρθρων μου, για την ανάπτυξη του φλέγοντος θέματος της Εξελικτικής Δημιουργίας, ή αλλιώς,  exeldim.  Ο Σατανάς μη μπορώντας να αντιμετωπίσει την αλήθεια, προσπαθεί να βλάψει την Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία Του Κυρίου, μέσω διάφορων  ανίερων θεωριών, που σκοπό έχουν την πλάνη των πιστών, και την ρίψη των ψυχών εις χείρας του απ’ αρχής εχθρού μας, του Διαβόλου.  Δεν θα σας κουράσω με μακροσκελή πρόλογο, και θα μπω κατευθείαν στο ‘ψητό’.      

      Αυτό που διδάχτηκα από την νηπιακή μου ηλικία, είναι ότι, ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο. Αυτό είναι κάτι που στηρίζει η Χριστιανική πίστη, και αναγράφεται εις το πρώτο βιβλίο της Αγίας Γραφής την Γένεση:

«Και είπεν ο θεός ποιήσωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημετέραν και καθ’ ομοίωσιν και αρχέτωσαν των ιχθύων της θαλάσσης και των πετεινών του ουρανού και των κτηνών και πάσης της γης και πάντων των ερπετών των ερπόντων επί της γης, και εποίησεν ο θεός τον άνθρωπον κατ’ εικόνα θεού εποίησεν αυτόν άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς και ηυλόγησεν αυτούς ο θεός λέγων αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γην και κατακυριεύσατε αυτής και άρχετε των ιχθύων της θαλάσσης και των πετεινών του ουρανού και πάντων των κτηνών και πάσης της γης και πάντων των ερπετών των ερπόντων επί της γης» Γεν. 1:26 - 28

     Η Εξελικτική Δημιουργία, πρεσβεύει ως κεντρικό της δόγμα, πως, ο άνθρωπος ΔΕΝ είναι δημιούργημα του Τριαδικού Θεού, αλλά είναι ένα ζώο, το οποίο εξελίχθηκε σε άνθρωπο, και ο άνθρωπος παραμένει ζώο, το οποίο βρίσκεται σε μια συνεχή εξέλιξη του είδους του ακόμα και σήμερα!!

       Η Ορθόδοξη πίστη που διδάχτηκα από την Εκκλησία Του Ιησού Χριστού, έχει ως δόγμα την ενανθρώπηση του Θεού Λόγου, την διατήρηση της Θεϊκής φύσης Του, αλλά και την ανθρώπινη υπόσταση μέσω της οποίας θυσιάστηκε για το πλάσμα Του, τον άνθρωπο.

       Αυτό έρχεται να ανατρέψει η Εξελικτική Δημιουργία, δογματίζοντας την ζωική προέλευση, του σώματος που έλαβε ο Ιησούς Χριστός στη γη. Με πιο απλά λόγια, λένε ότι ο Ιησούς Χριστός ΔΕΝ έλαβε σώμα ανθρώπου, έλαβε σώμα ζώου. Αυτό αποδεικνύεται, από το δόγμα της Εξελικτικής Δημιουργίας, πως ο άνθρωπος είναι ζώο, και βρίσκεται συνεχώς σε πορεία εξέλιξης.

    Σε όσους έχουν ασχοληθεί με το θέμα αυτό, είναι γνωστή η δειλία των υποστηρικτών της Εξελικτικής Δημιουργίας, να προσέλθουν σε διάλογο, και αρκούνται στον ύπουλο προσηλυτισμό.  Όταν αποκαλυφθούν γίνονται ιδιαιτέρως επιθετικοί. Επίσης, δεν παίρνουν θέση, και ισχυρίζονται ότι βρίσκονται σε μια ομάδα που ασχολείται με το θέμα, και συνήθως η ομάδα αυτή, είναι τόσο υπαρκτή, όσο και η επωνυμία της. Βεβαίως δεν αναφέρονται διεξοδικά στο βασικό θέμα της ψυχής.

      Αν η ψυχή βρίσκεται σε εξέλιξη μαζί με το σώμα, πότε ακριβώς η ψυχή μπήκε στο σώμα του ζώου – ανθρώπου, αν στον παράδεισο θα υπάρχουν ψυχές πολλών ταχυτήτων, και αν είχαν ψυχή τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων που ζούσαν έξω από τον κήπο της Εδέμ (σύμφωνα με την Εξελικτική Δημιουργία)  όταν ο Θεός έβαλε εκεί την ‘φυλή του Αδάμ’, δηλαδή τον Αδάμ, που δεν ήταν το πρώτο ζώο – άνθρωπος, αλλά ένα από τα πολλά ζώα – άνθρωποι που κατοικούσαν στον πλανήτη γη.  

      Αγαπητοί αναγνώστες, πάντα θέλαμε να μάθουμε την προέλευσή μας, αυτός ήταν ο διακαής πόθος μας, καθ’ όλη τη διάρκεια της υπάρξεως μας επάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη.

   Στα ερωτήματα που εγείρονται, από που προήλθα και για ποιο σκοπό, υπάρχουν δυο απόψεις για να μας δώσουν τις απαντήσεις και θα πρέπει να βασίζονται στις αποδείξεις και στον ορθολογισμό. Δεν θα ανακατέψω την πίστη εδώ, γιατί νομίζω ότι θα δώσω την εντύπωση,  ότι θέλω να δικαιολογήσω κάτι υπέρ της μιας άποψης, οτιδήποτε δηλαδή δεν αποδεικνύεται.

      Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με δυο διαχρονικά  πράγματα, τα οποία έχουν τα δικά τους επιχειρήματα, για να μας αποδείξουν την προέλευσή μας.

      Λίγο – πολύ,  όλοι έχουμε  διαβάσει, και έχουμε συζητήσει για την θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου, και πολύ περισσότερο για την Δημιουργία της Αγίας Γραφής,  δηλαδή, Του Τριαδικού Θεού μας.

     Όμως, ενώ  στόχος μου δεν είναι να αναφέρω λεπτομέρειες, για πράγματα που είναι ήδη γνωστά με επιστημονικές μελέτες υπέρ της εξέλιξης, που στις περισσότερες φορές  φάσκουν και αντιφάσκουν, αλλά ούτε της Αγίας Γραφής από την άλλη σε θεολογικό επίπεδο, γιατί θα χρειαζόταν να κολυμπήσουμε σε βαθειά νερά, εν τούτοις θα αναφέρω μερικά.

   Πρέπει όμως να παραδεχτούμε ότι οι πρωτεργάτες της Εξελικτικής Δημιουργίας  βασίστηκαν στα χωρία της Παλαιάς Διαθήκης, Γένεση 1:20-23, για να στηρίξουν την θεωρία τους, υπονοώντας, ότι εκτός από το ζωικό βασίλειο, και ο άνθρωπος είναι αποτέλεσμα της εξέλιξης.

  Το πρόβλημα που γεννάται τώρα είναι μια τρίτη εκδοχή, η οποία παρουσιάστηκε, και έπεσε στην αντίληψή μου ως κεραυνός εν αιθρία και η οποία υφίστανται στο διαδίκτυο και παντρεύει με ένα ανίερο τρόπο την εξέλιξη με την δημιουργία, κάτω από μια νέα οπτική ως ένα «Τρίτο Μάτι» που την ονομάζει Εξελικτική Δημιουργία, η exeldim.

    Η exeldim, είναι επινόηση κάποιου, ή κάποιων, που δεν είναι ούτε επιστήμονες ούτε Θεολόγοι, (δεν το δηλώνουν) αλλά  ερμηνεύουν, και παντρεύουν δυο ανόμοια πράγματα δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο παραπληροφόρησης.

       Προκειμένου  λοιπόν να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους, θα αναφέρω περιληπτικά πλην σαφώς, την όποια διαφορετικότητα, ή συσχετισμό, της θεωρίας της εξέλιξης με την Αγιογραφική δημιουργία του ανθρώπου.

      Θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί η συγκεκριμένη διαδικτυακή ιστοσελίδα της exeldim,  προωθεί  υλικό, το οποίο θέτει υπό διαπραγμάτευση,  την Αγιογραφική  δημιουργία του ανθρώπου, ως άμεσα δημιουργημένου  από τον Τριαδικό Θεό μας.

      Η δημιουργία του ανθρώπου από τον Θεό,  αναφέρεται στη Αγία Γραφή με έναν μοναδικό τρόπο στο πρώτο κεφάλαιο της Γενέσεως, και δεν αφήνει περιθώρια για να αμφισβητηθεί,  διότι αυτές οι ξεκάθαρες πληροφορίες  εδόθησαν σε ανθρώπους που δεν είχαν επιστημονικές  γνώσεις,  όχι μόνο να τις γράψουν αλλά ούτε να τις ερμηνεύσουν πριν από 3500 χρόνια τουλάχιστον.

     Και αφού η Αγία Γραφή δεν υπαινίσσεται πουθενά την καταγωγή μας, το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να την αποδεχτούμε, και να ευχαριστούμε τον Δημιουργό μας, για τα όσα μας αποκάλυψε.   

   Η εξέλιξη  υποστηρίζει πλέον την θεωρία της, στα απολιθώματα που ανακαλύπτονται, και τα οποία υπάρχουν παντού. Όταν λοιπόν βλέπουμε απολιθώματα βλέπουμε μορφές ζωής που υπήρξαν στο παρελθόν.

      Διάβαζαν και διαβάζουν με έναν επιστημονικό τρόπο τις πληροφορίες, που είναι και καλά, καταγεγραμμένες σε αυτά τα ευρήματα, βγάζοντας συμπεράσματα για το είδος, τον τρόπο ζωής του και κυρίως την ηλικία του, σαν να ήταν ληξίαρχοι της εποχής εκείνης.

       Υποστηρίζουν από την μια, ότι οι αλλαγές του ενός είδους σε ένα άλλο έγιναν σε βάθος εκατομμυρίων ετών και από την άλλη, ότι έγιναν με την απότομη αλλαγή των κλιματολογικών συνθηκών, που όμως και οι δυο εκδοχές δεν αποδεικνύονται, επειδή τα ευρήματα δεν επαρκούν και έχουν ελλείψεις.

       Αυτό δε, το ονόμασαν μακροεξέλιξη  για να δικαιολογήσουν ένα μεγαλύτερο λάθος που θα έκαναν, την ανάμιξη στην εξέλιξη των ειδών της κορωνίδας της δημιουργίας του Τριαδικού μας Θεού, τον άνθρωπο.

   Έψαξαν απεγνωσμένα, και ακόμα ψάχνουν να βρουν τους ενδιάμεσους κρίκους, ή τους χαμένους κρίκους, οι οποίοι θα επιβράβευαν μια για πάντα την θεωρία της εξέλιξης, αλλά μάταια δεν θα βρουν ποτέ κάτι που δεν υπήρξε.

      Και για να γίνω κατανοητός θα σας εξηγήσω, τι είναι ενδιάμεσος ή χαμένος κρίκος. Παραδείγματος χάριν,  έχουμε ένα σκύλο και υποστηρίζουμε  ότι έχει εξελιχθεί από μια γάτα, και έχουμε, και ευρήματα παλαιολιθικά  ενός σκύλου και μιας  γάτας, αυτό όμως που δεν έχουμε  είναι το απολίθωμα ενός σκύλου που να είναι κατά το ήμισυ  γάτα, η κατά ένα τέταρτο ή περισσότερο, δηλαδή ένα σκυλογάτο ή ένα γατόσκυλο.  

    Είναι σίγουρο ότι η ποικιλία ζωής  ήταν πολύ μεγαλύτερη στο παρελθόν, περισσότερα είδη απ’ ότι έχουμε σήμερα, αλλά όλα είναι ξεχωριστά στο δικό τους είδος και δεν υπάρχει ένα είδος που είναι ενδιάμεσο. Ο ενδιάμεσος ή χαμένος κρίκος απουσιάζει τόσο στα απολιθώματα όσο και στα είδη εν ζωή.

       Ως εκ τούτου, ελλείψει του ενδιάμεσου ή του χαμένου κρίκου, η εξέλιξη είναι ένα παραμύθι της Χαλιμάς, συγγνώμη, του Δαρβίνου ήθελα να πω.

   Έχουν προσπαθήσει με πολλούς ορισμούς να στηρίξουν την θεωρία της εξέλιξης, αλλά το μόνο που στηρίζουν είναι την θέση τους στα πανεπιστήμια, περιμένοντας να αποκαλύψουν ένα φάντασμα. 

       Και για να γίνουν πιο πιστευτοί, και πιο σοβαροί στην επιστημονική κοινότητα θέτουν στους  διαφωνούντες  το δίλλημα:  ‘Τώρα δηλαδή εσύ τι πιστεύεις, την Αλήθεια ή την Θρησκεία’ και κατ' αυτόν  τον τρόπο  χάνουν ναι μεν την ουσία, κερδίζουν όμως τις εντυπώσεις.

      Και εάν συνεχίσεις να τους αμφισβητείς, σου πετάνε το ‘μπαλάκι’ λέγοντας ούτε λίγο ούτε πολύ, απόδειξε μας εσύ γιατί το κρανίο που ανακαλύψαμε δεν είναι τόσων χιλιάδων ετών, αποφεύγοντας έτσι τον ύφαλο του αναπόδεικτου ορισμού τους.

       Μέσα από όλα αυτά τα ‘γεννήθηκε’ η exeldim, που πάντρεψε με έναν ανίερο τρόπο την εξέλιξη με την δημιουργία, βάζοντας τον δημιουργό σε ένα καινούργιο ρόλο, αυτόν του παρατηρητή.

      Μέσα στην ιστοσελίδα της, η exeldim,  φιλοξενεί δεκάδες άρθρα διάφορων συγγραφέων επιστημόνων και μη, αλλά και άρθρα του ίδιου του διαχειριστή που υποστηρίζει ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ο άνθρωπος είναι προϊόν εξέλιξης, και ότι προέρχεται, τουλάχιστον στην καλύτερη περίπτωση, από τον πίθηκο. Ερμηνεύει δε με μοναδικό και πρωτότυπο τρόπο, το πως διαπραγματεύτηκε ο Δημιουργός,  ώστε να ταιριάζει η δημιουργία με την εξέλιξη.

    Γι' αυτό θα ήθελα να ρωτήσω τον διαχειριστή, και οιονδήποτε εκ των συγγραφέων της exeldim, (αν υπάρχουν άλλοι συγγραφείς), να απαντήσουν σε μερικά  ερωτήματα:

Α)  Σε ποια στιγμή του χρονικού ορίζοντα, ο  Τριαδικός Θεός, ο Δημιουργός του ανθρώπου,  αποφάσισε να διαπραγματευτεί με τον πιθηκάνθρωπο, και να τον καταστήσει άνθρωπο, και με ποια κριτήρια;

Β) Με ποια κριτήρια,  ο Τριαδικός Θεός, ο Δημιουργός του ανθρώπου, αποδέχεται τον απόγονο του πιθήκου τον ευλογεί ως άνθρωπο, ενώ τον πατέρα του στην συγκεκριμένη στιγμή τον απορρίπτει ως πίθηκο;       

Γ) Πότε ο άνθρωπος, που προήλθε από τον πίθηκο, και αυτός με την σειρά του από κάτι άλλο, απόκτησε ψυχή, και πως γίνεται ο πίθηκος χωρίς ψυχή, να γεννήσει  άνθρωπο με ψυχή;

Δ) Γιατί ο πίθηκος ως μορφή, δεν εξυπηρετούσε τον Θεό, ενώ οι μοναδικές  διαφορές του, σύμφωνα με την Εξελικτική Δημιουργία,  είναι τα κάτω πόδια, η ομιλία και το 2% του DNA; 

E) Όταν ο Πανάγιος Τριαδικός Θεός μας, είπε, ας δημιουργήσουμε άνθρωπο, σκέφτηκε να εξελιχθεί ο άνθρωπος από ένα ή περισσότερα ζώα, ή δημιούργησε τον άνθρωπο από τον εξελιγμένο πλέον πίθηκο;

       Τις απαντήσεις αυτές τις περιμένω, από τους  διαχειριστές της ιστοσελίδας  exeldim,   λόγω του ότι είναι  μια ιστοσελίδα υψηλής  επιστημονικής  καταρτίσεως  εις  το  εν λόγω θέμα, για να μπορέσουμε εφόσον ενημερωθούμε, όλοι μας πλέον, να τρώμε αβίαστα κάθε πρωί, μια μπανάνα, προς τιμήν των αείμνηστων πιθηκοειδών προγόνων μας.

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Προσοχή! Χωρίς όνομα ή κάποιο ψευδώνυμο δεν γίνεται δημοσίευση σχολίου. Επίσης δεν πρέπει να είναι υβριστικό και άσχετο με το θέμα του άρθρου.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ «ΦΩΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ» ΣΤΟ ΚΟΝΓΚΟ ΜΠΡΑΖΑΒΙΛ

Κώστας Τσαπάρας – Συν/χος δάσκαλος

Ι. Ν. Αγίας Φωτεινής σε φτωχογειτονιά του Pointe-Noire Congo

    Εδώ και οκτώ χρόνια ο σεβαστός και αγαπητός φίλος μου π. Θεολόγος Χρυσανθακόπουλος δραστηριοποιείται ιεραποστολικά στο Congo Brazzaville. Ανά δίμηνο αφήνει το κελί του στην Κερασιά του Αγίου Όρους και πηγαίνει για δύο μήνες στην καρδιά της Αφρικής ως συνεχιστής του ιεραποστολικού έργου του πνευματικού του π. Χαρίτωνος Πνευματικάκη.

    Σ’ ένα απ’ αυτά τα ταξίδια του, θέλησα να συνταξιδέψουμε στην περιοχή της μαύρης ηπείρου, όπου ως πατριαρχικός επίτροπος κατηχεί, λειτουργεί, βαπτίζει, στεφανώνει τους ορθόδοξους Αφρικανούς και γενικά συμπαραστέκεται ποικιλοτρόπως στις μύριες δυσκολίες των φτωχών και ανήμπορων Αφρικανών συνανθρώπων μας.

    Έχει σχεδιάσει και χτίσει, ως αρχιτέκτονας, εκκλησίες σε διάφορες πόλεις του Congo , όπως στο Pointe – Noire, Dolisie, Brazzaville, Nkayi...