ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Του Άρη Μαζαράκη

Ενίοτε, όταν έχω βαρεθεί να βαράω τα πλήκτρα τού υπολογιστή, παίρνω τους δρόμους και πάω στο υπόγειο τού Γιαννάκη για ένα τσίπουρο και ολίγη αμπελοφιλοσοφία. Εκεί βρέθηκα και χτες το μεσημέρι, αφού πρώτα είχα αποφασίσει ότι είχα φτάσει στο μη παραπέρα. Κάτι η δόση τής εφορίας, θέλεις μια μόνιμη χειμωνιάτικη ψιλό – κατάθλιψη που με δέρνει, με έκαναν να κτυπήσω την πόρτα του. Τον βρήκα σκυμμένο πάνω από μια άδεια γυάλα μαγιονέζας να την κοιτάζει με ύφος ακατανόητο...

Ο ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Ο π. Βασίλειος Θερμός, όπως και ο π. Φιλόθεος Φάρος, έχει αποτελέσει συχνά το «κόκκινο πανί» για πολλούς, και έχει γίνει στόχος ύβρεων, συκοφαντιών και θρησκευτικού φανατισμού. Ποιο είναι το «αμάρτημά» του; Ότι σε μια εποχή θρησκευτικής υποκρισίας και μισαλλοδοξίας τολμάει και λέει αλήθειες, και στηλιτεύει πράγματα και καταστάσεις που κακοφορμίζουν στο σώμα της Εκκλησίας, κάτι που όπως είναι φυσικό ενοχλεί το Εκκλησιαστικό κατεστημένο, το οποίο είναι τόσο εξουσιολάγνο, με αποτέλεσμα να βλέπει και να διακηρύττει πως όλα είναι υπέροχα μέσα στην Εκκλησία. Όσοι δε επιτίθενται στον π. Βασίλειο Θερμό, έχουν την αφέλεια να πιστεύουν πως έτσι υπερασπίζονται την Εκκλησία και επιτελούν θεάρεστο έργο, χωρίς να αντιλαμβάνονται οι δυστυχείς πως πασχίζουν να υπερασπιστούν τα στενά συντεχνιακά συμφέροντα του Εκκλησιαστικού κατεστημένου. Λησμονούν βέβαια όλοι αυτοί, πως Εκκλησία χωρίς διάλογο, αυτοκριτική και μετάνοια είναι αδύνατον να υπάρξει...

ΙΝΔΙΚΤΙΩΝ, Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

του

Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου

Διδάκτορος Θεολογίας

Το εκκλησιαστικό έτος που ξεκινά από την 1^η Σεπτεμβρίου, αποτελεί την αρχή της Ινδίκτου. Η Ινδικτιών απετέλεσε ένα γενικότερο τρόπο μετρήσεως τού χρόνου ανά δεκαπενταετίες έχοντας ως αφετηρία την γέννηση τού Χριστού, περίπου από το 3o  έτος  π.Χ. Αρχικά υπήρχε η Αυτοκρατορική Ίνδικτος, ή Καισαρική Ινδικτιών, πού κατά πάσαν πιθανότητα εισήχθη από τον Μέγα Κωνσταντίνο και γι’ αυτό τον λόγο ονομαζότανε επιπλέον Κωνσταντινική, ή της Κωνσταντινουπόλεως, ή Ελληνική. Παράλληλα όμως πρέπει να επισημάνουμε πως υπήρχε και η Παπική Ινδικτιών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Ένας Γάλλος Μάρτυρας του Ιεχωβά διηγείται τις εντυπώσεις του, για την ετήσια συνέλευση της Οργάνωσής του, σε πρώην ομόπιστούς του

Του Ιάκωβου Σανταμούρη

Το φυλλάδιο της Οργάνωσης των ΜτΙ στα Γαλλικά με το οποίο διαφημίζεται η ετήσια συνέλευσή τους

Ο Αλεξάντρ είναι 17 ετών και μόλις ενηλικιωθεί θα βαπτιστεί στην Καθολική Εκκλησία αφήνοντας οριστικά πίσω του την αίρεση της Σκοπιάς. Δεν έχει δεχτεί ποτέ το αιρετικό «βάπτισμα» της Οργάνωσης.

Δεν έχει ανακοινώσει  αυτή την απόφασή του στους γονείς του. Ως εκ τούτου, υποχρεωτικά συμμετέχει σε όλες τις δραστηριότητες των Μαρτύρων με την οικογένειά του. Παραβρέθηκε και στην 3ήμερη ετήσια Συνέλευση Περιφερείας, που στο Παρίσι ξεκίνησε στις 29 Ιουλίου.

Το παρακάτω κείμενο είναι μια σύντομη ομιλία του Αλεξάντρ που απευθυνόταν σε πρώην ΜτΙ, που είναι μέλη της ενορίας μας. Ο ίδιος πρότεινε να δημοσιευτεί και στον «Αντιαιρετικό», για να ενημερωθούν και άλλοι πρώην ΜτΙ με την ελπίδα και την προσευχή να ωφεληθούν από την προσωπική του εμπειρία...

Οι Παρακλήσεις και επικλήσεις προς την Παναγία Μητέρα μας!

του  Αρχιμ.   Γρηγορίου  Κωνσταντίνου    Δρ.  Θ.

Οι Παρακλήσεις στην Παναγία, ιδιαίτερα την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου, αποτελούν την φωνή, την δέηση και ικεσία, του κάθε πιστού, και πονεμένου ανθρώπου που βρίσκεται εν κινδύνοις και εν ανάγκες.

Εν υμνωδία πολλή η Εκκλησία βοά προς την Παναγία, να ακούσει, να σταθεί δίπλα μας. Η συνεχής αυτή δέηση υπενθυμίζει στην Παναγία την υπομονή της. Οι παρακλήσεις προς αυτήν μας οδηγούν σε μια ειλικρινή μετάνοια, συντριβή και ανάταση...

Η ΕΝΟΧΗ ΚΑΙ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

Η λέξη αμαρτία προέρχεται από το αρχαίο ρήμα αμαρτάνω και σημαίνει τα εξής:

1. αποτυγχάνω να βρω το στόχο μου: «Ατρεΐδης μεν άμαρτε, παραί δε οι ετράπετ’ έγχος (Ο Ατρείδης το κοντάρι πέταξε λοξά και δεν τον βρήκε)» Ιλιάδα Λ 233

2. σφάλλω: «ότι μεν γαρ φρονήσεις ώετο είναι πάσας τας αρετάς, ημάρτανεν, ότι δ’ ουκ άνευ φρονήσεως, καλώς έλεγεν» Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια, 1144b.21

3. πράττω το κακό: «εικότως δε τη ελευθεριότητι ανελευθερία εναντίον λέγεται˙μείζον τε γαρ εστι κακόν της ασωτίας, και μάλλον επί ταύτην αμαρτάνουσιν ή κατά την λεχθείσαν ασωτίαν» Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια, 1122a.13 – 16

ΤΑ … ΑΜΙΜΗΤΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ «ΣΚΟΠΙΑ»!

Έντυπα της Οργάνωσης των ΜτΙ, από τα οποία «αλιεύσαμε» τα … αμίμητα της Σκοπιάς

Ασχολούμενοι για πάνω από 20 χρόνια με τα έντυπα και τις εκδόσεις της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά «Σκοπιά», δεν ήταν και λίγες οι φορές, όπου κυριολεκτικά «καραφλιάζαμε» μ’ αυτά που διαβάζαμε σ’ αυτά. Έτσι σκεφτήκαμε να δημοσιεύσουμε μερικά από αυτά, που είτε διακρίνονται για την απιθανότητά τους, είτε προκαλούν άφθονο γέλιο. Ελπίζοντας πως θα αποζημιωθείτε διαβάζοντάς τα, σας αφήνουμε να τα απολαύσετε. Καλό διάβασμα λοιπόν. 

1. Ο Χριστός είναι κυβερνητικός εκπρόσωπος του Πατέρα του!

“Προτού έρθει στη γη ο Ιησούς ονομαζόταν ο Λόγος του Θεού. Αυτός ο τίτλος δείχνει ότι υπηρετούσε στον ουρανό ως εκείνος που μιλούσε εκ μέρους του Θεού”.

Βιβλίο της Σκοπιάς, «Μπορείτε να ζείτε» σελ. 58.

Σχόλιο: Σε λίγο θα βγάλουν και μουγγό τον Θεό - Πατέρα!...

ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Γράφει ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ: «Το αληθές θέμα ολοκλήρου της Αγίας Γραφής είναι ο Χριστός και η Εκκλησία του και όχι τα έθνη ή αι κοινωνίαι ούτε ο ουρανός και η γη. Ο παλαιός Ισραήλ απετέλεσε τον “τύπον” του νέου, δηλαδή της οικουμενικής Εκκλησίας, και όχι κάποιου ιδιαίτερου ή τυχαίου έθνους … Μετά τον Χριστόν δεν υπάρχει παρά ένα μόνον έθνος, το Χριστιανικόν, το genus Christianum – κατά την αρχαϊκήν έκφρασιν “το τρίτον γένος” (tertium genus) – ήτοι ακριβώς η Εκκλησία, ο μόνος λαός του Θεού. Ουδεμία άλλη εθνικότης ημπορεί να διεκδικήση πλέον οιονδήποτε βιβλικήν επίκλησιν. Αι εθνικαί διαφοραί ανήκουν εις την τάξιν της φύσεως και είναι άσχετοι προς την τάξιν της χάριτος» (Αγία Γραφή, Εκκλησία, Παράδοσις σσ. 35 – 36)...

« Οικογένεια της Αγάπης»

του  Αρχιμ.   Γρηγορίου  Κωνσταντίνου    Δρ.  Θ.

Ο ιδρυτής της οργάνωσης «Οικογένεια της αγάπης» Ντάβιντ Μπεργκ ή Μω

Ο τίτλος αυτός είναι ένας από τους πολλούς που χρησιμοποιεί ο Μπεργκ. Στην παρούσα σύντομη μελέτη μας θα αναφερθούμε σε ένα ξεπερασμένο θρησκευτικό κίνημα που ξεκίνησε από  την Καλιφόρνια των Η.Π.Α. Την εποχή που δημιουργήθηκε είχε ως στόχο την προστασία της ομάδας των Χίπηδων, που μεσουρανούσε την δεκαετία του ’70. Μέσα λοιπόν από την σπουδή και μελέτη της οργάνωσης αυτής στοχεύουμε να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες τις ημέρες δόξας της οργάνωσης αυτής, αλλά το βασικότερο τις επιπτώσεις που άφησε στις ανθρώπινες ψυχές και ιδιαίτερα στους νέους. Τους καρπούς της οργάνωσης αυτής βλέπουμε να τους δρέπουν τότε και σήμερα σχεδόν όλος ο νεανικός κόσμος.Η οργάνωση αυτή είναι ένα θρησκευτικό κίνημα που ίδρυσε ο Ντάβιντ Μπεργκ ή Μω (1919-1994), όπως είναι ευρέως γνωστός. Στόχος του ήταν η προάσπιση της ελευθερίας της σεξουαλικότητας νομιμοποιώντας ακόμη και την αιμομιξία στο όνομα του Θεού. Έτσι λοιπόν με αυτές τις αρχές της περί ηθικής ο Μω έβαλε τα θεμέλια για τις ηθικές αξίες και αρχές, που υλοποιήθηκαν τότε και σήμερα...

ΧΩΡΟΙ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Ο χρυσός ναός των Σιχ, στο Αμριτσάρ της Ινδίας

Μέχρι τα τέλη του 1980 ο Έλληνας ένοιωθε μια αυτάρκεια και μια ασφάλεια σε επίπεδο πολιτισμού και θρησκείας, αφού υπήρχε μια τουλάχιστον φυλετική και θρησκευτική καθαρότητα των κατοίκων, στα υπάρχοντα Ελλαδικά σύνορα. Τα επόμενα όμως χρόνια που ακολούθησαν έγινε μια πραγματική κοσμογονία. Λόγω οικονομικών συνθηκών, πολεμικών συρράξεων αλλά και άλλων παραγόντων η Ελλάδα έπαθε ένα πολιτισμικό σοκ, αφού κατά κύματα έρχονταν πλέον σ’ αυτήν, οικονομικοί μετανάστες από τις χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού που είχε καταρρεύσει και του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου της Αφρικής και της Ασίας. Όλοι αυτοί έφεραν μαζί τους την δική τους διαφορετική κουλτούρα που πήγαζε εν πολλοίς και από τα θρησκευτικά τους πιστεύω, με αποτέλεσμα διάφορες εκδηλώσεις τους και στάσεις ζωής να ξενίζουν τους γηγενείς Έλληνες.

Έτσι σκεφτήκαμε να βοηθήσουμε κάπως την κατάσταση δημοσιεύοντας άρθρα όπως «ΤΑ ΙΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ» και «ΟΙ ΙΔΡΥΤΕΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ»  που έκαναν γνωστά κυρίως τα θρησκευτικά πιστεύω των ατόμων αυτών.

Συνεχίζοντας αυτή την προσπάθεια δημοσιεύουμε το παρόν άρθρο, που έχει να κάνει με τον χώρο λατρείας του πιστού τής κάθε θρησκείας. Τους χώρους λατρείας τούς έχουμε με αλφαβητική σειρά, οπότε ο αναγνώστης, πατώντας πάνω σε όποιον επιθυμεί και τον ενδιαφέρει, οδηγείται αμέσως σε αυτόν.