της Μαρίας Σκαμπαρδώνη
Ο φθόνος είναι συντετριμμένος θαυμασμός, είχε γράψει ο μεγάλος Δανός φιλόσοφος Σαίρεν Κίρκεγκορ. Ο φθόνος είναι παντελής έλλειψη αγάπης, θρέφει τη χαιρεκακία του ανθρώπου, τον οδηγεί στη δυστυχία. Ο φθόνος προέρχεται όταν ένας άνθρωπος διαπιστώνει πως ένα άλλο άτομο είναι καλύτερο από εκείνον και υπερέχει σε ικανότητες και δεξιότητες...
Translated from the original by Chris Tsilikas
Simon the Magus offers money to the Apostles Peter and John to take the Holy Spirit
Most people believe that heresies are a modern phenomenon that shows lack of faith in our times. Most of them will be surprised to find out that heresies not only have been with us for thousands of years now, but they are also as old as Christianity itself. In addition, some of them are reported in the books of the New Testament, too. Therefore, we have decided to dedicate an article to the heresies or sects that existed in the Age of the Apostles...
Θα μπορούσε λοιπόν να πει κανείς ότι το λάθος του ανθρώπου – από τον αρχέγονο άνθρωπο μέχρι σήμερα – είναι αυτή η διαμάχη ανάμεσα στη φύση του και στο αυτεξούσιό του, ανάμεσα στη θέληση της φύσεως και στο θέλημα του προσώπου. Καθημερινά – και όταν λέμε ότι κληρονομήσαμε το προπατορικό αμάρτημα, αυτό εννοούμε – παλεύουμε με αυτή την τάση της φύσεως που σπεύδει, αυτή την τάση της φύσεως που θέλει αυτό που θέλει το κτιστόν, αυτή την τάση της φύσεως που μας κρατάει υποχείριους ενός ατομικού εγώ. Και εκεί γίνεται όλη η μάχη του ανθρώπινου πολιτισμού...
Σύμφωνα με την Ορθόδοξη πίστη, το περιεχόμενο της φυσικής αποκάλυψης είναι το σύμπαν και ο άνθρωπος, προικισμένος με λογικό, με συνείδηση και ελευθερία. Ο άνθρωπος είναι όχι μόνο αντικείμενο που πρέπει να γνωρισθεί, αλλά και υποκείμενο που ενεργεί για τη γνώση της αποκάλυψης. Τόσο ο άνθρωπος όσο και το σύμπαν είναι παράγωγα υπερφυσικής δημιουργικής ενέργειας του Θεού και διατηρούνται στην ύπαρξη με μια συντηρητική πράξη του Θεού, που έχει κι αυτή υπερφυσικό χαρακτήρα...
Μετά την διάδοση του Χριστιανισμού σε τόπους στους οποίους η ελληνική γλώσσα δεν ομιλούνταν πλέον ή ομιλούνταν μεν, αλλά όχι από τα λαϊκά στρώματα, προέκυψε η ανάγκη όπως μεταφραστεί η Παλαιά Διαθήκη από την ελληνική στις κατά τόπους ομιλούμενες γλώσσες. Στην αρχή βέβαια σε κάθε τόπο εμφανίστηκαν πολλές μεταφράσεις, τελικά όμως απαρτίστηκε ένα βασικό κείμενο, το οποίο και έγινε δεκτό από τις κατά τόπους Εκκλησίες. Εκτός αυτού πρέπει να έχουμε πάντοτε κατά νού ότι, όταν αναφερόμαστε στις Μεταφράσεις τού Ελληνικού Κειμένου δηλαδή την “μετάφραση των Εβδομήκοντα (Ο΄)”, αυτό σημαίνει πως θα αναφερθούμε σ’ εκείνες τις μεταφράσεις, οι οποίες έχουν ως βάση “ελληνικές μεταφράσεις”...
Ο υποκριτικός τρόπος ζωής είναι και αυτός μια πλαδαρή και στάσιμη μορφή ζωής, απλώς συγγενική προς το δαιμονισμό που καταστρέφει τα πάντα. Η υποκρισία, όπως και η ειδωλολατρία, δεν αναπτύσσει δηλαδή έντονες τάσεις μιας δαιμονικής αυτοκαταστροφής, αλλά προστατεύει την οργανωμένη ανθρώπινη ζωή πίσω από μια παγερή κρούστα παγιωμένης ωραιότητας...
Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη
Η λαϊκή ρήση έχει μέσα της μια αλήθεια που πρέπει να καταλάβουμε.
Πολλές φορές αισθάνεσαι πως δε σε αγαπάει κανείς, πως περνάς απαρατήρητος από τον κόσμο. Και όμως, αν τα μάτια του κόσμου δε σε βλέπουν, σε βλέπει ο Θεός. Και Εκείνος έχει το σχέδιό Του πάντοτε για εσένα…
Ο πόνος και ο φόβος είναι τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα τής ζωής. Μονάχα ζωντανά πλάσματα πονούν και φοβούνται. Το πικρό αυτό προνόμιο, που σημαδεύει τη ζωή, της παρέχει συνάμα και ένα μεγαλείο. Γιατί ο πόνος και ο φόβος ως άμεσα αποτελέσματα τού θανάτου διαμορφώνουν και την ποιότητα τής προσωπικής και κοινωνικής ζωής. Με τον πόνο και το φόβο μπαίνει σε ενέργεια το κράτος τού θανάτου, και τότε ο άνθρωπος καλείται να παλέψει εναντίον του, επικαλούμενος το δωρητή τής αφθαρσίας, και αγωνιζόμενος με την άσκηση να κρατύνει το χαρακτήρα του και να φτάσει τις βαθμίδες τής δημιουργικής τελείωσης...
Ένας μόνιμος λοχίας, που υπηρετούσε στην Οκινάβα και είχε μπλεχτεί άσχημα, γιατί έπινε πολύ, στάλθηκε σε μένα για ψυχιατρική εκτίμηση και ει, δυνατόν, βοήθεια. Αρνήθηκε πως ήταν αλκοολικός και ακόμα ισχυρίστηκε πως η χρήση του αλκοόλ ήταν ένα προσωπικό του πρόβλημα, λέγοντας «Δεν έχεις τίποτε άλλο να κάνεις τα βράδια στην Οκινάβα εκτός από το να πίνεις».
«Σου αρέσει το διάβασμα;» τον ρώτησα.
«Και βέβαια, μ’ αρέσει να διαβάζω.»
«Τότε γιατί δε διαβάζεις το βράδυ αντί να πίνεις;»
Αυτή η απόσταση ανάμεσα στον εαυτό μας και στον πλησίον μας αρχίζει τη στιγμή που διεκδικούμε τα δικαιώματά μας. Έτσι, μεγαλώνουμε την απόσταση ανάμεσα σε μας και στον άλλο και τελικά τον αρνούμαστε. Δεν ήταν εντελώς άστοχο αυτό που είπε ο Sartre ότι «κόλαση είναι οι άλλοι». Αλλά όταν κλείνουμε έξω από μας τον άλλον, φυλακίζουμε ταυτόχρονα τον εαυτό μας σε μια αθεράπευτη μοναξιά, έτσι ώστε τελικά ο ίδιος Γάλλος συγγραφέας να λέει: «κόλαση είμαστε εμείς οι ίδιοι»...
