ΤΑ ΑΝΩΝΥΜΑ,
ΤΑ ΥΒΡΙΣΤΙΚ
Α
ΟΠ
ΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΧΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΣΧΟΛΙΑ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ. ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 19 - 12 - 2012 ΑΝΑΡΤΟΥΣΑΜΕ ΤΑ ΑΝΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ. ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΥΜΕ.

Τελευταία Νέα του "Αντιαιρετικός"

Ευχαριστούμε όλες και όλους εσάς που αναδείξατε τον "Αντιαιρετικό" σε πεδίο ελεύθερης έκφρασης και διαλόγου. Ήδη τα σχόλια ξεπέρασαν τις 18.000!!!...ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 19 - 12 - 2012 ΑΝΑΡΤΟΥΣΑΜΕ ΤΑ ΑΝΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ. ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΥΜΕ.

27 Δεκ 2015

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑΣ

Του Ιωάννη Πλεξίδα


Το βιβλίο του Ιωάννη Πλεξίδα, Άνθρωπος και θάνατος. Απόπειρα χριστιανικής ανθρωπολογίας, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις λογείον, αποτελεί την πιο πρόσφατη  συγγραφική δουλειά του θεολόγου και φιλοσόφου συγγραφέα, οποίος έχει ένα πολυπληθές συγγραφικό έργο στο χώρο της ορθόδοξης θεολογίας και ειδικότερα σε ό,τι αφορά στη σχέση της φιλοσοφίας με τη θεολογία. Στο παρόν βιβλίο ο Ιωάννης Πλεξίδας παρουσιάζει τη χριστιανική ανθρωπολογική σκέψη με αφορμή το μυστήριο του θανάτου...
Το βιβλίο προλογίζει ο συγγραφέας Ηλίας Κεφάλας, ο οποίος στον πρόλογό του επισημαίνει ότι «το βιβλίο συνιστά μία σημαντική αναφορά και παρουσίαση της χριστιανικής ανθρωπολογίας… προβάλλοντας εκείνα τα στοιχεία που τη συνθέτουν, όπως είναι η φύση του κακού, το πένθος, το σώμα, η ψυχή…»
Το βιβλίο του εν λόγω συγγραφέα χωρίζεται σε τρία μέρη, ενώ υπάρχει και μία αναλυτική εισαγωγή (σ. 15-24) στην οποία παρουσιάζονται η απορία του ανθρώπου για τον θάνατο, η προβληματική τόσο της θεολογίας όσο και της φιλοσοφίας για τον θάνατο, η φαινομενολογία του θανάτου από θεολογική σκοπιά, όπου ο συγγραφέας επισημαίνει τις αδυναμίες της φιλοσοφικής προβληματικής να απαντήσει στο ερώτημα περί θανάτου. Ο συγγραφέας απατώντας στον Στέλιο Ράμφο, θέτει το ερώτημα για την ύπαρξη ή μη χριστιανικής ανθρωπολογίας, δείχνοντας ότι, σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει ο Ράμφος, υπάρχει χριστιανική ανθρωπολογία επισημαίνοντας τις αστοχίες, τα λογικά κενά και τα σφάλματα της σκέψης του Ράμφου. Τέλος, ο συγγραφέας επισημαίνει τη στενή σχέση της χριστιανικής ανθρωπολογίας με τη χριστολογία, τονίζοντας ότι χριστολογία και ανθρωπολογία είναι άρρηκτα συνδεδεμένες στη χριστιανική σκέψη, καθώς αν θέλουμε να μιλούμε για χριστιανική ανθρωπολογία θα πρέπει πρώτα να έχουμε στη σκέψη μας τη χριστολογία.
Στο πρώτο μέρος του βιβλίου (σ. 25-82) παρουσιάζεται και αναλύεται με τρόπο απλό και εύληπτο η χριστιανική σκέψη για τον άνθρωπο, δηλαδή για το σώμα, την ψυχή και τη σχέση τους, για το ανθρώπινο πρόσωπο, για το πένθος, τον θάνατο, την απώλεια. Αναλύεται, δηλαδή, η έννοια της ανθρώπινης υπόστασης και του ανθρώπινου προσώπου, η σχέση της ψυχής με το σώμα, η σημασία του σώματος στη χριστιανική σκέψη, η απώλεια που βιώνουν οι ζώντες, η ανθρώπινη ελευθερία, το πένθος για τα αγαπημένα πρόσωπα, θρήνος του ζώντος.
Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου (σ. 83-134) υπάρχουν κείμενα του συγγραφέα για την έννοια του θανάτου στον Γρηγόριο Νύσσης, στον Heidegger, τον Tolstoy, ενώ, και σε αυτή την περίπτωση, παρουσιάζεται η χριστιανική άποψη. Επίσης, υπάρχουν δύο κείμενα του συγγραφέα που αναλύουν βασικές θεολογικές έννοιες, όπως είναι η έννοια της υπόστασης, της ουσίας, του προσώπου, του ατόμου, του ενυπόστατου, του ανυπόστατου και του ανούσιου. Οι όροι παρουσιάζονται με παραδείγματα, ώστε ακόμη και ο ανυποψίαστος αναγνώστης να μπορέσει να προσεγγίσει τα κείμενα.
Στο τρίτο μέρος του βιβλίου (σ. 135-188) μεταφράζονται τρία πατερικά κείμενα σχετικά με τα θέματα που αναλύονται στο υπόλοιπο βιβλίο, ώστε ο αναγνώστης να μπορέσει να προσεγγίσει, μέσα από την πατερική παράδοση, όσα αναφέρει στα δύο προηγούμενα μέρη.
Εν κατακλείδι, το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί μια σημαντική προσπάθεια παρουσίασης της χριστιανικής ανθρωπολογίας που αξίζει να διαβαστεί από εκείνους που θέλουν να γνωρίσουν την ανθρωπολογική σκέψη των Πατέρων της Εκκλησίας και της ορθόδοξης παράδοσης γενικότερα.

3 σχόλια:

Ιωάννης Ένοχος είπε...

ΓΙΑ 4η ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΕΧΑΣΕ ΟΠΑΔΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. 2011:29.006 – 2015:28.592


Γένοιτο, Κύριε, τὸ ἔλεός σου ἐφ᾿ ἡμᾶς, καθάπερ ἠλπίσαμεν ἐπὶ σέ.

Ιωάννης Ένοχος είπε...

Βασικά για να είμαστε ειλικρινείς, αν ψάξουμε όλα τα αρχαια φιλοσοφικά-θρησκευτικά συστήματα, θα διαπιστώσουμε ότι υπάρχει χριστιανική ανθρωπολογία, η οποία ουσιαστικά ξεκινάει από τη Σύνοδο της Εφέσου με τη διδασκαλία περί των δύο φύσεων στο Χριστό, συνεχίζεται με τη Χαλκηδόνα με τη διδασκαλία του τρόπου της ένωσης των δύο φύσεων του Χριστού και κορυφώνεται στην ΣΤ΄Οικουμενική Σύνοδο με τη θεολογία του προσωπικού θελήματος και τη σχέση της με την σταδιακή δημιουργία της έννοιας του ανθρωπίνου προσώπου που εξέφρασε ο Μάξιμος ο Ομολογητής.

Αντιθέτως ο νεοπλατωνισμός της εποχής(βασισμένος στον πλατωνισμό), πιστός την πλατωνική παράδοση υποστήριζε ότι ο άνθρωπος είναι η ψυχή του και το σώμα φυλακή της ψυχής. Η ψυχή πρέπει να απελευθερωθεί από το σώμα και να μεταφερθεί σε άλλο κόσμο για να γνωρίσει το θείο. Μόνο ο Χριστιανισμός ανέπτυξε τόσο συστηματική και ολοκληρωμένη ανθρωπολογία. Άνθρωπος χωρίς σώμα ή χωρίς ψυχή δεν υπάρχει. Η ψυχή δε μεταφέρεται σε κάποιον άλλο κόσμο. Η θέωση και η μεταμόρωση των αισθήσεων μέσω της μέθεξης στις άτκτιστες ενέργειες του Θεού πραγματοποιείται σε αυτόν τον κόσμο.

Ανώνυμος είπε...

Καλή Πρωτοχρονιά εύχομαι σε όλους. Ο Ιησούς Χριστός, ως ο μόνος αληθινός Θεός και ενσαρκωθείς Λόγος θα φωτίσει τις καρδιές και το νου όλων των ανθρώπων, σβήνωντας τα ψέματα και τις ιδεοληψίες και τις αντιπάθειες και τα πάθη και τις ιδιοτροπίες όλων. Θα λυγίσει και το τελευταίο πάθος, μπροστά στη λάμψη της θείας χάρης. Η Εκκλησία μόνο σώζει. Τίποτε άλλο!


Ιωάννης Ένοχος

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...